Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Με... περουκίνια τα νοικοκυριά


Από Το Ποντίκι 12.4.2012

Μπορεί οι τραπεζίτες να αγωνιούν ακόμη για τους όρους της ανακεφαλαιοποίησης των ιδρυμάτων τους, προκειμένου να μπορέσουν να τα ξαναπάρουν πίσω σε λογικό κόστος, σίγουρα όμως εδώ και δύο ημέρες έχουν λιγότερους πονοκεφάλους, μια και το ζήτημα της προστασίας των υπερχρεωμένων νοικοκυριών παραπέμφθηκε και επίσημα στις ελληνικές καλένδες. Τόσο επίσημα ώστε μαζί με αυτό... αρχειοθετήθηκε διά της παραιτήσεώς του και ο αρμόδιος γενικός γραμματέας Καταναλωτή.


Θα θυμάστε βέβαια τις διαρροές περί επικείμενου «κουρέματος» των δανείων των νοικοκυριών. Το θέμα στην πραγματικότητα δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια επικοινωνιακή «φούσκα». Και αυτά τα είχαμε πει από τότε... Το κακό ήταν ότι η συζήτηση εκείνη συνέπεσε με μια προσπάθεια από την πλευρά του γραμματέα Καταναλωτή να βελτιωθούν μερικά πράγματα κάπως περισσότερο από τις ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη.

Η προσπάθεια έγινε μέσω δύο σημαντικών άρθρων που είχαν αρχικά συμπεριληφθεί σε νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας. Τα άρθρα αυτά:

♦ Πρώτον, βελτίωναν τον περίφημο νόμο Κατσέλη, στον οποίο ήδη έχουν αναζητήσει «καταφύγιο» περισσότεροι από 10.000 Έλληνες, περί προσωπικής πτώχευσης των νοικοκυριών, δίνοντας μια μεγαλύτερη ευκαιρία στον υπερχρεωμένο να σώσει την κύρια κατοικία του.

♦ Δεύτερον, κατοχύρωναν το λεγόμενο ακατάσχετο ενός τραπεζικού λογαριασμού με υπόλοιπο 1.500 ευρώ για να μπορεί και ο υπερχρεωμένος να καλύπτει κάποιες άμεσες ανάγκες.

♦ Τρίτον, βελτίωναν τις διαδικασίες του νόμου ώστε ο δανειολήπτης να μην χρειάζεται να δαπανήσει 7-8 χρόνια για να ξεμπερδέψει με τις παλαιές αμαρτίες.


Τρόμαξαν

Η κατάθεση των άρθρων συνέπεσε με τις διαρροές για το κούρεμα των δανείων των νοικοκυριών, αλλά κυρίως την αποκορύφωση των διαπραγματεύσεων για το PSI plus. Και κάποιοι τρόμαξαν.

Και πρώτοι απ' όλους κάποια υψηλόβαθμα τραπεζικά στελέχη, που έφτασαν να μιλήσουν για ενέργειες που θα γκρεμίσουν το τραπεζικό σύστημα. Στο στόχαστρο βρέθηκαν τόσο ο γραμματέας όσο και άλλοι αρμόδιοι. Κάπως έτσι έμπλεξε στην υπόθεση η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αποτέλεσμα: Η υπόθεση πήρε την ευρωπαϊκή γραφειοκρατική οδό.

Κι ενώ το βράδυ της Τρίτης ο πρόεδρος της Βουλής είχε ήδη αποχαιρετήσει το Σώμα, ο υπουργός Εργασίας έσπευσε με νυχτερινή ανακοίνωση να ξανανοίξει το θέμα που «καίει» τα νοικοκυριά. Δήλωσε ότι θα εισηγηθεί στον πρωθυπουργό την επαναφορά των διατάξεων που είχε εισηγηθεί ο γραμματέας Δημήτρης Σπυράκος όχι με νόμο (καθώς η Βουλή είναι πλέον κλειστή), αλλά με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (το έργο το είχαμε δει και το 2009, όταν η τότε κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έτρεχε να περάσει διατάξεις μετά τη διάλυση της Βουλής).


Παρασκήνιο

Πάντως η αποχώρηση του Σπυράκου, που παραιτήθηκε αρνούμενος να μεταβληθεί σε διακοσμητικό στοιχείο, έχει και άλλο παρασκήνιο. Δηλαδή ένα δεύτερο, εξίσου μεγάλο θέμα. Η καθιέρωση κανόνων διαφάνειας στα ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής σε μια περίοδο που ο συγκεκριμένος κλάδος περιμένει με... ανοικτές αγκάλες τους απογοητευμένους και φοβισμένους από την – ελέω PSI – «μπατιρημένη» κοινωνική ασφάλιση πελάτες. 


Στο ίδιο νομοσχέδιο, λοιπόν, είχαν συμπεριληφθεί αρχικά μια σειρά διατάξεις που προέβλεπαν να καθίσταται απολύτως κατανοητό στους υποψήφιους ασφαλισμένους το ποιες είναι οι συνέπειες πρόωρου σπασίματος του συμβολαίου:

♦ τι λένε τα ψιλά γράμματα,

♦ ποιες είναι οι πραγματικές αποδόσεις κ.λπ.

Αυτό το ξεκαθάρισμα του τοπίου μπορεί να επηρέαζε τον όγκο των ασφαλιστήριων συμβολαίων, μπορεί και όχι. Σε άλλες χώρες οι κανόνες διαφάνειας είχαν αρνητική επίπτωση στις πωλήσεις ασφαλιστηρίων και σε άλλες ουδέτερη.

Αντίστοιχοι κανόνες έχουν θεσπιστεί σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Γερμανία. Για να πάρει τον κόσμο με το μέρος του, μάλιστα, ο γραμματέας φρόντισε να προαναγγείλει τις ευνοϊκές ρυθμίσεις από το βήμα ενός συνεδρίου, πριν προλάβουν να το χειριστούν σε ανώτερο επίπεδο οι πολιτικοί του προϊστάμενοι.

Παρ' όλα αυτά, και σε αυτή την περίπτωση ο φάκελος μπήκε στο αρχείο.

Για την ιστορία ο Δημήτρης Σπυράκος ήταν ο δικηγόρος που έφτασε να κερδίσει στον Άρειο Πάγο την υπόθεση που υποχρέωνε τις τράπεζες να επιστρέψουν τόκους στους δανειολήπτες από στεγαστικά δάνεια.

Πρόκειται για τη γνωστή περίπτωση όπου οι τράπεζες εξακολουθούσαν να τοκίζουν τους πελάτες τους με υψηλά επιτόκια παρά το γεγονός ότι το επιτόκιο της ΕΚΤ κατρακυλούσε στα ιστορικά χαμηλά του. Και αυτή η ιστορία θα πρέπει να κόστισε αρκετές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα...

Το ζητούμενο τώρα για τα νοικοκυριά είναι όχι μόνο το αν θα περάσει η διάταξη με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, αλλά και ποιο θα είναι το περιεχόμενό της. Οι γνωρίζοντες ποντάρουν στο ότι θα γίνουν οι παρεμβάσεις στον νόμο Κατσέλη (σ.σ.: οι τράπεζες τις θεωρούν ανώδυνες, καθώς δεν τίθεται θέμα κουρέματος σε καμία περίπτωση) και στο ότι θα παραμείνουν στα συρτάρια οι διατάξεις για τις ασφαλιστικές εταιρείες. Η συνέχεια επί της... Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου.

Καλά κρασιά τον Αύγουστο, που ’ναι παχιές οι μύγες...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget