Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2012

Το PSI και η κάθαρση που δεν έρχεται


Το editorial των Financial Times (via Euro2day)

To έπος του ελληνικού PSI – του ευφημισμού της ευρωζώνης για την αναδιοργάνωση χρέους – δεν έχει ακόμη βρει την κατάληξή του. Και επιπλέον δεν αρκεί να βρεθεί μόνο μια επιτυχής συμφωνία. Πρέπει να ανασχεδιάσει το ελληνικό χρέος όσο χρειάζεται – με αντάλλαγμα εγγυήσεις προς την ευρωζώνη ή αποπληρωμή των ομολογιούχων σε ρευστό – ωςτε να κλείσει το ζήτημα.

Οι Financial Times επί μακρόν ζητούν μια δραστική ανταλλαγή του χρέους τύπου Brady, ώστε να αποτιμηθεί το τεράστιο «κούρεμα» του ελληνικού χρέους στην αγορά προς όφελος των Ελλήνων και των Ευρωπαίων φορολογούμενων.


Τα βασικά εμπόδια σε αυτό είναι η πεισματική άρνηση των Ευρωπαίων να βάλουν τα λεφτά ώστε να γίνει μια και καλή η αναδιοργάνωση του χρέους, καθώς και η μεγάλη – και εύλογη – καχυποψία απέναντι στην Αθήνα, που εξηγεί ένα τμήμα, αλλά μόνο ένα τμήμα, αυτής της απροθυμίας.


Η ευρωζώνη έχει αποδεχτεί τα πλεονεκτήματα της αναδιοργάνωσης, αν και έχει κολλήσει στην αντιφατική εμμονή της εθελοντικής ανταλλαγής χρέους, στην οποία αναφέρθηκε και πάλι η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ πρόσφατα. Θα πρέπει να πετάξει στον άνεμο τις ανησυχίες της και να προωθήσει μια συμφωνία που θα μειώσει το βάρος όσο το δυνατόν περισσότερο.

Με τα ελληνικά ομόλογα να κυβερνώνται από την ελληνική νομοθεσία, η Αθήνα μπορεί να βελτιώσει τη διαπραγματευτική της δυνατότητα προσθέτοντας collective action clauses στο χρέος.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να λυπόμαστε τους ομολογιούχους. Τα κουρέματα στην καθαρή τρέχουσα αξία που κυκλοφορούν – στο 55% και στο 50% – είναι παραπλανητικά, καθώς συγκρίνουν νέες απαιτήσεις που φέρουν έκπτωση λόγω κινδύνου χρεοστασίου με παλαιές απαιτήσεις που αποτιμήθηκαν στην ισοτιμία τους.

Στις μεταξύ τους συγκρίσεις, ορισμένοι πιστωτές, οπωσδήποτε εκείνοι που αγόρασαν ομόλογα σε χαμηλές τιμές, θα κερδίσουν. Το ελληνικό χρέος κινείται με έκπτωση 75%-80% για όλες τις λήξεις άνω του ενός έτους.

Καθώς θα προωθεί το καλύτερο δυνατό deal, η ευρωζώνη θα πρέπει να δουλέψει ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις αλλού. Το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα πέσει βαθιά στα «κόκκινα» με την απομείωση και θα πρέπει να ανακεφαλαιοποιηθεί.

Αυτό θα γίνει καλύτερα μέσω μιας υποχρεωτικής ανταλλαγής χρέους προς μετοχικό κεφάλαιο και με απευθείας εξαγορές από ξένους, παρά με περισσότερες ενέσεις δημόσιου χρήματος. Οι τοποθετήσεις της ΕΚΤ σε ελληνικά ομόλογα θα πρέπει να φύγουν από την κατοχή της στην τιμή εξαγοράς τους από το ταμείο διασώσεων.

Το πιο κρίσιμο σημείο είναι να λειτουργήσει η αναδιοργάνωση σαν οχυρωματικό έργο κι όχι σαν έναρξη του ντόμινο. Αν γίνει σωστά, θα διευκολύνει την Ελλάδα να παραμείνει στην ευρωζώνη. Αλλά θα πρέπει να θεωρηθεί μοναδικό γεγονός, για να μην πυροδοτήσει προσδοκίες για ανάλογες ασκήσεις σε άλλα προβληματικά κράτη.

Οι πολλές αλλαγές διαθέσεων της ευρωζώνης απέναντι στο PSI έχουν αυξήσει αυτόν τον κίνδυνο. Ένας αποφασιστικός ακρωτηριασμός πλέον είναι καλύτερος από τον θάνατο από χιλιάδες κοψίματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget