Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Η Συσπείρωση Αναρχικών για τον θάνατο του δεκαπεντάχρονου Αφγανού


Από το νέο τεύχος της «Διαδρομής Ελευθερίας»

Το κείμενο που ακολουθεί βρήκα στην Κόκκινη Πιπεριά και προέρχεται από το anarchy.gr

Είχαμε γράψει ήδη από τον Ιούνη του 2008 ότι «η στρατηγική της έντασης παραπέμπει σε παρα-τεταμένες περιόδους, προϋποθέτει, προβλέπει, επιζητά και τελικά καθορίζεται από την από κοινού υιοθέτησή της από τις εμπόλεμες πλευρές. Μ’ άλλα λόγια ποτέ δεν εξελίσσεται ως μονομερής συνθήκη. Η αναμέτρηση ως εκ τούτου σημαδεύεται από την στρατιωτικοποίηση των όρων διεξαγωγής της και τους ποικιλώνυμους διαχωρισμούς, που αποδέχεται ως «αναγκαίο κακό» η λογική της επιβεβλημένης δραστηριοποίησης ειδικών της διεξαγωγής της».

Και είχαμε προσθέσει ακόμη: «Η στρατηγική της έντασης, όμως εμπεριέχει αναπόσπαστα και ένα άλλο στοιχείο: την προβοκάτσια, που χρησιμοποιείται αμφίδρομα στην κατεύθυνση είτε της όξυνσης, είτε της συνεχούς παρενόχλησης των αντιπάλων δυνάμεων, είτε διασποράς της σύγχυσης».

Την στιγμή που γράφονται αυτές οι λέξεις δεν έχει υπάρξει ακόμη ανάληψη ευθύνης για την έκρηξη βόμβας στα χέρια 15χρονου Αφγανού, που βρήκε φρικτό θάνατο, τον σοβαρό τραυματισμό της 10χρονης αδερφής του και τον ελαφρύτερο της μητέρας τους. Η συγκεκριμένη αφγανική οικογένεια λόγω ανέχειας συνήθιζε να ψάχνει κάδους σκουπιδιών στην περιοχή αυτή, όπως δυστυχώς τόσοι και τόσοι ομοεθνείς τους ή μη. Η βόμβα ήταν τοποθετημένη είτε στα σκαλιά στην είσοδο κτιρίου της Ελληνικής Διοίκησης Επιχειρήσεων, είτε σε κάδο σκουπιδιών έξω από το κτίριο.

Δεν γνωρίζουμε αν θα υπάρξει «ανάληψης ευθύνης» καν στο μέλλον. Και ούτε είμαστε διατεθειμένοι να περιμένουμε μέχρι τότε. Το κράτος «χρεώνει» το τραγικό αποτέλεσμα της έκρηξης στην Συνομωσία Πυρήνων της φωτιάς αφήνοντας, όμως, αρχικά τουλάχιστον «ανοιχτό» και το ενδεχόμενο ρατσιστικής ενέργειας. Από την πλευρά της η Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς με ανακοίνωσή της, μεταξύ άλλων, αρνείται κάθε εμπλοκή. Οι αριστεροί αναγγέλλουν αντιρατσιστική συγκέντρωση στο σημείο και προφανώς οφείλουν να καταδείξουν από πού τεκμαίρεται ότι πρόκειται για ρατσιστική επίθεση.

Δεν μας ενδιαφέρει ούτε στο ελάχιστο η συμμετοχή στην άσκηση οποιωνδήποτε σεναρίων. Μεμφόμαστε, όμως, πρώτα απ’ όλα τους ίδιους μας τους εαυτούς, που δεν καταγράψαμε με τον πιο εξαντλητικό τρόπο, το γιατί και το πώς εξελίσσονται εδώ και καιρό καταστάσεις, που θα υποχρέωναν και τον πλέον αδαή να διαβλέψει τις ανεπίστρεπτες καταστροφικές τους επιπτώσεις.

Καταστάσεις οι οποίες στηρίζονται πρώτα απ’ όλα σε λογικές, σιωπηρής ή μη, αποδοχής ότι οι διάφορες «επαναστατικές» πρωτοπορίες φορτωμένες με μπόλικα «παράσημα» αποτελούν ένα θεόσταλτο ιερατείο, στο οποίο όλοι είναι υποχρεωμένοι να προσκυνούν και να αποδέχονται. Και ας γράφονται και λέγονται «σημεία και τέρατα». Ας ιεροποιείται συστηματικά η στρατιωτικοποίηση. Ας πληθαίνουν οι «στρατιώτες» και ας λιγοστεύουν οι σύντροφοι.

Όχι δεν είμαστε εμπαθείς σε απόψεις που αποστρεφόμαστε ως αναρχικοί. Όχι δεν είναι «επιχειρησιακού» τύπου ορισμένα ζητήματα. Τα ερωτήματα είναι μπροστά σ’ όλους εδώ και καιρό και είναι αμείλικτα. Ποιος μπορεί λόγου χάρη να αψηφά – και γιατί – το γεγονός ότι η τοποθέτηση εκρηκτικών μηχανισμών στο εσωτερικό κάδων σκουπιδιών είναι το κατ’ εξοχήν δείγμα γραφής των μυστικών υπηρεσιών, εγχώριων ή μη, για την εξυπηρέτηση ποικίλων κατά περίπτωση στόχων (χαρακτηριστικές είναι οι εκρήξεις πριν από χρόνια τόσο έξω από τα γραφεία κουρδικής οργάνωσης στο κέντρο της Αθήνας, όσο και στην Ρόδο);

Πώς είναι δυνατόν να υιοθετείται επανειλημμένα αυτή η πρακτική ακόμα και κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης πλήθους κόσμου (βλ. προεκλογική συγκέντρωση της Ν.Δ. πρόσφατα); Πώς είναι δυνατόν να ανοίγεται τόσο εύκολα ο δρόμος για κάθε λογής προβοκάτσια με δήθεν ασφαλιστική δικλίδα τα «κλασικά» μέτρα προφύλαξης (προειδοποιητικό τηλεφώνημα); Μέχρι πού μπορεί να φθάσει τελικά η λογική ο «σκοπός αγιάζει τα μέσα» για ορισμένους; Πώς είναι δυνατόν να εμφανίζεται, κοντολογίς, ο τάδε ή ο δείνα νονός της νύχτας ως σημείο αναφοράς ή έμπνευσης σε κείμενα ανάληψης «ευθύνης» ενεργειών;

Όμως «σιωπή»! Ο «χώρος κοιμάται»! (Η ενοχλητική Συσπείρωση Αναρχικών δεν είναι παρά το «παρατράγουδο» της κινηματικής ιστορίας...). Έστω και αν η «ολική αναμέτρηση» φαίνεται να έχει μπει στην τελική ευθεία...

Απρίλιος 2010
Ο Κύκλος Σύνταξης της «Διαδρομής Ελευθερίας»

1 σχόλιο:

  1. Επιτέλους ένα «παρατράγουδο» που το βρίσκω ενδιαφέρον!
    Το Κράτος θα βγει ξανά νικητής από τη στρατηγική τής έντασης (τη θέλει, τη σχεδιάζει, την επιδιώκει) αφού υπάρχουν χρήσιμοι ηλίθιοι που του προσφέρουν προβοκάτσιες...
    Μπορεί ο «χώρος» όντως να κοιμάται και να λιγοστεύουν οι σύντροφοι και όλο και περισσότεροι νεολαίοι να παγιδεύονται στις «στρατιωτικές επιχειρήσεις με τον εχθρό», αλλά υπάρχουν ακόμη αναρχικοί που υπερασπίζονται τον αναρχισμό και δεν τον αμαυρώνουν με τον μιλιταρισμό, τον μηδενισμό και τον «σκοπό που αγιάζει τα μέσα».
    Επιτέλους, ένα κείμενο φως στο σκοτάδι τού «χώρου», μέσα στη γενικευμένη
    «αντιεξουσιαστική» σιωπή όσον αφορά το γεγονός στα Πατήσια αλλά και γενικότερα της δράσης των «επαναστατικών» συμμοριών.
    (Θα έρθουν κι άλλα κείμενα με παρόμοιους προβληματισμούς?...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή