Γερμανία: Ναζισμός ίσον Δημοκρατία

Από το Enikos

Ένας μεγάλος αριθμός Γερμανών μαθητών δεν παρατηρεί σημαντικές διαφορές μεταξύ της δικτατορίας της ναζιστικής Γερμανίας και της δημοκρατικής Γερμανίας, σύμφωνα με μια μελέτη που παρουσιάστηκε σήμερα στο Βερολίνο. Η μελέτη, που πραγματοποιήθηκε από το Freie Universität (Ελεύθερο Πανεπιστήμιο) στο Βερολίνο σε περίπου 7.500 μαθητές, δείχνει ότι λιγότεροι από τους μισούς πιστεύουν χωρίς αμφιβολία ότι η ναζιστική Γερμανία ήταν μια δικτατορία.

Δικαστικοί επιμελητές της τρόικας

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Δεν πρόκειται, λέει η Μέρκελ, όσο... ζει η ίδια, να κοινοτικοποιηθεί το χρέος της ευρωζώνης. Συνεπώς μην περιμένετε ευρωομόλογα ή παρόμοιες «διευκολύνσεις». Πρόκειται για έναν ακόμη εκβιασμό στο πλαίσιο του πολέμου μεταξύ της Γερμανίας και όλων των άλλων για τους όρους οι οποίοι θα συνοδεύσουν την όποια «λύση» αποφασιστεί αργά ή γρήγορα. Είναι όμως ενδεικτικός του χάους που επικρατεί στην ευρωζώνη ελάχιστα πριν από τη σύνοδο κορυφής.

Πτωχευμένες κυβερνήσεις...

Από την Καθημερινή

Της Ζέζας Ζήκου

Κατά βάθος, οι λαοί γνωρίζουν ότι όλο αυτό που γίνεται είναι, κατά κάποιο τρόπο, ένα θέατρο, δυστυχώς, δε, του παραλόγου. Και περισσότερο από ποτέ ισχύει η ρήση του Τσόρτσιλ, που ήταν κάπως έτσι: Μπορείς να ξεγελάς λίγους για πολύ καιρό ή πολλούς για λίγο καιρό, αλλά όχι πολλούς για πολύ καιρό.

Στον πυρήνα της ελληνικής κρίσης βρίσκεται η ευρωπαϊκή κρίση. Κρίση ταυτότητας, κρίση συνείδησης, κρίση αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, κρίση ηγεσίας και οράματος, κρίση από σύγκρουση συμφερόντων. Συγκρούονται τα έθνη - κράτη με τους «κεντρικούς σχεδιαστές» του σημερινού νεοφιλελεύθερου κόσμου των Βρυξελλών και του ΔΝΤ καθώς και με το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, παγκοσμιοποιημένο, επιθετικό και αχαλίνωτο.

Ανήκει η Ελλάδα στην Ευρώπη;

Από το Euro2day

H Ελλάδα βρίσκεται εκεί που τελειώνει και εκεί που αρχίζει η Δύση, γράφει ο Robert D. Κaplan* σε άρθρο του στο Stratfor, στο οποίο παρουσιάζει τις αντιθέσεις στη γεωγραφική και γεωπολιτική ταυτότητα της χώρας από την εποχή της αρχαίας Αθήνας μέχρι σήμερα και πώς αυτές επηρέασαν την οικονομική και πολιτική της εξέλιξη.

Από τη μία πλευρά η έννοια της Δύσης ως ουμανιστικό ιδεώδες ξεκίνησε από την αρχαία Αθήνα, όταν ο σεβασμός του ατόμου αντικατέστησε τη βιαιότητα των γειτονικών πολιτισμών της Μεσοποταμίας και της Αιγύπτου. Ενώ και η ίδια η διάκριση μεταξύ Ανατολής και Δύσης εγκαθιδρύθηκε με τον Περσικό Πόλεμο τον 5ο αι. π.Χ.

Επανεκκίνηση με αλλαγή πολιτεύματος

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Είναι ορατό διά γυμνού οφθαλμού ότι η Ελλάδα διολισθαίνει επιταχυνόμενα προς το σημείο που η κατάρρευση θα καταστεί αναπόφευκτη. Για την ακρίβεια, βιώνουμε ήδη τα πρώτα σημάδια. Δεν είναι μόνο τα ασφαλιστικά Ταμεία που εμφανίζουν ρωγμές. Είναι και τα νοσοκομεία και άλλες ζωτικής σημασίας για την κοινωνική ομαλότητα δομές, όπως οι οργανισμοί παροχής ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου.

Η Χρυσή Αυγή και ο πολιτικοοικονομικός φασισμός της διετίας

Από topontiki.gr

Από το Μαρικάκι

Πολλοί και διάφοροι είναι έτοιμοι να ενοχοποιήσουν τον θυμό της ελληνικής κοινωνίας και δη των ευάλωτων οικονομικά και κοινωνικά τμημάτων της, για το γεγονός ότι η βία βρίσκει πάτημα και εγκαθίσταται στην συμπεριφορά του.

Έτσι, με αφορμή τα χθεσινά, στις βραδινές τηλεοπτικές συζητήσεις στήθηκε ένα σκηνικό εξομοίωσης της «συμμορίτικης» βίας της Χρυσής Αυγής με τη βία της δημόσιας διαπόμπευσης πολιτικών (γιαούρτια, μπουκάλια, γιουχαΐσματα, κ.λπ.) που επί δύο χρόνια και, ολοφάνερα παρεξέκλιναν του Συντάγματος – για την ακρίβεια το αλλοίωσαν και το ποδοπάτησαν – προσπαθώντας να διασώσουν το τομάρι τους το οποίο είναι και το μόνο που εκπροσωπούσαν, σε βάρος μιας ολόκληρης κοινωνίας και μιας ολόκληρης χώρας.

«Η αληθινή καταστροφή θα έρθει αν καθυστερήσει η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ»

O αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας Guardian Σάιμον Τζένκινς παρομοιάζει με «εφιάλτη» την ελληνική κατάσταση

Από Το Βήμα

Με «εφιάλτη» ο οποίος θα τελειώσει μόνο με την ελληνική έξοδο από το ευρώ παρομοίασε σε άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα Guardian ο επιφανής αρθρογράφος Σάιμον Τζένκινς επισημαίνοντας ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες οφείλουν επιτέλους να υποκύψουν στην πραγματικότητα των αγορών.

Κατηγορώντας την ευρωπαϊκή ηγεσία ότι «βρίσκεται σε άρνηση» της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει το ευρώ, ο Τζένκινς έγραψε ότι οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρώπης συναντήθηκαν πάλι τη Δευτέρα «για να θρηνήσουν για μάγια που τους έχουν κάνει και να μπήξουν καρφίτσες στη Γερμανία για την κακία της».

Πολιτικός δογματισμός σκοτώνει την Ευρώπη

Από το Βλέμμα

Του Νίκου Ξυδάκη

Από τους πρώτους μήνες της κρίσης είδαμε να αναδύονται στην Ευρώπη, στην πολιτιστική και πολιτική μας οικογένεια, οι βλαστοί της ασυνεννοησίας και των εθνικιστικών στερεοτύπων. Η οικονομική κρίση του 2008 βρήκε την Ευρώπη ανέτοιμη, με ευάλωτη αρχιτεκτονική στο κοινό της νόμισμα, αλλά κυρίως χωρίς κοινή οικονομική και πολιτική διακυβέρνηση, άρα χωρίς μηχανισμούς αντιμετώπισης κρίσεων.

Η πτώση της Ελλάδας στην παγίδα του χρέους δεν αντιμετωπίστηκε ως τέτοια, έγκαιρα και αποφασιστικά. Αντιθέτως, η δογματική Γερμανία, που απολάμβανε αυτάρεσκα την ενοποίησή της και τα εμπορικά της πλεονάσματα, όπως απέτρεπε τη δημοκρατική συμμετρική ενοποίηση της Ευρώπης, για να χαίρεται την εφήμερη ηγεμονία της, με τον ίδιο ακριβώς δογματισμό στοχοποίησε την όντως άφρονα Ελλάδα ως μοναδικό ασθενή στον ευρωπαϊκό παράδεισο.

Η αρχή της τελευταίας πράξης για την Ευρώπη

Από το Stratfor (via Euro2day)

Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη μετατρέπεται σε πολιτική κρίση. Τα μέτρα λιτότητας που απαιτεί η Γερμανία από την Ελλάδα και άλλες χώρες όχι μόνο πυροδοτούν την κρίση στην Ελλάδα, αλλά εγείρουν και σοβαρότατα ερωτήματα και για την υπόλοιπη Ευρώπη. Τα ερωτήματα αυτά δεν αφορούν μόνο τα μέτρα λιτότητας, αλλά και τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, που κυριαρχούν στην Ευρώπη εδώ και μία γενεά.

Οι εκλογές στη Γαλλία και στην Ελλάδα δεν αντιπροσωπεύουν ακόμα οριστική ρήξη με το παρελθόν, είναι όμως προάγγελοι για εντεινόμενη πολιτική κρίση που επικεντρώνεται στην παλιά ευρωπαϊκή τάξη.

Το «σύστημα» τελειώνει

Από topontiki.gr (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Του Δημήτρη Μυ

Είναι κοινός τόπος πια ότι η κρίση στη χώρα δεν είναι μόνο και αμιγώς οικονομική, αλλά συνταράσσει το πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Την οικονομική / κοινωνική καταστροφή όλοι μας λίγο - πολύ την έχουμε βιώσει. Από την Κυριακή των εκλογών ζούμε και τον δύσκολο και επώδυνο θάνατο του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος.

Μην ψηφίσετε... Σόιμπλε!

Από Το Βήμα

Του Γιώργου Μαλούχου

Για χιλιοστή φορά το Βερολίνο απείλησε χθες, παραμονή των εκλογών, την Ελλάδα: ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Σόιμπλε είπε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να «υποστεί τις συνέπειες» αν η κυβέρνηση μετά τις εκλογές δεν σεβαστεί τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η χώρα στα πλαίσια του μνημονίου με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

Υπενθύμισε δε ότι η συμμετοχή στην Ε.Ε. είναι οικειοθελής καθώς και ότι το εκλογικό αποτέλεσμα τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Γαλλία ουδεμία επίδραση πρόκειται να ασκήσει στην γερμανική οικονομική πολιτική: με άλλα λόγια, ουδείς άλλος υπάρχει στην Ευρώπη πλην της Γερμανίας...

«Η πολιτική είναι η ρίζα του προβλήματος»

Από το Euro2day

Οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν σε διπλή ύφεση προειδοποιεί ο Αμερικανός οικονομολόγος Joseph Stiglitz μιλώντας στο περιοδικό The European. Ο ίδιος κάνει λόγο για παραλογισμό σε ό,τι αφορά τις περικοπές στην κοινωνική προστασία, ενώ προβλέπει και τη δημιουργία νέων κινημάτων διαμαρτυρίας.

Σύμφωνα με τον ίδιο η λιτότητα από μόνη της «είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα είναι καταστροφική», καθώς οδηγεί σε διπλή ύφεση, η οποία θα μπορούσε να είναι πολύ σοβαρή. «Πιθανότατα θα κάνει την ευρωπαϊκή κρίση χειρότερη» τονίζει συμπληρώνοντας πως «οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις θα είναι πολύ κακές για την Ευρώπη».

Καταρρέει το μοντέλο της συνενοχής και των δανεικών κι αγύριστων

Από την Αιχμή

Του Κώστα Χρυσόγονου

Η επικείμενη εκλογική αναμέτρηση της 6ης Μαΐου 2012 θα είναι η δέκατη τέταρτη από τη «Μεταπολίτευση» του 1974. Όπως και οι προηγούμενες δεκατρείς, έτσι και αυτή αναμένεται να διεξαχθεί κάτω από ομαλές συνθήκες, δηλαδή χωρίς τα φαινόμενα βίας και νοθείας που χαρακτήριζαν συχνά τις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα από το 1844 (στις πρώτες εκείνες εκλογές της μετεπαναστατικής περιόδου είχαμε περίπου 400 νεκρούς!) έως τουλάχιστον το 1961 (όταν οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους επενέβησαν με βάση οργανωμένο σχέδιο και επέβαλαν την επικράτηση τότε της ΕΡΕ).

Πολιτικό νεκροταφείο

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Παπανδρέου. Μπερλουσκόνι (Ιταλία). Κάουεν (Ιρλανδία). Ραντιτσόβα (Σλοβακία). Πάχορ (Σλοβενία). Ρούτε (Ολλανδία). Μέσα σε ένα χρόνο η κρίση του ευρώ έχει καταπιεί τόσο πολλούς ηγέτες, που το ευρωπαϊκό τοπίο αρχίζει να μοιάζει με πολιτικό νεκροταφείο.

Οι κατεστημένες πολιτικές ελίτ της Ευρώπης πασχίζουν εδώ και δύο χρόνια να σώσουν το ευρωπαϊκό νόμισμα, αναζητώντας τη σωτηρία του σε ένα πρόγραμμα εξοντωτικής λιτότητας. Μέσα σε ένα τριήμερο, οι μεγάλες διαδηλώσεις στην Πράγα το Σάββατο, οι εκλογές στη Γαλλία την Κυριακή και η κατάρρευση της κυβέρνησης στην Ολλανδία τη Δευτέρα έδειξαν ότι οι επιλογές και οι προσταγές αυτής της ελίτ έχουν αρχίσει πια να αμφισβητούνται μαζικά από τους λαούς στους δρόμους και στις κάλπες.

Θυσίες χωρίς ελπίδες

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Η ολλανδική κυβέρνηση είχε απαιτήσει την επιβολή σκληρής λιτότητας στην Ελλάδα και στις άλλες υπερχρεωμένες χώρες της ευρωζώνης. Τώρα, ανήμπορη μπροστά στα ολλανδικά ελλείμματα, αυτή η κυβέρνηση βυθίζεται σε κρίση. Ο ολλανδός πρωθυπουργός βλέπει σύντομα πρόωρες εκλογές. Επειδή δεν μπορεί να αποσπάσει διακομματική συναίνεση για να επιβάλει λιτότητα στη χώρα του. (Η λιτότητα των άλλων είναι αλλιώς).

Κρίση πολιτικής νομιμότητας στην Ευρώπη

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Tony Barber (Λονδίνο)

Η καθησυχαστική σκέψη που έκανε η Ευρώπη για το χρηματοπιστωτικό κραχ του 2008 ήταν πως επρόκειτο για μια κρίση που εισήχθη από τις ΗΠΑ, τη χώρα των ασύδοτων πανίσχυρων τραπεζιτών και των ανάξιων δανειοληπτών.

Ο μύθος του άχρηστου και επικίνδυνου «Άλλου» στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού εξυπηρετούσε τον προφανή στόχο της ευρωπαϊκής ελίτ να χτίσει μια ενιαία, υπερεθνική ταυτότητα.

Ένα φιλί πριν πεθάνεις

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Το θάρρος των Ελλήνων είναι σημαντικό και πρέπει να αναγνωριστεί. Οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι γενναίοι, όπως όλοι οι εργαζόμενοι και ο ελληνικός λαός που πληρώνουν τους φόρους τους και δέχονται τις περικοπές σε συντάξεις και μισθούς». Τάδε έφη χθες το βράδυ η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ. Η σιδηρά Κριστίν σχεδόν δάκρυσε από συγκίνηση για τα ανομολόγητα πάθη των Ελλήνων προσπαθώντας να δείξει την ειλικρινή συμπαράστασή της. Γι' αυτό δεν έμεινε στην έκφραση συμπάθειας.

Η Δημοσιονομική Συνθήκη και η μετατροπή της Ευρωζώνης σε Νταχάου για χώρες και λαούς

Από Το Χωνί 8.4.2012

Του Δημήτρη Καζάκη

Στις 2 Μαρτίου 2012 οι αρχηγοί των 25 από τα 27 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέγραψαν αυτό που αποκαλείται νέα «Συνθήκη Σταθερότητας» ή «Δημοσιονομική Συνθήκη». Την συμφωνία φυσικά υπέγραψε και η δοτή κυβέρνηση Παπαδήμου. Είχε μήπως και γι' αυτό εξουσιοδότηση; Ή έστω μάθατε τίποτε για την νέα Συνθήκη που στα κρυφά και χωρίς πολλά - πολλά αποδέχτηκε η συγκυβέρνηση των δωσίλογων; Ας δούμε τι προβλέπει.

Η επίσημη ονομασία της είναι «Συνθήκη για την Σταθερότητα, τον Συντονισμό και την Διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση». Η νέα Συνθήκη έρχεται να αντικαταστήσει, ή όπως επίσημα λέγεται να «τροποποιήσει» την Συνθήκη της Λισσαβώνας.

Άδειοι τενεκέδες

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Θα πίστευε ποτέ κάποιος ότι, πριν από αυτές τις συγκεκριμένες εκλογές, θα επικρατούσε τόσο έκδηλος πανικός σε όλα τα επίπεδα της εξουσίας; Ότι η τρόικα, τα «μεγάλα» κόμματα, οι «μεγάλοι» επιχειρηματίες και τα εξαρτώμενα από αυτούς ΜΜΕ θα περιέγραφαν περίπου σαν Αρμαγεδδώνα το ενδεχόμενο να μην ψηφιστούν όλοι οι απαξιωμένοι καταστροφείς της χώρας; Κι όμως, συμβαίνει. Όπου όμως υπάρχει τόσο μεγάλη φασαρία υπάρχει και χρήμα. Πολύ χρήμα, κυριολεκτικό και μεταφορικό...

Αντίστροφη μέτρηση

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Η ημερομηνία των εκλογών δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί, αλλά έχει ήδη αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση. Μέχρι πρότινος, ορισμένοι κύκλοι εντός και εκτός Ελλάδας προσπαθούσαν να διατηρήσουν στη ζωή το παρόν κυβερνητικό σχήμα. Η προσπάθειά τους, όμως, έπεσε στο κενό. Μετά το ρήγμα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, άλλωστε, οι εκλογές εξαρτώνται από την πολιτική βούληση του αρχηγού της Ν.Δ. Και ο Σαμαράς βιάζεται. Έχει συνειδητοποιήσει ότι μετά την προσχώρησή του στο στρατόπεδο του Μνημονίου η εκλογική επιρροή του κόμματός του έχει πάρει την κατιούσα.