Ους το μνημόνιο συνέζευξε...

Από Το Ποντίκι 21.6.2012 (απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Ύστερα από δύο εκλογικές αναμετρήσεις η χώρα απέκτησε πρωθυπουργό και κυβέρνηση. Η νίκη της Ν.Δ. με μεγάλη διαφορά από τους εταίρους της στη συγκυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ) διαμορφώνει έτσι ή αλλιώς ένα κυβερνητικό σχήμα με σαφή την πολιτική κυριαρχία του κόμματος του Αντώνη Σαμαρά.

Αν δούμε τα πράγματα από τη... συστημική πλευρά τους, οι δεύτερες εκλογές δεν ήταν «άχρηστες», όπως οι συνήθεις μπαρουφολόγοι πολλών ΜΜΕ επέμεναν μετά τις 6 Μαΐου ζητώντας κυβέρνηση... «εκεί και τότε». Αντιθέτως, οι εκλογές της 17ης Ιουνίου ξεκαθάρισαν μια σειρά από πολύ σοβαρές εκκρεμότητες του πολιτικού συστήματος:

Το δίλημμα των αρχηγών, η τακτική ΣΥΡΙΖΑ και τα φυλαγμένα νώτα

Από την Καθημερινή (το σκίτσο του Soloup έχει δημοσιευθεί στο Ποντίκι)

Του Σταύρου Λυγερού

Την περασμένη Κυριακή οι Έλληνες πήγαν στις κάλπες υπό τον πέλεκυ ενός εκβιαστικού διλήμματος: από τη μία πλευρά, είχαν συνειδητοποιήσει ότι η ασκούμενη πολιτική συσσωρεύει ολοένα και περισσότερα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια. Από την άλλη, βομβαρδίστηκαν επικοινωνιακά με τον ισχυρισμό ότι απαγκίστρωση από το Μνημόνιο ισοδυναμεί με έξοδο από την Ευρωζώνη και δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου.

Το ανωτέρω δίλημμα διαπέρασε οριζόντια το πολιτικό φάσμα και συλλειτούργησε όχι μόνο με τις παραδοσιακές ιδεολογικές προτιμήσεις στον άξονα Αριστερά - Δεξιά, αλλά και με τη ζωτική ανάγκη να προκύψει επιτέλους κυβέρνηση.

«Ο Θεός της Ελλάδας»

Από τη Ρήξη Ιουνίου

Του Γιώργου Καραμπελιά

Την Πέμπτη το βράδυ, αφού ανακοινώθηκε η σύνθεση της νέας κυβέρνησης, στον ταραγμένο ύπνο μου είδα ένα όνειρο. Αντί γι’ αυτή την κυβέρνηση, «μία από τα ίδια», είχε συγκροτηθεί μια κυβέρνηση «ειδικού σκοπού», στην οποία συμμετείχαν και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και το ΚΚΕ, μια κυβέρνηση που έθετε με σοβαρότητα και επιτακτικά το αίτημα μιας πραγματικής και όχι προσχηματικής αναδιαπραγμάτευσης του χρέους.

Δεν υπογράψαμε την εξαθλίωσή μας

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Κυβέρνηση, προφανώς, θα έχουμε το ταχύτερο. Και η ανάληψη του έργου της θα είναι επίσης άμεση. Ωστόσο δεν θα βρει δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα – πόσω μάλλον που οι διαθέσεις των «έξω» δεν μοιάζουν πολύ ευνοϊκές. Κάποια «δωράκια» μάλλον θα δοθούν, ώστε να στηριχθεί η μόνη κυβερνητική εκδοχή με την οποία οι δανειστές και η τρόικα μπορούν να «συνεννοηθούν» προς όφελος της «σταθερότητας». Όχι όμως χωρίς επώδυνα ανταλλάγματα.

Εντολή ελπίδας και ευθύνης

Από Το Ποντίκι 14.6.2012 (απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Οι εκλογές της Κυριακής έχουν όλα τα χαρακτηριστικά ενός «δεύτερου γύρου». Ύστερα από το κυβερνητικό – και εν πολλοίς... πολιτικό! – αδιέξοδο που προέκυψε από την κάλπη της 6ης Μαΐου, η διαδικασία της 17ης Ιουνίου έχει κύριο στό­χο την ανάδειξη κυβέρνησης. Ο ελλη­νικός λαός καλείται να δώσει τη σχετι­κή εντολή. Τα δεδομένα, από λίγο έως πολύ, τα έχουμε περιγράψει από την περασμένη Πέμπτη, χωρίς κάτι να έχει αλλάξει δραματικά:

Ο αδύναμος κρίκος

Από topontiki.gr (απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Καθώς η προεκλογική εμποροπανήγυρις τελειώνει σήμερα το βράδυ, πολύ λίγα θα μας μείνουν στη μνήμη από όσα ειπώθηκαν στη διάρκειά της. Όχι μόνο επειδή τα περισσότερα αποτελούσαν φθηνούς συστημικούς και μιντιακούς εκβιασμούς με στόχο τη φοβική ψήφο των Ελλήνων, αλλά κυρίως διότι ελάχιστα ειπώθηκαν για το μέλλον της χώρας. Ανάθεμα αν κατάλαβαν οι ταλαίπωροι κάτοικοι αυτής της χώρας τι καλούνται να αντιμετωπίσουν από την επομένη των εκλογών και ύστερα.

Η άνοδος του φασισμού και ποιος τη μεθοδεύει

Του Δημήτρη Καζάκη από το ιστολόγιό του

Ο εχθρός της δημοκρατίας είναι εχθρός της πατρίδας. Έτσι θα μπορούσε να αποδοθεί η γνωστή ρήση «τον του δήμου εχθρόν πολέμιον νομίζειν», του Κλεόβουλου του Λίνδιου, ο οποίος έζησε τον 6ο αι. π.Χ. και ήταν ένας από τους 7 σοφούς της αρχαιότητας. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί κάποιος να προφασίζεται τον πατριώτη και να εμφορείται από τα δόγματα και τις πρακτικές της Χρυσής Αυγής.

Αντι-Μνημόνιο κατά αντι-ΣΥΡΙΖΑ

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Οι Έλληνες ξαναπάνε στις κάλπες υπό το κράτος αντιφατικών πιέσεων. Σε πρώτο επίπεδο κυριαρχεί η αμφίρροπη αναμέτρηση Ν.Δ. - ΣΥΡΙΖΑ. Εάν, όμως, ξύσουμε την επιφάνεια, θα δούμε ότι τα δύο αυτά κόμματα είναι οχήματα για την έκφραση δύο νεοπαγών ετεροκαθοριζόμενων πολιτικοεκλογικών ρευμάτων.

Το ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ είναι στην πραγματικότητα ρεύμα εναντίον του Μνημονίου, που έχει δημιουργηθεί ως αντίδραση στα ερείπια που συσσωρεύει η ασκούμενη πολιτική. Είναι ένα ρεύμα οργής και τιμωρίας με σαφή «αντικαθεστωτική» υφή.

Κόμμα εξουσίας ο ΣΥΡΙΖΑ

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η παρουσίαση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ την Παρασκευή έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα στην προεκλογική... πόλωση. Οι δύο αντίπαλοι πόλοι μπήκαν στην τελική ευθεία προς τις κάλπες της 17ης Ιουνίου από την ίδια σχεδόν αφετηρία, αλλά με μερικά δεδομένα πολύ πιο ξεκάθαρα από πριν. Κυρίως όμως με τη σηματοδότηση ότι πλέον θα συγκρουστούν εκλογικά δύο κόμματα εξουσίας.

Θα καούν μόνοι τους στην πυρά της λαϊκής οργής...

Από την Καθημερινή

Της Ζέζας Ζήκου

Η υπομονή εξαντλείται. Το κόστος που πληρώνουμε όλοι οι Έλληνες για τη διάσωση της χώρας και τα μέτρα που έχουν επιβληθεί, μας γονατίζουν. Η οργή ξεχειλίζει και η οικονομική πίεση αυξάνεται ραγδαία. Και οι φίλοι μου αναρωτιούνται γιατί ο Αντώνης Σαμαράς διολισθαίνει από το ένα λάθος στο άλλο. Γιατί το ζητούμενο είναι να υλοποιηθεί το όραμα για μια άλλη Ελλάδα και πώς θα φτάσουμε εκεί, όχι απλώς να κερδίσει η Ν.Δ. να έρθει ξανά πρώτο κόμμα.

Το φάντασμα της 18ης Ιουνίου

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Υπό κανονικές συνθήκες η εκλογική συνεργασία ενός μικρού κόμματος με ένα μεγάλο, για τη δημιουργία ενός πόλου διεκδίκησης της εξουσίας, είναι μείζον πολιτικό γεγονός. Γίνεται με χαμόγελα, με τόνους αισιοδοξίας, με δυναμική διακήρυξη των στόχων της συνεργασίας, με πίστη για τη νίκη. Υπό κανονικές συνθήκες η συνεργασία δύο ορκισμένων πολιτικών και προσωπικών αντιπάλων είναι γεγονός αισιόδοξο. Και όχι κάτι σαν κηδεία ή μνημόσυνο...

Τα πραγματικά διλήμματα

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Το νέο προεκλογικό σκηνικό έχει ήδη αρχίσει να στήνεται. Ο Σαμαράς έδωσε το στίγμα του. Επιδιώκει να μετατρέψει τις νέες εκλογές σε σύγκρουση της ευρείας Κεντροδεξιάς με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο εμφανίζει σαν ανεύθυνο και τυχοδιωκτικό. Για να ενισχύσει, μάλιστα, τη θέση του, προσθέτει και το διακύβευμα της παραμονής στην Ευρωζώνη.

Με άλλα λόγια επιχειρεί να εμφανίσει τη Ν.Δ. ως το κόμμα που επιδιώκει να συγκροτήσει ένα μέτωπο ευρωπαϊστών με σκοπό την ανάσχεση της εκλογικής ανόδου τού – κατ’ αυτόν – αντιευρωπαϊκού ΣΥΡΙΖΑ. Στο πλαίσιο αυτό, η Ν.Δ. έχει στρέψει όλα τα πυρά της προς τον Τσίπρα και το κόμμα του.

Ο νέος... δικομματισμός και το οραματικό κενό

Από τη Ρήξη Μαΐου (το σκίτσο του Soloup δημοσιεύθηκε στο Ποντίκι)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Οι Έλληνες πολίτες, ύστερα από δυόμισι χρόνια εξαθλίωσης, λεηλασίας, στέρησης της κυριαρχίας και της προσωπικής και εθνικής αξιοπρέπειάς τους, ύστερα από δυόμισι χρόνια αγωνιστικών εκλάμψεων και ήττας, βρέθηκαν μπροστά στη μόνη δυνατότητα έκφρασης που ακόμη η χρηματοπιστωτική και πολιτική χούντα της ευρωζώνης και του ΔΝΤ δεν τους έχει στερήσει: την κάλπη.

Εκεί λοιπόν κατέθεσαν, ποικιλοτρόπως, τις... απόψεις τους για όσα έχουν συμβεί στην Ελλάδα αυτά τα δυόμισι χρόνια. Και το αποτέλεσμα ήταν πανομοιότυπο με αυτό που έχουμε δει σε όσες χώρες βρέθηκαν υπό τον ίδιο ζυγό: ώθησαν το σύστημα εξουσίας στην κατάρρευση. Αν και, για να είμαστε ακριβείς, δεν χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια. Η κατάστασή του ήταν ήδη δραματική.

Ποιος θα πάρει τον μουντζούρη...

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Τελικά η πρόβλεψή μας για Πανωλεθρία χωρίς προηγούμενο ήταν απολύτως ρεαλιστική, ίσως και λίγο... συντηρητική. Οι εκβιασμοί περί «χαμένης ψήφου» πήγαν στον βρόντο, όπως άλλωστε έπρεπε, με αποτέλεσμα το ΠΑΣΟΚ πρωτίστως και η Ν.Δ., ύστερα από μια ιστορικών διαστάσεων συντριβή, να αδυνατούν πλέον να συγκροτήσουν, έστω και σε συνεργασία, μια βιώσιμη κυβέρνηση. Με το κλείσιμο της κάλπης η μεταπολίτευση παρέλαβε το αγγελτήριο του θανάτου της.

Το «σοσιαλιστικό» κίνημα και η «λαϊκή» Δεξιά

Από topontiki.gr

Του Δημήτρη Μυ

Η λαϊκή σοφία προφανώς δεν κυριολεκτεί, καθώς στην προκειμένη περίπτωση οι ψεύτες και πολλοί κλέφτες δεν χάρηκαν μόνο έναν χρόνο, αλλά γλέντησαν στην υγεία των κορόιδων για μια ολόκληρη (μεταπολιτευτική) γενιά. Κάτι το οποίο επίσης στην προκειμένη περίπτωση δεν φαίνεται να ισχύει είναι πως «είσαι ό,τι δηλώσεις».

Πανωλεθρία χωρίς προηγούμενο

Από topontiki.gr (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όσο πλησιάζουμε στην 6η Μαΐου τόσο περισσότερο η μιζέρια κυριεύει τα επιτελεία των δύο εταίρων του «δικομματισμού». Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι το ταξίδι τους προς την Κόλαση είναι... μονόδρομος – όσο μονόδρομος ισχυρίζονταν ότι είναι τα μνημόνια που ψήφισαν για να μας «σώσουν». Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι το αποτέλεσμα της κάλπης θα είναι μια σαφέστατη καταδίκη τους. Ίσως δε κάτι ακόμη χειρότερο. Μια πανωλεθρία χωρίς προηγούμενο.

Το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο απειλείται

Το γνωστό αμερικανικό ινστιτούτο Stratfor προβλέπει επισφαλή συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - Ν.Δ.

Από Το Βήμα

Του Άγγελου Αθανασόπουλου

Μεταξύ «Σκύλλας και Χάρυβδης» θα βρεθεί οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει στην Ελλάδα μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου προβλέπει το Stratfor. Η γνωστή αμερικανική δεξαμενή σκέψης, αποκαλούμενη και «σκιώδης CIA» από ορισμένους, προβλέπει ότι αν κάτι δεν αλλάξει δραματικά από τους αριθμούς που προκύπτουν από τις δημοσκοπήσεις, τότε η Ελλάδα θα βρεθεί με ένα κατακερματισμένο Κοινοβούλιο και μία αδύναμη κυβέρνηση που θα πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα στα σκληρά μέτρα λιτότητας του Μνημονίου και στην ανάγκη «να χρυσώσει το χάπι» στους πολίτες εφόσον θέλει να επιβιώσει.

Η αποικιοποίηση της χώρας και ο παρατεταμένος αγώνας εναντίον της

Από το Άρδην Απριλίου

Ο Παπαδήμος και ο Βενιζέλος πανηγυρίζουν για το PSI Plus. Κι όμως! Πρόκειται για μια συμφωνία που δένει χειροπόδαρα την Ελλάδα στο άρμα της νέας ευρωπαϊκής κηδεμονίας. Το τίμημα είναι τεράστιο και δεν μπορεί να αναληφθεί από τον ελληνικό λαό μόνο και μόνο προκειμένου να αποφύγουμε μια ασύντακτη χρεοκοπία.

Και αυτό γίνεται αντιληπτό από βετεράνους της ευρωπαϊκής πολιτικής, όπως ο Μισέλ Ροκάρ, ο οποίος δήλωσε ότι το νέο πακέτο μέτρων που επιβάλλουν η τρόικα και οι Γερμανοί στην Ελλάδα δεν μπορεί να περάσει σε συνθήκες κανονικού δημοκρατικού πολιτεύματος και ότι ίσως χρειαστεί μια δικτατορία για να μπορέσει να το επιβάλει!

Επάγγελμα υπηρέτης

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«"Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για προγράμματα, το μόνο που θέλουν είναι ρουσφέτια" λέει αφοπλιστικά στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας προσπαθώντας να εξηγήσει ότι δεν αντιμετωπίζει από τους ψηφοφόρους του οποιαδήποτε πίεση για το πολιτικό περιεχόμενο της προεκλογικής εκστρατείας. "Κανείς δεν με έχει ρωτήσει αν το επόμενο Υπουργικό Συμβούλιο μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από υπηρετικό προσωπικό των δανειστών" εξηγεί».

Κινδυνεύουν με Βατερλώ

Οι εκλογές, η ατζέντα και οι κάλπες της απόλυτης απροσδιοριστίας

Από Το Βήμα

Του Γιάννη Πρετεντέρη

Αν όλα εξελιχθούν ομαλά, ο ελληνικός λαός θα κληθεί να ψηφίσει σε σαράντα, το πολύ σαράντα πέντε ημέρες από σήμερα. Και θα κληθεί στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση μετά τη μεταπολίτευση για την οποία δεν μπορεί να υπάρχει κανένα ασφαλές προγνωστικό. Κοινώς, όποιος υποστηρίζει ότι διακρίνει σήμερα τι θα βγάλει η κάλπη κοροϊδεύει την κοινωνία. Ο λόγος είναι ένας και ουσιαστικός.

Η δραματική οικονομική κρίση έχει προκαλέσει πρωτοφανή σύγχυση και έχει ενεργοποιήσει καινοφανείς αντιδράσεις και ανακατατάξεις στην ελληνική κοινωνία. Οι περισσότερες εκτιμήσεις συμφωνούν ότι η τελική εικόνα θα ξεδιαλύνει μόνο πίσω από το παραβάν και μόνο πάνω από την κάλπη.