Ο Βενιζέλος όμηρος Σαμαρά και Τσίπρα

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Από topontiki.gr

Η εικόνα του Ευάγγελου Βενιζέλου την περασμένη Τετάρτη στο βραδινό δελτίο του Mega «χρωμάτισε» ανεξίτηλα το δραματικό τέλος μιας εποχής: αποτέλεσε τον ενταφιασμό του ΠΑΣΟΚ ως κεντρικής – πολιτικά και ιδεολογικά – δύναμης της χώρας τα τελευταία τριάντα χρόνια, αν μετρήσουμε από το ιστορικό 1981. Όμως το τέλος θα είναι επώδυνο. Τουλάχιστον όσο επώδυνη είναι η εποχή των μνημονίων για τον ελληνικό λαό. Και όσο βασανιστική θα είναι η διαδικασία μετασχηματισμού του πολιτικού συστήματος.

«Γκρεμίστηκε από το θρονί του ιθαγενούς αγά αφρίζοντας στο παράθυρό του σαν δικολάβος των καφενείων της Ευελπίδων» έγραψε με απαξιωτικό τόνο στην «Καθημερινή» ο σταθερά οξυδερκής και διεισδυτικός Νίκος Ξυδάκης.

Το «μεγάλο παιχνίδι», η συγκυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ

Η «μνημονιακή» πολιτική απειλεί και την ακεραιότητα της χώρας

Από τη Ρήξη Ιουνίου

Του Σταύρου Χριστακόπουλου*

Ο πολύμηνος εκλογικός κύκλος, που έκλεισε με τον σχηματισμό της «μνημονιακής» συγκυβέρνησης Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ υπό τον Αντώνη Σαμαρά, διαμόρφωσε μια νέα πολιτική πραγματικότητα.

Το δίλημμα των αρχηγών, η τακτική ΣΥΡΙΖΑ και τα φυλαγμένα νώτα

Από την Καθημερινή (το σκίτσο του Soloup έχει δημοσιευθεί στο Ποντίκι)

Του Σταύρου Λυγερού

Την περασμένη Κυριακή οι Έλληνες πήγαν στις κάλπες υπό τον πέλεκυ ενός εκβιαστικού διλήμματος: από τη μία πλευρά, είχαν συνειδητοποιήσει ότι η ασκούμενη πολιτική συσσωρεύει ολοένα και περισσότερα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια. Από την άλλη, βομβαρδίστηκαν επικοινωνιακά με τον ισχυρισμό ότι απαγκίστρωση από το Μνημόνιο ισοδυναμεί με έξοδο από την Ευρωζώνη και δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου.

Το ανωτέρω δίλημμα διαπέρασε οριζόντια το πολιτικό φάσμα και συλλειτούργησε όχι μόνο με τις παραδοσιακές ιδεολογικές προτιμήσεις στον άξονα Αριστερά - Δεξιά, αλλά και με τη ζωτική ανάγκη να προκύψει επιτέλους κυβέρνηση.

Ένα πολιτικά δηλητηριώδες «δώρο» για το ΠΑΣΟΚ

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Μπορεί το ΠΑΣΟΚ στις συνθήκες πόλωσης να συμπιέσθηκε περαιτέρω, αλλά πριν ακόμα φανεί ποιος από τους δύο πρωταγωνιστές θα κατακτήσει την πρώτη θέση και το πριμ των 50 εδρών, ήταν σαφές ότι παραμένει ο απαραίτητος εταίρος για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Αυτό, όμως, που έκανε το άλλοτε κραταιό Κίνημα αναγκαίο συμπλήρωμα είναι ένα πολιτικά δηλητηριώδες «δώρο».

Οι «πράσινοι» δικαιολογημένα φοβούνται ότι εάν συμμετάσχουν σε κυβέρνηση με τη Ν.Δ., θα συνθλιβούν πολιτικοεκλογικά. Αυτή η κυβέρνηση, που εκ των πραγμάτων θα κληθεί να εφαρμόσει έστω και ένα πιο χαλαρό Μνημόνιο, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα βρεθεί πολύ σύντομα στο στόχαστρο όχι μόνο της αντιπολίτευσης, αλλά ακόμα και πολιτών που χθες ψήφισαν τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ.

Το κυβερνητικό αδιέξοδο της 18ης Ιουνίου

Του Δημήτρη Καζάκη από το ιστολόγιό του (το φωτογραφικό έχει δημοσιευθεί στο Ποντίκι)

Μπορεί να κυβερνηθεί η χώρα στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα; Όποιος βιάζεται να απαντήσει «ναι», τότε δεν ξέρει τα δεδομένα του προβλήματος.

● Η ύφεση της ελληνικής οικονομίας έχει μεταβληθεί σε γενικευμένη κατάρρευση.

● Η οικονομία στερεύει κυριολεκτικά από χρήμα. Δεν υπάρχει χρήμα για να κινηθεί η αγορά.

● Η δημόσια διοίκηση και το κράτος καταρρέει και το δημόσιο ταμείο που έτσι ή αλλιώς έχει περάσει σε ξένα χέρια (τρόικα) είναι μείον καθότι οι δανειστές φροντίζουν να το αποστραγγίσουν ακόμη κι από τα τελευταία διαθέσιμά του.

Εντολή ελπίδας και ευθύνης

Από Το Ποντίκι 14.6.2012 (απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Οι εκλογές της Κυριακής έχουν όλα τα χαρακτηριστικά ενός «δεύτερου γύρου». Ύστερα από το κυβερνητικό – και εν πολλοίς... πολιτικό! – αδιέξοδο που προέκυψε από την κάλπη της 6ης Μαΐου, η διαδικασία της 17ης Ιουνίου έχει κύριο στό­χο την ανάδειξη κυβέρνησης. Ο ελλη­νικός λαός καλείται να δώσει τη σχετι­κή εντολή. Τα δεδομένα, από λίγο έως πολύ, τα έχουμε περιγράψει από την περασμένη Πέμπτη, χωρίς κάτι να έχει αλλάξει δραματικά:

Ο αδύναμος κρίκος

Από topontiki.gr (απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Καθώς η προεκλογική εμποροπανήγυρις τελειώνει σήμερα το βράδυ, πολύ λίγα θα μας μείνουν στη μνήμη από όσα ειπώθηκαν στη διάρκειά της. Όχι μόνο επειδή τα περισσότερα αποτελούσαν φθηνούς συστημικούς και μιντιακούς εκβιασμούς με στόχο τη φοβική ψήφο των Ελλήνων, αλλά κυρίως διότι ελάχιστα ειπώθηκαν για το μέλλον της χώρας. Ανάθεμα αν κατάλαβαν οι ταλαίπωροι κάτοικοι αυτής της χώρας τι καλούνται να αντιμετωπίσουν από την επομένη των εκλογών και ύστερα.

Μια μοιραία τύφλωση

Από την ιστοσελίδα του Άρδην

Του Γιώργου Καραμπελιά

Τη στιγμή που η χώρα αρχίζει να περνάει στο επόμενο στάδιο της κατάρρευσης, με τη Γερμανία να θέτει ανοιχτά το ζήτημα της έξωσης της Ελλάδας από την ευρωζώνη προκειμένου να δεχτεί να βοηθήσει την Ισπανία ή την Ιταλία, τη στιγμή που στο εσωτερικό της χώρας τα έσοδα καταρρέουν, οι καρκινοπαθείς κινδυνεύουν με άμεσο θάνατο, οι πολίτες καταδιώκουν και εξοντώνουν με καραμπίνες τους γεωμετρικά πολλαπλασιαζόμενους ληστές και οι τηλεοράσεις μεταβάλλονται σε τηλεοπτικά ρινγκ, υπάρχουν διάφοροι φίλοι που εξακολουθούν να εκφέρουν τον ξεπερασμένο λόγο «μνημόνιο ή αντιμνημόνιο» και με βάση αυτό να είναι έτοιμοι να δώσουν «μια ευκαιρία» στον ΣΥΡΙΖΑ.

Φλερτάρει με την πρωτιά

Από Το Ποντίκι 7.6.2012 (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Όλες οι έρευνες προσέγ­γισης των διαθέσεων της κοινής γνώμης, αλλά και η περιρρέουσα ατμό­σφαιρα στην κοινωνία, αυξάνουν τις πιθανότητες της εκλογικής νίκης του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα γκάλοπ που δημοσιεύθηκαν μέ­χρι  και την περασμένη εβδομάδα – τώρα ισχύει η γνωστή απαγόρευση δημοσίευσής τους μέχρι τις εκλογές – έδειχναν ότι η κοινωνική και πολι­τική δυναμική είναι υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και πολλοί εκτιμούν ότι και οι έρευνες που θα διενεργηθούν τις επόμενες μέ­ρες για λογαριασμό των κομμάτων κα­τά πάσα πιθανότητα δεν μπορεί παρά να αποτυπώσουν την ίδια τάση, αφού η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν ανακόπηκε την περίοδο αμέσως μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, αλλά αυξήθηκε εντυπωσιακά.

Αντι-Μνημόνιο κατά αντι-ΣΥΡΙΖΑ

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Οι Έλληνες ξαναπάνε στις κάλπες υπό το κράτος αντιφατικών πιέσεων. Σε πρώτο επίπεδο κυριαρχεί η αμφίρροπη αναμέτρηση Ν.Δ. - ΣΥΡΙΖΑ. Εάν, όμως, ξύσουμε την επιφάνεια, θα δούμε ότι τα δύο αυτά κόμματα είναι οχήματα για την έκφραση δύο νεοπαγών ετεροκαθοριζόμενων πολιτικοεκλογικών ρευμάτων.

Το ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ είναι στην πραγματικότητα ρεύμα εναντίον του Μνημονίου, που έχει δημιουργηθεί ως αντίδραση στα ερείπια που συσσωρεύει η ασκούμενη πολιτική. Είναι ένα ρεύμα οργής και τιμωρίας με σαφή «αντικαθεστωτική» υφή.

Κόμμα εξουσίας ο ΣΥΡΙΖΑ

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η παρουσίαση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ την Παρασκευή έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα στην προεκλογική... πόλωση. Οι δύο αντίπαλοι πόλοι μπήκαν στην τελική ευθεία προς τις κάλπες της 17ης Ιουνίου από την ίδια σχεδόν αφετηρία, αλλά με μερικά δεδομένα πολύ πιο ξεκάθαρα από πριν. Κυρίως όμως με τη σηματοδότηση ότι πλέον θα συγκρουστούν εκλογικά δύο κόμματα εξουσίας.

Πρόγραμμα... για διαπραγμάτευση

Από topontiki.gr (το σκίτσο του Πάνου δημοσιεύθηκε στο Ποντίκι 24.5.2012)

Από το Μαρικάκι

Τις επόμενες μέρες ο ΣΥΡΙΖΑ θα παρουσιάσει την επικαιροποίηση- εξειδίκευση του προεκλογικού προγράμματός του (το πρόγραμμα προς της 6ης Μαϊου εδώ) με τέσσερις θεματικές συνεντεύξεις, όπου θα ομαδοποιούν τα γνωστά 10 σημεία:

Η μία θα αφορά στα ζητήματα της οικονομίας, η άλλη στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, των ΑΟΖ και των σχέσεων της χώρας με τους γείτονες, η άλλη τα ζητήματα κοινωνικής πολιτικής, υγείας, παιδείας και ένα τέταρτο ζήτημα που θα αφορά τα ζητήματα των θεσμών, της διαπλοκής και της δημοκρατίας του πολιτικού συστήματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, η τρόικα και το Μνημόνιο

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Δεν είναι η πρώτη φορά που ξένοι παράγοντες επιχειρούν να επηρεάσουν με δηλώσεις το εκλογικό αποτέλεσμα. Τα τωρινά, όμως, δεν έχουν προηγούμενο. Οι Έλληνες βομβαρδίζονται επικοινωνιακά για να πειθαναγκαστούν να μην ψηφίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Απειλούνται ότι η «εγκατάλειψη του Μνημονίου ισοδυναμεί με έξοδο από την Ευρωζώνη». Οι εγχώριοι προπαγανδιστές, μάλιστα, έχουν πει τις πιο χονδροειδείς και αντιαισθητικές υπερβολές.

Τα πραγματικά διλήμματα

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Το νέο προεκλογικό σκηνικό έχει ήδη αρχίσει να στήνεται. Ο Σαμαράς έδωσε το στίγμα του. Επιδιώκει να μετατρέψει τις νέες εκλογές σε σύγκρουση της ευρείας Κεντροδεξιάς με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο εμφανίζει σαν ανεύθυνο και τυχοδιωκτικό. Για να ενισχύσει, μάλιστα, τη θέση του, προσθέτει και το διακύβευμα της παραμονής στην Ευρωζώνη.

Με άλλα λόγια επιχειρεί να εμφανίσει τη Ν.Δ. ως το κόμμα που επιδιώκει να συγκροτήσει ένα μέτωπο ευρωπαϊστών με σκοπό την ανάσχεση της εκλογικής ανόδου τού – κατ’ αυτόν – αντιευρωπαϊκού ΣΥΡΙΖΑ. Στο πλαίσιο αυτό, η Ν.Δ. έχει στρέψει όλα τα πυρά της προς τον Τσίπρα και το κόμμα του.

Ο Τσίπρας, ο Ολάντ, η Μέρκελ και... εμείς

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Δεσμευόμαστε να λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να ενισχύσουμε και να τονώσουμε τις οικονομίες μας και να καταπολεμήσουμε τις χρηματοοικονομικές πιέσεις αναγνωρίζοντας πως τα σωστά μέτρα δεν είναι τα ίδια για όλους μας». Αυτό ήταν το σημείο ισορροπίας που βρήκαν οι οκτώ ισχυρότερες χώρες του κόσμου – ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ρωσία και Καναδάς – για να διατυπώσουν την ανάγκη ενίσχυσης της οικονομίας χωρίς να θίξουν... υπολήψεις.

Ο νέος... δικομματισμός και το οραματικό κενό

Από τη Ρήξη Μαΐου (το σκίτσο του Soloup δημοσιεύθηκε στο Ποντίκι)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Οι Έλληνες πολίτες, ύστερα από δυόμισι χρόνια εξαθλίωσης, λεηλασίας, στέρησης της κυριαρχίας και της προσωπικής και εθνικής αξιοπρέπειάς τους, ύστερα από δυόμισι χρόνια αγωνιστικών εκλάμψεων και ήττας, βρέθηκαν μπροστά στη μόνη δυνατότητα έκφρασης που ακόμη η χρηματοπιστωτική και πολιτική χούντα της ευρωζώνης και του ΔΝΤ δεν τους έχει στερήσει: την κάλπη.

Εκεί λοιπόν κατέθεσαν, ποικιλοτρόπως, τις... απόψεις τους για όσα έχουν συμβεί στην Ελλάδα αυτά τα δυόμισι χρόνια. Και το αποτέλεσμα ήταν πανομοιότυπο με αυτό που έχουμε δει σε όσες χώρες βρέθηκαν υπό τον ίδιο ζυγό: ώθησαν το σύστημα εξουσίας στην κατάρρευση. Αν και, για να είμαστε ακριβείς, δεν χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια. Η κατάστασή του ήταν ήδη δραματική.

Το colpo grosso του Αλέξη Τσίπρα

Για δεύτερη φορά ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς δοκιμάζει να υπερφαλαγγίσει το ΠΑΣΟΚ...

Από τη Ρήξη Μαΐου

Του Γιώργου Καραμπελιά

Για δεύτερη φορά στη μεταπολιτευτική περίοδο – κι αυτή τη φορά στο τέλος της – ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς δοκιμάζει να υπερφαλαγγίσει το ΠΑΣΟΚ ως εκφραστής του προοδευτικού χώρου...

Η πρώτη φορά ήταν το 1988 με τον ενιαίο Συνασπισμό και σήμερα γίνεται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, ανάμεσα στις δύο περιόδους, υπάρχει μια ριζική διαφορά:

Τότε, παρά την κρίση του (ήδη το χρέος βρισκόταν στο 100% και το έλλειμμα διευρυνόταν), το σύστημα διέθετε πολύ μεγαλύτερα αποθέματα και οι μεσαίες τάξεις ήταν μάλλον σε φάση επέκτασης.

Η ψευδαίσθηση του ΣΥΡΙΖΑ

Ο Χάιντς Ρίχτερ, διαπρεπής γερμανός ιστορικός, άριστος γνώστης της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας, ερευνητής του Εμφυλίου στην Ελλάδα, μιλάει στη DW για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις

Από την Deutsche Welle

Αναμενόμενο χαρακτηρίζει ο καθηγητής το ναυάγιο στο οποίο κατέληξαν οι διαπραγματεύσεις στην Ελλάδα για τον σχηματισμό κυβέρνησης:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία πρόθεση να συμπράξει με οιονδήποτε τρόπο με τα άλλα κόμματα. Προβλέπουν ότι θα λάβουν περίπου 30% (στις επόμενες εκλογές) και γι' αυτό δεν είναι συνεργάσιμοι. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να κάνει κάτι που είχε συζητηθεί στην αρχική φάση, τρόπον τινά μια προσπάθεια εκβιασμού.

Μέχρι ενός ορίου οι θυσίες για την παραμονή στο ευρώ

Από Το Ποντίκι 17.5.2012  (απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Του Γιώργου Ηλ. Αράπογλου, Γεν. Διευθυντή της Pulse RC

Η πρώτη έρευνά μας εν όψει της νέας προ­σφυγής στην κάλπη, ξεκίνησε αμέσως μετά την ανακοίνωση του «ναυαγίου» της τελευταίας σύσκεψης των πολιτικών αρχη­γών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Έτσι, αποτυπώνει (έστω «εν θερμώ») τις διαθέσεις των Ελλήνων ψηφοφόρων αμέσως μετά την ο­λοκλήρωση των διερευνητικών εντολών και των άκαρπων προσπαθειών για τον σχηματισμό κυ­βέρνησης.

Η εικόνα, στο σημείο εκκίνησης της νέας ε­κλογικής μάχης, προκύπτει άκρως ενδιαφέ­ρουσα. Και τα τρία κόμματα που έλαβαν εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, έστω και αν δεν κα­τάφεραν να τη σχηματίσουν, εμφανίζονται ενισχυμένα.

Ο Αλαβάνος, ο ΣΥΡΙΖΑ και η έξοδος από το ευρώ

Από topontiki.gr

Από το Μαρικάκι

Ήδη από το τέλος της εβδομάδας των διερευνητικών εντολών αναδείχθηκε η δυσκολία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπιστεί με ευκρίνεια τη θέση για καταγγελία του μνημονίου χωρίς ταυτόχρονα να διακυβεύεται η παραμονή στη ζώνη του ευρώ.

Η «κόκκινη γραμμή» της παραμονής στην ευρωζώνη που έθεσαν οι ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και ΔΗΜΑΡ ως κοινό παρονομαστή για τον σχηματισμό μιας οικουμενικής κυβέρνησης που θα επαναδιαπραγματευτεί (ή θα «επαναδιαπραγματευτεί») το μνημόνιο, με την συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ, έφερε γρήγορα στο επίκεντρο τη σχετική συζήτηση, η οποία εξυπηρετεί και το «στοίχημα» των ημερών, την πολιτική πίεση στον νικητή των εκλογών.