Δεν υπογράψαμε την εξαθλίωσή μας

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Κυβέρνηση, προφανώς, θα έχουμε το ταχύτερο. Και η ανάληψη του έργου της θα είναι επίσης άμεση. Ωστόσο δεν θα βρει δρόμο στρωμένο με ροδοπέταλα – πόσω μάλλον που οι διαθέσεις των «έξω» δεν μοιάζουν πολύ ευνοϊκές. Κάποια «δωράκια» μάλλον θα δοθούν, ώστε να στηριχθεί η μόνη κυβερνητική εκδοχή με την οποία οι δανειστές και η τρόικα μπορούν να «συνεννοηθούν» προς όφελος της «σταθερότητας». Όχι όμως χωρίς επώδυνα ανταλλάγματα.

Κίνδυνος διαρκής, και μετεκλογικός

Από την Καθημερινή (το φωτογραφικό δημοσιεύθηκε στο Ποντίκι)

Του Νίκου Ξυδάκη

Οι εκλογές είναι μια ιστορική στιγμή. Μια στιγμή. Κρίσιμη, καυτή, για το άμεσο μέλλον, αλλά όσο προχωρούμε στον χρόνο, η σημασία της ελαφρώνει, διότι προστίθενται κι άλλες πολλές παράμετροι, τέτοιες που σήμερα, υπό το κράτος σφοδρών συναισθημάτων, υπό το κράτος της αβεβαιότητας για την υλική μας συνθήκη, δεν μπορούμε να τις προσμετρήσουμε νηφάλια.

Η κρίση μάς βγάζει την ψυχή, καθώς προσπαθούμε διαρκώς να υπολογίζουμε ποια θα είναι η κανονικότητα του βίου, από μήνα σε μήνα πια, κι από βδομάδα σε βδομάδα. Αλλά μας σταλάζει και μια ορισμένη πείρα, πικρή μεν πλην πείρα:

Ο αδύναμος κρίκος

Από topontiki.gr (απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Καθώς η προεκλογική εμποροπανήγυρις τελειώνει σήμερα το βράδυ, πολύ λίγα θα μας μείνουν στη μνήμη από όσα ειπώθηκαν στη διάρκειά της. Όχι μόνο επειδή τα περισσότερα αποτελούσαν φθηνούς συστημικούς και μιντιακούς εκβιασμούς με στόχο τη φοβική ψήφο των Ελλήνων, αλλά κυρίως διότι ελάχιστα ειπώθηκαν για το μέλλον της χώρας. Ανάθεμα αν κατάλαβαν οι ταλαίπωροι κάτοικοι αυτής της χώρας τι καλούνται να αντιμετωπίσουν από την επομένη των εκλογών και ύστερα.

Η άνοδος του φασισμού και ποιος τη μεθοδεύει

Του Δημήτρη Καζάκη από το ιστολόγιό του

Ο εχθρός της δημοκρατίας είναι εχθρός της πατρίδας. Έτσι θα μπορούσε να αποδοθεί η γνωστή ρήση «τον του δήμου εχθρόν πολέμιον νομίζειν», του Κλεόβουλου του Λίνδιου, ο οποίος έζησε τον 6ο αι. π.Χ. και ήταν ένας από τους 7 σοφούς της αρχαιότητας. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί κάποιος να προφασίζεται τον πατριώτη και να εμφορείται από τα δόγματα και τις πρακτικές της Χρυσής Αυγής.

Η ανάδυση του ναζιστικού φαινομένου

Από την ιστοσελίδα του Άρδην

Του Γιώργου Καραμπελιά

Μέσα από τη σύγχυση της 6ης Μαΐου αναδείχτηκε στο προσκήνιο της ελληνικής πολιτικής ζωής το φαινόμενο μιας συμμορίας που μεταβλήθηκε με αστραπιαία ταχύτητα σε ναζιστική απειλή. Αρχικώς, πολλοί πίστεψαν πως επρόκειτο απλά για μια αντισυστημική ψήφο αγανάκτησης και ότι σύντομα το κύμα θα καταλάγιαζε.

Ωστόσο οι έξι βδομάδες που πέρασαν κατέδειξαν πως έχουμε να κάνουμε – δυστυχώς – με κάτι βαθύτερο και μονιμότερο. Την εμφάνιση, ίσως για πρώτη φορά στην ιστορία μας, ενός μαζικού φασιστικού φαινομένου, το οποίο, στην περίπτωση που η κρίση στην Ελλάδα βαθύνει, μπορεί να λάβει ακόμη πιο επικίνδυνες διαστάσεις.

Η δεκαετία του '30 επιστρέφει

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Gideon Rachman

Πριν από περίπου δύο εβδομάδες, στους Financial Times ο Luis de Guindos, υπουργός Οικονομικών της Ισπανίας, προέβλεπε πως «η μάχη για το ευρώ θα δοθεί στην Ισπανία».

Με την απόφαση της Ισπανίας αυτό το Σαββατοκύριακο να δεχθεί διεθνή στήριξη για να σώσει τις τράπεζές της, η μάχη ξεκίνησε. Το διακύβευμα είναι πολύ υψηλό. Γράφοντας σε αυτήν την εφημερίδα, ο Nial Ferguson και ο Nouriel Roubini προέβλεψαν ότι η Ευρώπη βρίσκεται «επικίνδυνα κοντά στην επανάληψη των καταστροφών της δεκαετίας του 1930».

Ατζέντηδες του ναζισμού

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ο τρόπος με τον οποίο διεξάγεται η προεκλογική εκστρατεία τις τελευταίες μέρες περισσότερο θυμίζει υπόνομο παρά εκλογές. Η συκοφαντία, η χυδαιότητα, το ψεύδος, η βία και η ανανδρία δεν αφήνουν ούτε σπιθαμή χώρου για να διεξαχθεί μια στοιχειωδώς αξιοπρεπής πολιτική συζήτηση. Καθόλου παράξενο, αφού αυτό συμβαίνει συστηματικά τα τελευταία δύο «μνημονιακά» χρόνια – πάντα με τα ίδια θύματα και τους ίδιους θύτες.

Η Χρυσή Αυγή και ο πολιτικοοικονομικός φασισμός της διετίας

Από topontiki.gr

Από το Μαρικάκι

Πολλοί και διάφοροι είναι έτοιμοι να ενοχοποιήσουν τον θυμό της ελληνικής κοινωνίας και δη των ευάλωτων οικονομικά και κοινωνικά τμημάτων της, για το γεγονός ότι η βία βρίσκει πάτημα και εγκαθίσταται στην συμπεριφορά του.

Έτσι, με αφορμή τα χθεσινά, στις βραδινές τηλεοπτικές συζητήσεις στήθηκε ένα σκηνικό εξομοίωσης της «συμμορίτικης» βίας της Χρυσής Αυγής με τη βία της δημόσιας διαπόμπευσης πολιτικών (γιαούρτια, μπουκάλια, γιουχαΐσματα, κ.λπ.) που επί δύο χρόνια και, ολοφάνερα παρεξέκλιναν του Συντάγματος – για την ακρίβεια το αλλοίωσαν και το ποδοπάτησαν – προσπαθώντας να διασώσουν το τομάρι τους το οποίο είναι και το μόνο που εκπροσωπούσαν, σε βάρος μιας ολόκληρης κοινωνίας και μιας ολόκληρης χώρας.

«Σκέφτομαι θα πει αλλάζω»

Από topontiki.gr

Του Δημήτρη Μυ

Τον τίτλο του σημερινού σημειώματος τον δανειστήκαμε από τη σκέψη του Μπρεχτ («Ιστορίες του κ. Κόυνερ») και την ενδόμυχη ελπίδα (η οποία πάντα πεθαίνει τελευταία) ότι η ελληνική κοινωνία, παρά τα όσα βιώνει, εξακολουθεί να έχει ανοιχτά τα μάτια της, να βλέπει, να αντιλαμβάνεται, να σκέπτεται... Τα προφανή είναι αδιαμφισβήτητα: τα είδε χθες όλη η Ελλάδα και δεν αξίζει να αφιερώσουμε τίποτε περισσότερο από λίγες μόνο λέξεις.

Προεκλογικές προβοκάτσιες

Από Το Ποντίκι 31.5.2012

Έχουμε χάσει ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας. Όμως δεν αναφέρομαι σ’ αυτό. Αναφέρομαι στην ατομική ελευθερία του καθενός. Τις δημοκρατικές ελευθερίες. Ότι μπορεί να καταργηθούν οι θεσμοί και να κυριαρχήσουν οι συμμορίες με όπλα... Αυτές είναι μειοψηφίες... Και ο καθένας θα κάνει συμμορίες με όπλα και θα επιτίθεται στους άλλους. Αντιλαμβάνεσθε τι σημαίνει αυτό. Φαντάζεστε τι σημαίνει αυτό; Πού οδηγούμαστε; Θα οδηγηθούμε σε εμφύλιο!».

Πανωλεθρία χωρίς προηγούμενο

Από topontiki.gr (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όσο πλησιάζουμε στην 6η Μαΐου τόσο περισσότερο η μιζέρια κυριεύει τα επιτελεία των δύο εταίρων του «δικομματισμού». Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι το ταξίδι τους προς την Κόλαση είναι... μονόδρομος – όσο μονόδρομος ισχυρίζονταν ότι είναι τα μνημόνια που ψήφισαν για να μας «σώσουν». Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι το αποτέλεσμα της κάλπης θα είναι μια σαφέστατη καταδίκη τους. Ίσως δε κάτι ακόμη χειρότερο. Μια πανωλεθρία χωρίς προηγούμενο.

Φόβοι ενώπιον των εκλογών

Από το Βλέμμα

Του Νίκου Ξυδάκη

Δεκατρείς ημέρες προ των εκλογών, η ατζέντα χρωματίζεται, μεταξύ πολλών άλλων, από δύο φόβους: τον φόβο της ακροδεξιάς και τον φόβο της ακυβερνησίας. Και οι δύο φόβοι έχουν πραγματική βάση, αλλά, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, υπερτονίζονται καθυστερημένα και υστερόβουλα, χωρίς να αναδεικνύονται οι γενεσιουργές αιτίες και χωρίς να εντοπίζονται οι συνέπειες στις πραγματικές διαστάσεις.

Γαλλία: Κρίσιμα 24ωρα για την «επόμενη μέρα»

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Των Hugh Carnegy (Παρίσι), Scheherazade Daneshkhu (Τυλ)

Για τον κ. François Hollande η επικράτηση στον πρώτο γύρο των εκλογών θα έπρεπε να είναι καθαρός θρίαμβος. Αλλά η ισχυρότερη της αναμενομένης εμφάνιση της κ. Marine Le Pen, επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου, που εξασφάλισε το καλύτερο αποτέλεσμα στην Ιστορία για την άκρα δεξιά, είναι δυσοίωνος παράγοντας τόσο για εκείνον όσο και για τον Ν. Sarkozy.

Όσον αφορά τον σημερινό πρόεδρο, μετά την πολυκοσμία του πρώτου γύρου, ο δεύτερος γύρος είναι μια μονομαχία κατά την οποία ο Ν. Sarkozy είναι πεπεισμένος ότι θα μπορέσει να αποκαλύψει αυτό που θεωρεί κενές θέσεις του κ. Hollande σε κρίσιμα ζητήματα για την οικονομία και τη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.

Τα «τάγματα ασφαλείας» ξανάρχονται

«Ελληναράδες» στα όπλα – Αυτόκλητοι πολιτοφύλακες στρατολογούν και εκπαιδεύουν πολίτες με σκοπό να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους για να αντιμετωπίσουν την αύξηση της εγκληματικότητας

Από το Έθνος

Του Κώστα Νικολαΐδη

Τον νόμο στα χέρια τους επιχειρούν να πάρουν ομάδες αυτόκλητων πολιτοφυλάκων, η λειτουργία και ο σκοπός των οποίων θυμίζουν έντονα παραστρατιωτικές οργανώσεις. Οργανωμένες ομάδες που ρέπουν προς την ακροδεξιά στρατολογούν πολίτες και τους εκπαιδεύουν. Τα επικίνδυνα αυτά φαινόμενα εξαπλώνονται θυμίζοντας παλαιότερες εποχές.

Με καθαρή ακροδεξιά ρητορική τα μέλη των ομάδων αυτών επιχειρούν να εκμεταλλευθούν τα φαινόμενα εγκληματικότητας και να αναδείξουν τον δικό τους ρόλο ως «συμπαραστάτη» στα σώματα ασφαλείας και στις ένοπλες δυνάμεις. Ο εθνικιστικός λόγος κυριαρχεί, καθώς επισείεται ο κίνδυνος εξ Ανατολών, ενώ οι ομάδες αυτές παραπέμπουν σαφώς σε «τάγματα εφόδου».

Ευρωδημοκρατία μόνο στους τύπους

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Το ερώτημα που έθεσαν τη χρονιά που πέρασε, από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα και από τη Λισσαβώνα έως τη Νέα Υόρκη, θα μας ακολουθεί και τη νέα χρονιά: Ποιος κυβερνά αυτόν τον κόσμο; Οι πολιτικοί ηγέτες που βγάζουν οι κάλπες, οι αντιπρόσωποι του λαού ή οι δυνάμεις του χρήματος; Αυτό το ερώτημα που έθεσαν οι «Αγανακτισμένοι» είναι βέβαια πιο πολύ ρητορικό. Οι ίδιοι γνωρίζουν την απάντηση.

Οι εκπρόσωποι των τραπεζιτών και των αγορών το είχαν πει καθαρά από καιρό στην Τριμερή Επιτροπή του μεγαλοτραπεζίτη Ντέιβιντ Ροκφέλερ. Σε έκθεσή τους που επιγραφόταν «Η κρίση της δημοκρατίας», έγραφαν: «Υπάρχουν επιθυμητά όρια στην εξάπλωση της πολιτικής δημοκρατίας». Τα όρια αυτά στενεύουν από τότε ολοένα.

Λαοπρόβλητη (εκ του ΛΑΟΣ) «ημι-μαριονέτα»!

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Είναι ίσως οι πιο μάταιες 100 ημέρες εξουσίας στην Ιστορία». Γιατί ρε φίλε, γιατί το κάνεις αυτό; Γιατί ρίχνεις τη μαύρη απαισιοδοξία σου πάνω στον ευγενή, ευπροσήγορο, σοβαρό τεχνοκράτη, τον γνώστη των αγορών και των μηχανισμών, τον ικανό διαπραγματευτή και πρωθυπουργό μας; Γιατί την πέφτεις με τόση χολή στον Λουκά τον Παπαδήμο, τον παρολίγον οικουμενικό μας; Στον άνθρωπο που για χάρη του κόντεψε να γίνει Εκάβη η Όλγα μας όταν ο τριτοκοσμικός της Ιπποκράτους πήγε να μας φορτώσει τον Πετσάλνικο και τη γούρνα του;

Ο Αγών τους τώρα δικαιώνεται

«Σοκ» για τους Γάλλους σοσιαλιστές η είσοδος του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση

«Στην οικονομική κρίση προστίθεται μια κρίση πολιτική και δημοκρατική» αναφέρουν

Από Το Βήμα

«H είσοδος της Άκρας Δεξιάς (ΛΑΟΣ) στη ελληνική κυβέρνηση είναι για τους σοσιαλιστές ένα σοκ» αναφέρει σε ανακοίνωσή του, το Σάββατο, το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

«Ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί συνεχάρη την κυβέρνηση του κ. Λουκά Παπαδήμου, οι Γάλλοι σοσιαλιστές αρνούνται να το κάνουν» τονίζει το κυριότερο κόμμα της γαλλικής αντιπολίτευσης. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης «δεν μπορεί καθόλου να βοηθήσει τον ελληνικό λαό να βγει από την κρίση» εκτιμά το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα.