«Ο Θεός της Ελλάδας»

Από τη Ρήξη Ιουνίου

Του Γιώργου Καραμπελιά

Την Πέμπτη το βράδυ, αφού ανακοινώθηκε η σύνθεση της νέας κυβέρνησης, στον ταραγμένο ύπνο μου είδα ένα όνειρο. Αντί γι’ αυτή την κυβέρνηση, «μία από τα ίδια», είχε συγκροτηθεί μια κυβέρνηση «ειδικού σκοπού», στην οποία συμμετείχαν και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και το ΚΚΕ, μια κυβέρνηση που έθετε με σοβαρότητα και επιτακτικά το αίτημα μιας πραγματικής και όχι προσχηματικής αναδιαπραγμάτευσης του χρέους.

Η ώρα της αντίστασης του λαού

Από topontiki.gr (το σκίτσο του Τολιάδη βρίσκεται στο Διαδίχτυ)

Του Θεόδωρου Σταυρόπουλoυ

Οι πολιτικές επιλογές που ακολούθησαν τα δύο μεγάλα κόμματα όλα αυτά τα χρόνια, δανειζόμενα ασύστολα υπέρογκα κονδύλια, βύθισαν τη χώρα στα χρέη. Τα χρήματα αυτά, αντί να διοχετευθούν στην οικονομική ανύψωση της χώρας, προς όφελος της ανάπτυξης, της παραγωγικότητας και της καινοτομίας, αναλίσκονταν αποκλειστικά σε πελατειακές σχέσεις, σε μίζες και σκάνδαλα.

Αποτέλεσμα αυτών ήταν ο παράνομος πλουτισμός μιας διαπλεκόμενης πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, ντόπιας και ξένης. Έτσι η χώρα παραιτείται αμετάκλητα και άνευ όρων παραδίδοντας με μια μόνο υπογραφή την εθνική μας κυριαρχία και ολόκληρη τη δημόσια περιουσία μας.

Αριστερά και μετεκλογικοί πολιτικοί μετασχηματισμοί

Από topontiki.gr

Από το Μαρικάκι

Στις μεθαυριανές εκλογές, ακόμη κι αν προκύψει εκ νέου μια μνημονιακή συγκυβέρνηση με τη Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και όποιον πρόθυμο λάβει επαρκή ανταλλάγματα για τη φθορά που θα υποστεί μπαίνοντας στο μνημονιακό μέγαρο, ένα είναι το σίγουρο: τα κόμματα που θα τη στηρίζουν έχουν τελειώσει και ολοκληρώνουν με μια τραγωδία τον ιστορικό τους κύκλο.

Στη συνείδηση του μεγαλύτερου τμήματος της κοινωνίας, η οποία εξαιτίας τους δεινοπαθεί, δεν αντιπροσωπεύουν πια παρά μια ολιγαρχική «κάστα».

Πανωλεθρία χωρίς προηγούμενο

Από topontiki.gr (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όσο πλησιάζουμε στην 6η Μαΐου τόσο περισσότερο η μιζέρια κυριεύει τα επιτελεία των δύο εταίρων του «δικομματισμού». Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι το ταξίδι τους προς την Κόλαση είναι... μονόδρομος – όσο μονόδρομος ισχυρίζονταν ότι είναι τα μνημόνια που ψήφισαν για να μας «σώσουν». Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι το αποτέλεσμα της κάλπης θα είναι μια σαφέστατη καταδίκη τους. Ίσως δε κάτι ακόμη χειρότερο. Μια πανωλεθρία χωρίς προηγούμενο.

Επιστροφή στη νομιμότητα και στο εκλογικό μάντρωμα;

Από την Κίνηση Πολιτών Άρδην

Από την στιγμή που έχει αρχίσει ο μέχρι σήμερα άτυπος προεκλογικός αγώνας, όλα τα μεγάλα αντιμνημονιακά κόμματα που συμμετέχουν στις εκλογές έχουν χαμηλώσει τους τόνους. Καμμένος ή Τσίπρας, έχουν ξεχάσει τα ξεσπάσματα αγανάκτησης, και τις σκληρές δηλώσεις, που διάφοροι εγκάθετοι του καθεστώτος κατήγγειλαν ως επικίνδυνες και εμπρηστικές. Ξάφνου, από τον «λόγο της αγανάκτησης», έχουμε γυρίσει πίσω στον κλασικό καταγγελτικό λόγο της μεταπολιτευτικής προεκλογικής περιόδου.

Η αποικιοποίηση της χώρας και ο παρατεταμένος αγώνας εναντίον της

Από το Άρδην Απριλίου

Ο Παπαδήμος και ο Βενιζέλος πανηγυρίζουν για το PSI Plus. Κι όμως! Πρόκειται για μια συμφωνία που δένει χειροπόδαρα την Ελλάδα στο άρμα της νέας ευρωπαϊκής κηδεμονίας. Το τίμημα είναι τεράστιο και δεν μπορεί να αναληφθεί από τον ελληνικό λαό μόνο και μόνο προκειμένου να αποφύγουμε μια ασύντακτη χρεοκοπία.

Και αυτό γίνεται αντιληπτό από βετεράνους της ευρωπαϊκής πολιτικής, όπως ο Μισέλ Ροκάρ, ο οποίος δήλωσε ότι το νέο πακέτο μέτρων που επιβάλλουν η τρόικα και οι Γερμανοί στην Ελλάδα δεν μπορεί να περάσει σε συνθήκες κανονικού δημοκρατικού πολιτεύματος και ότι ίσως χρειαστεί μια δικτατορία για να μπορέσει να το επιβάλει!

Κομμάτια και θρύψαλα

Από τη Ρήξη Μαρτίου

Του Γιώργου Καραμπελιά

Ήταν κάποτε ένα κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ. Ένα κόμμα που «σάρωσε» στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, για να την οδηγήσει στην καταστροφή της. Τώρα είναι ήδη περισσότερα από δύο κόμματα, το κόμμα του Βενιζέλου, εκείνο των Καστανίδη - Κατσέλη, εκείνο του... Κουβέλη, και των συνεργαζόμενων με τον Συνασπισμό Λιβάνιων δυνάμεων. Αριθμός... τέσσερα. Και πιθανότατα θα βρεθούν όλοι στη Βουλή.

Ήταν κάποτε ένα κόμμα, η Νέα Δημοκρατία του «εθνάρχη» Καραμανλή. Τώρα είναι το κόμμα του Σαμαρά, το κόμμα της Ντόρας, του Καρατζαφέρη και, το πιθανότερο, εκείνο των Καμμένου - Μανώλη - Μαρκόπουλου. Αριθμός τέσσερα (και στην άκρη παραμονεύει και η Χρυσή Αυγή).

Η Αριστερά, η Δεξιά και ο τόπος

Από την Ολυμπία

Του Απόστολου Αποστολόπουλου

Αφορμή για τις σκέψεις που ακολουθούν έδωσαν τα πρόσφατα συγχαρητήρια του προέδρου του ΣΥΝ / ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσίπρα στον Δήμαρχο Πειραιά κ. Μιχαλολιάκο (ενώ βρίσκονται ιδεολογικά στον αντίποδα), πράγμα που προκάλεσε εσωκομματικές αντιδράσεις.

Δεν υπάρχουν απαντήσεις σε λάθος ερωτήσεις

Από topontiki.gr

Του Δημήτρη Μυ

Η κρίση στο πολιτικό επίπεδο περιγράφεται στα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Στην ουσία της η πολιτική κρίση αποτυπώνει την αδυναμία των κομμάτων να δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις - λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας και της χώρας. Ο φαύλος κύκλος της πολιτικής κρίσης θα συνεχίζεται και θα βαθαίνει, όσο οι πολιτικές δυνάμεις αποφεύγουν να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές ερωτήσεις.

Διάλυση κρατών υπέρ ευρώ;

Από topontiki.gr

Από το Μαρικάκι

Την ώρα που η τύχη του ευρώ διεθνώς σχεδόν προεξοφλείται ότι δεν θα είναι και η καλύτερη και τα διάφορα σενάρια δίνουν και παίρνουν εδώ, η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας συνδέει την τύχη ολόκληρης της χώρας με τον σκληρό πυρήνα τις ευρωζώνης. Για γέλια και για κλάματα δηλαδή.

Επανεφεύρεση της πολιτικής

Από το Βλέμμα

Του Νίκου Ξυδάκη

Η δεινή οικονομική θέση της χώρας έχει φέρει την πλειονότητα της κοινωνίας σε κατάσταση κατάθλιψης, ενώ μεγάλο μέρος της δοκιμάζει ήδη τις αντοχές της απέναντι στον χειμώνα και τις καθημερινές βιοτικές ανάγκες. Οι μεσοαστικές πολυκατοικίες χωρίς επαρκές πετρέλαιο θέρμανσης δεν είναι σπάνιες φέτος, ενώ στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας τον τόνο δίνουν οι σκουπιδοσυλλέκτες και τα πλήθη των ζητιάνων.

«Εκβιασμός» αλλά και «ευκαιρία» το δημοψήφισμα για την αριστερά

Από topontiki.gr

Από το Μαρικάκι

«Όχι», μισο-«όχι» και γιατί «όχι»;. Πάνω κάτω σε αυτά τα πλαίσια κυμάνθηκαν οι πρώτες αντιδράσεις της αριστεράς χτες στην αιφνιδιαστική απόφαση Παπανδρέου να πάει σε δημοψήφισμα για τη δανειακή σύμβαση χωρίς όμως να διατυπώνεται το ερώτημα - δίλημμα το οποίο θα θέσει στην κοινωνία.

Ουσιαστικά το δημοψήφισμα ερμηνεύεται από τις αριστερές δυνάμεις ως άλλος ένας εκβιασμός Παπανδρέου με απώτερο στόχο να ανακόψει την κυβερνητική και κυρίως προσωπική του πολιτική κατάρρευση και να παραμείνει στην εξουσία για όσο ακόμα χρειαστεί ή να διασφαλίσει ότι δεν θα πέσει με τους χειρότερους δυνατούς όρους για τον ίδιο, δηλαδή μία πρωτοφανή εκλογική ήττα ή την ενδεχόμενη ανατροπή του από το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ.

Κυβέρνηση Ράιχενμπαχ και Αριστερά

Από topontiki.gr

Από το Μαρικάκι

Το πακετάκι της γερμανικής διακυβέρνησης έχει πλέον ετοιμαστεί και το μόνο που απομένει να αποφασιστεί είναι θα σερβιριστεί και ποιος θα το διαχειριστεί.

● Θα είναι η καταρρέουσα κυβέρνηση Παπανδρέου, πλέον σε αμφισβήτηση από τους πάντες, ακόμη κι απ’ τον ίδιο τον πρωθυπουργό που δεν πείθει ούτε τον εαυτό του;

● Θα είναι μια συγκυβέρνηση προθύμων το κλίμα για την οποία επωάζεται δυο χρόνια τώρα;

● Μπορεί άραγε η τελευταία να αναδειχθεί μέσα από εκλογές; Θα ρισκάρουν τόσο;

Η ανεπιθύμητη γενιά

Από την Ελευθεροτυπία

Του Κώστα Βεργόπουλου

Άλλοτε οι κρατούντες επαγγέλλονταν το μέλλον προκειμένου να εκτονώνουν το παρόν. Σήμερα γνωστοποιούν ότι δεν υπάρχει ούτε το ένα ούτε το άλλο: «τους ζυγούς λύσατε», «αναγκαστικός μονόδρομος».

Το κίνημα των «αγανακτισμένων» αποτελεί πλέον πρόκληση για όλες ανεξαιρέτως τις πλευρές του πολιτικού συστήματος, στη χώρα μας, στην Ευρώπη, στον υπόλοιπο κόσμο.

Αιφνιδιάζονται σήμερα τα δικομματικά συστήματα που κυβερνούν στο δυτικό κόσμο, αλλά ακόμη μεγαλύτερη δυσανεξία και επιθετικότητα απέναντι στους νέους, που με απόγνωση πέφτουν στις πλατείες, εμφανίζουν γνωστές και δυσδιάκριτες οργανώσεις της Αριστεράς. Ο λόγος είναι ότι η «αγανάκτηση» στρέφεται εναντίον όλων, χωρίς εξαιρέσεις.

Τα δύο μέτωπα εντός της Αριστεράς

Από Το Ποντίκι 19.10.2011

Εν μέσω κορύφωσης της απόγνωσης της κοινωνίας, η οποία βουλιάζει κάτω από το βάρος των μέτρων κοινωνικής κι εθνικής κατεδάφισης – προάγγελων βέβαιης χρεοκοπίας – που ανακοινώνονται σχεδόν κάθε μέρα, εντείνονται τις τελευταίες μέρες οι διεργασίες στην Αριστερά, κοινοβουλευτική κι εξωκοινοβουλευτική.

Οι διεργασίες σε ανώτατο επίπεδο αφορούν τις δυνατότητες οικοδόμησης μετώπων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων με διακηρυγμένο στόχο την ανατροπή της πολιτικής του ξεπουλήματος, που, όπως γίνεται πλέον ευρέως αποδεκτό, φαίνεται η κυβέρνηση να έχει συμφωνήσει με τους διεθνείς πιστωτές της χώρας.

«Ασ' το, ρε Γιωργάκη, τράβα σπιτάκι σου»

Δημήτρης Μητροπάνος: «Οι πολιτικοί μας, μόλις δουν ξένο, κάθονται κλαρίνο»

Από την Ελευθεροτυπία

Της Ναταλί Χατζηαντωνίου

Μπέσα, ακεραιότητα κι αντρίκεια συμπεριφορά. Ίσως γι' αυτό είναι τόσο οργισμένος ο Δημήτρης Μητροπάνος. Με βίωμα και φωνή που συνοψίζει τις ιστορίες, τις περιπέτειες, τις καψούρες, τα γλέντια και τα λάθη της λαϊκής ψυχής, στέκεται συνεπής στην προέλευσή του. Πάντα. Και τώρα που ο κόσμος του πλήττεται. Θίγεται δηλαδή προσωπικά και το δείχνει, χωρίς να στρογγυλεύει τις απόψεις του.

Αριστερά και ευρώ: πού θα γείρει η πλάστιγγα;

Από topontiki.gr 29.9.2011

Από το Μαρικάκι

Με αφορμή τις δηλώσεις Βενιζέλου ότι, αν δεν εφαρμόσουμε τα συμφωνηθέντα με την τρόικα, θα γίνουμε Αργεντινή, ο Αλέξης Τσίπρας προ ημερών σημείωνε ότι η Αργεντινή έφτασε στην κατάρρευση ακριβώς επειδή εφάρμοσε την πολιτική του ΔΝΤ.

Όμως για τον Τσίπρα δεν έφταιγε η νομισματική πολιτική και κάνοντας μια αναφορά στις αναλογίες με την Ελλάδα είπε πως «όταν αποσυνδέθηκε το πέσος, το εθνικό νόμισμα της Αργεντινής με το δολάριο και δόθηκε η δυνατότητα σε κάποιους, που – τι ομοιότητα! – είχαν τα λεφτά τους σε τράπεζες στο εξωτερικό σε δολάρια, να γυρίσουν και να έχουν την αγοραστική δύναμη να γυρίσουν και να αγοράσουν τη μισή Αργεντινή».

Η χώρα καταρρέει!

Πολιτικές εξελίξεις τον Σεπτέμβρη!

Θα μπορέσει η Αριστερά ή θα έχουμε ακόμα πιο αντιδραστικές εκτροπές και ολοκληρωτισμούς;

Από την Iskra

Του Παναγιώτη Λαφαζάνη

Το ναυάγιο των επιλογών κυβέρνησης - αστικού πολιτικού κατεστημένου - τρόικας αφήνει πίσω του κυριολεκτικά συντρίμμια και ερείπια. Ένας «κατάμαυρος» Σεπτέμβρης και Φθινόπωρο ετοιμάζονται να διαδεχθούν ένα πολύ δύσκολο καλοκαίρι! Το μεσοπρόθεσμο μνημονιακό πρόγραμμα ρημάζει τα πάντα.

Η Αριστερά έναν χρόνο μετά

Πώς συμπεριφέρθηκε η οργανωμένη Αριστερά στον πρώτο χρόνο υπό το μνημόνιο

Από Το Ποντίκι 11.5.2011

Έναν χρόνο μετά την υπογραφή του μνημονίου και των δανειακών συμβάσεων για τη λήψη του δανείου των 110 δισ. ευρώ από την τρόικα, κανείς σε αυτή τη χώρα δεν ξέρει τι του ξημερώνει και οι έννοιες οικονομική, κοινωνική και πολιτική σταθερότητα ανήκουν όλο και πιο πολύ στο παρελθόν.

Σήμερα, έναν χρόνο και κάτι μέρες από τη μεγαλειώδη διαδήλωση της 5ης Μαΐου του 2010, ημέρα της ψήφισης του μνημονίου στη Βουλή, γίνεται μία ακόμη γενική απεργία. Έχουν μεσολαβήσει τεράστιες απώλειες σε εργασιακά, ασφαλιστικά, συνταξιοδοτικά και κοινωνικά δικαιώματα και αγαθά, σε εισοδήματα (μισθούς, συντάξεις, επιδόματα κ.λπ.), σε θέσεις εργασίας, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Ελληνική κρίση και Αριστερά

Από topontiki.gr

Του Αλέξη Μητρόπουλου*

Έχω την άποψη ότι η χειρότερη όψη της κρίσης είναι η εμπέδωση μιας όλο και πιο βαθιάς μελαγχολίας που διαχέεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα λόγω της ανυπαρξίας οράματος και ελπίδας για μια καλύτερη ζωή. Ιδιαιτέρως αυτή η κακή ψυχοδιανοητική κατάσταση πλήττει τους νέους μας, που στην πλειονότητά τους, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, όχι μόνο δεν ανιχνεύουν μιαν ευνοϊκή προοπτική για το εργασιακό και κοινωνικό τους μέλλον, αλλά, προϊόντος του νεοφιλελεύθερου χρόνου, ακολουθούν όλο και πιο συχνά μορφές παθητικής αντίδρασης ή τη θαλπωρή του μοναχικού δρόμου.