«Εγώ είμαι το αφεντικό»!

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η υποδοχή της Μέρκελ από τον Σαμαρά γίνεται σήμερα με τη χώρα να θυμίζει περίοδο πολέμου (θα ηχήσουν οι πολεμικές σειρήνες λόγω της στρατιωτικής άσκησης άνευ στρατευμάτων «Αλέξανδρος 2012»). Θυμίζει όμως και τη χούντα, αφού, πρώτη φορά μετά την πτώση της, απαγορεύτηκαν, με χουντικό νόμο του 1971, οι δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και πορείες στην Αθήνα. Επιτροπή υποδοχής οι 7.000 αστυνομικοί, οι βατραχάνθρωποι και οι ελεύθεροι σκοπευτές. Θα συμμετέχουν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και ο πρωθυπουργός.

Όλο το σκηνικό είναι φτιαγμένο με τρόπο που θυμίζει την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1941: ερήμην τών, κλεισμένων στα σπίτια τους, Αθηναίων. Αρκεί βεβαίως και αυτοί σήμερα να... πειθαρχήσουν.

Οι εταίροι, οι δανειστές και το «Παράσιτο» καταστρέφουν την Ελλάδα με μίσος!

Από το Μεγαλύτερο blog της πόλης

Του Γιάννη Παπαϊωάννου

Η ελληνική ελίτ είναι έρμαιο ενός ψωραλέου ευρωμεγαλοϊδεατισμού, ο οποίος – χωρίς δική της παραγωγή ή εξειδίκευση στην παγκόσμια αγορά – την έχει καταντήσει παράσιτο της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Όμως, αντί να το παραδεχτεί, καταστρέφει τη χώρα για να κερδίσει απλώς χρόνο μήπως και καταφέρει να μείνει τελικά στο ευρώ.

Κερδίζει απλώς χρόνο ρίχνοντας στην άβυσσο αθώα θύματα. Άθλια ελληνική ελίτ, διαχρονικά ανίκανη και χωρίς δικό της σχέδιο ακόμη και μετά από τρία χρόνια κρίσης.

«Η Μέρκελ πιο επικίνδυνη ηγέτιδα μετά τον Χίτλερ»

Δριμύτατη επίθεση από το βρετανικό New Statesman στην καγκελάριο της... λιτότητας

Από το NewsBeast

Η Άγγελα Μέρκελ «εξολοθρεύει την ανάπτυξη», υποστηρίζει το βρετανικό περιοδικό New Statesman καταγγέλλοντας την «μανία» που έχει η καγκελάριος με τη λιτότητα και χαρακτηρίζοντάς την «την πιο επικίνδυνη ηγέτιδα της Γερμανίας μετά τον Χίτλερ»

Στο εξώφυλλο του τεύχους της Τετάρτης εικονίζεται η Μέρκελ ντυμένη σαν τον «Εξολοθρευτή», το ανθρωπόμορφο ρομπότ του μέλλοντος από την ομώνυμη σειρά ταινιών με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ.

Η Βουλγαρία γυρίζει την πλάτη στο ευρώ

Από τη Real

Η Βουλγαρία πληροί όλες τις προϋποθέσεις για την ένταξή της στην ευρωζώνη, όμως, υπό αυτές τις συνθήκες, δεν θα εισέλθει σ' αυτήν, δήλωσε ο πρωθυπουργός της βαλκανικής αυτής χώρας Μπόικο Μπορίσοφ μιλώντας στη σημερινή τακτική συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου.

Μέτρα σοκ για 2013-16!

Μαχαίρι σε συντάξεις - κοινωνικό κράτος προτείνονται από το ΚΕΠΕ και οδηγούν σε κοινωνική έκρηξη

Από τη SofokleousIn

Σε κοινωνική έκρηξη με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν τα μέτρα που προτείνει το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) για την εξοικονόμηση των 11,6 δισ. ευρώ που απαιτούνται στην περίοδο 2013-16. Σύμφωνα με την έκθεση που θα κατατεθεί άμεσα στο υπουργείο Οικονομικών, το ΚΕΠΕ προτείνει πλαφόν στις συντάξεις στα 2.400 ευρώ και περιορισμό του κοινωνικού κράτους κατά 3,2 δισ.

Τίποτε δεν έχει τελειώσει

Από την Καθημερινή

Του Νίκου Ξυδάκη

Οι Έλληνες ανταποκρίθηκαν στην ιστορική πρόκληση για δεύτερη φορά. Και κατηύθυναν την ψήφο τους πάλι προς αντιμνημονιακή κατεύθυνση, κατά πλειοψηφία. Ταυτόχρονα, εισακούοντας τα εκβιαστικά, ενίοτε τρομοκρατικά, διλήμματα, διέσπειραν την ψήφο τους με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να προκύψει μια κυβέρνηση συνασπισμού ανεκτή από τον ξένο παράγοντα, δηλαδή τους πιστωτές που κρατάνε ακόμη ανοιχτή τη γραμμή πίστωσης. Η πληγωμένη Νέα Δημοκρατία και το μικρό ΠΑΣΟΚ μπορούν πλέον να σχηματίσουν κυβέρνηση.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Joshua Chaffin

Οι εθνικές εκλογές στην Ελλάδα θεωρήθηκαν από πολλούς σημείο καμπής για το μέλλον της χώρας στην ευρωζώνη – ίσως ακόμη και για το μέλλον του ίδιου του ευρώ. Παρ' όλα αυτά, είναι πιθανόν ότι με αυτήν την εκλογική διαδικασία θα ξεκινήσει μία περίοδος εβδομάδων – αν όχι μηνών – με αγωνιώδεις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και τους διεθνείς πιστωτές της. Αυτή η εκδοχή μπορεί να είναι θετική επειδή σώζει τη χώρα και την Ε.Ε. από μία καταστροφική, ταχεία και χαοτική έξοδο από την ευρωζώνη.

Ο επιθανάτιος ρόγχος της οικονομίας και της κοινωνίας...

Από την Καθημερινή

Της Ζέζας Ζήκου

«It's the economy, stupid»... Έγινε σύνθημα της προεκλογικής εκστρατείας του Μπιλ Κλίντον και απεδείχθη η φράση - κλειδί που έγραψε ιστορία και τον οδήγησε στον Λευκό Οίκο. Αρχικά, η φράση ήταν μια λακωνική διατύπωση της προεκλογικής τακτικής του Μπιλ Κλίντον, το 1992. Γραμμένη σε ένα χαρτί κολλημένο στον τοίχο του αρχηγείου της εκστρατείας του, προοριζόταν για να υπενθυμίζει στον ίδιο και το επιτελείο του την οικονομική προτεραιότητα.

Μοντέλο... Αργεντινής στα σούπερ μάρκετ

Από τα ράφια στα... «κάγκελα» οι μικρομεσαίοι

Από το Euro2day

Της Αλεξάνδρας Γκίτση

Ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Με το μότο αυτό πορεύονται πλέον και στο λιανεμπόριο τροφίμων, την άλλοτε cash cow της ελληνικής αγοράς. Το μενού περιλαμβάνει haircut στους κωδικούς, ένταση προσφορών και αλλαγές στην προϊοντική γκάμα, ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των καιρών και διάθεση περισσότερων χώρων στα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας.

Τις αλλαγές, ωστόσο, καλούνται να πληρώσουν οι μικρομεσαίες παραγωγικές επιχειρήσεις, που βλέπουν προϊόντα τους να υφίστανται έξωση από το ράφι. Ήδη στελέχη της αγοράς λένε πως έχει (ξανα)ανοίξει το κουτί της Πανδώρας στις σχέσεις προμηθευτών και λιανεμπόρων.

Παράθυρο για επαναδιαπραγμάτευση από το ΔΝΤ

Εσωτερική αντιπολίτευση στη Λαγκάρντ από την αναπληρώτρια γενική διευθύντρια Νεμάτ Σαφίκ

Από Το Βήμα

Του Αργύρη Παπαστάθη

Τις Βρυξέλλες διάλεξε η αναπληρώτρια γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Νεμάτ Σαφίκ για να διαφοροποιηθεί από τη «γραμμή» της Γενικής Διευθύντριας Κριστίν Λαγκάρντ. Οι απόψεις που εξέφρασε η αιγυπτιακής καταγωγής υπ' αριθμόν 3 στην ιεραρχία του ΔΝΤ (σε ομιλία της σε οικονομικό φόρουμ) απείχαν αρκετά από την «ορθοδοξία» του ΔΝΤ, τόσο σε επίπεδο ύφους όσο και σε επίπεδο ουσίας.

Για πρώτη φορά υψηλόβαθμος παράγοντας του ΔΝΤ τόνισε απερίφραστα την ανάγκη βραχυπρόθεσμων παρεμβάσεων για την καταπολέμηση της ύφεσης και την τόνωση της ζήτησης στη χώρα μας και στα άλλα κράτη του ευρωπαϊκού Νότου.

Η τυχοδιωκτική εξίσωση «ευρώ ίσον Μνημόνιο»

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων επιθυμεί και την παραμονή στην Ευρωζώνη και τον απεγκλωβισμό από το Μνημόνιο. Μετά το αποτέλεσμα της 6ης Μαΐου, όμως, η τρόικα δηλώνει ότι η μη εφαρμογή του Μνημονίου θα προκαλέσει παύση της χρηματοδότησης και έξοδο από την Ευρωζώνη.

Μία προκαταρκτική παρατήρηση: Το ευρώ δεν είναι θρησκεία. Το θέλουμε ως θεσμό ευημερίας που προωθεί την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Οφείλουμε να το προσεγγίζουμε ορθολογικά και όχι σαν εικόνισμα. Αναμφίβολα, η επιστροφή στη δραχμή θα είχε – τουλάχιστον για ένα χρονικό διάστημα – βαρύτατες επιπτώσεις.

Οι «βάρβαροι» εντός των πυλών...

Από την Καθημερινή

Της Ζέζας Ζήκου

Ο Τοκβίλ μας έχει μάθει πως όταν τα πράγματα βρίσκονται εκτός ελέγχου, τότε οι εξελίξεις προκύπτουν όχι επειδή κάποιος τις δρομολογεί, αλλά επειδή κανείς δεν μπορεί να τις αποτρέψει. Κι όμως, οι γραφειοκράτες της Κομισιόν, παρότι έχουν επαναστατήσει στην ιδέα να βγει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ που θα καταγγείλει τα Μνημόνια και παρότι βλέπουν ότι ο ελληνικός λαός δεν αντέχει και ψηφίζει όποιον του υπόσχεται απαλλαγή από τον δρόμο προς την εξαθλίωση, εντούτοις, οι πιέσεις των Βρυξελλών συνεχίζονται.

Η τρόικα και οι «θεωρίες - ζόμπι»

Από το News247

«Tα γεγονότα αποδεικνύουν ότι ακολουθήσαμε λάθος δρόμο. Τώρα πρέπει να αλλάξουμε ολόκληρο τον τρόπο σκέψης μας» τονίζει ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος Ζαν Πολ Φιτουσί σε συνέντευξή του στην ιταλική εφημερίδα «Ιλ Μεσατζέρο», με την οποία απευθύνει έκκληση στους ισχυρούς της Ευρώπης υπέρ της Ελλάδας.

Νέο «nein» της Μέρκελ στο ευρωομόλογο

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Των Chris Giles (Λονδίνο), Peter Spiegel (Βρυξέλλες), Quentin Peel (Βερολίνο)

Η Γερμανία αρνήθηκε να μοιραστεί το βάρος των κλονιζόμενων Ευρωπαίων εταίρων της την παραμονή της άτυπης συνόδου κορυφής, αγνοώντας δύο από τους σημαντικότερους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς, που πρόσφεραν τη στήριξή τους στις προτάσεις που παρουσιάζουν το Παρίσι, η Ρώμη και οι Βρυξέλλες.

Η Γερμανίδα καγκελάριος Angela Merkel ισχυρίζεται ότι οποιαδήποτε διανομή του χρέους της ευρωζώνης θα καταρρίψει τα κίνητρα των οικονομιών του Νότου να επιβάλουν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Τα αιτήματα του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ τέθηκαν μία μέρα πριν από τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε.

Η συνταγή Κέινς και το μικρόψυχο κέντρο!

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Των Marcus Miller και Robert Skidelsky

Πριν από 100 περίπου χρόνια, ένας νεαρός αξιωματούχος του υπουργείου Οικονομικών της Βρετανίας επιχειρούσε να προσφέρει συμβουλές στους Ευρωπαίους ρυθμιστές για το ποια θα ήταν η καλύτερη ίσως διαχείριση των μεγάλων εξωτερικών χρεών τους. Υπήρχε, ισχυριζόταν, ένα όριο στα εθνικά περιθώρια εξυπηρέτησης χρέους. Όσοι περίμεναν παραπάνω πληρωμές θα απογοητεύονταν.

Επιπλέον, οι προσπάθειες των πιστωτών να επιμένουν σε πρόσθετες αποπληρωμές χρέους θα μπορούσαν να γίνουν πολιτικά επικίνδυνες. «Αν τελικά το συμφωνήσουν», έγραφε σε έναν φίλο, «δεν είναι δυνατόν να τηρήσουν κάποιους από τους όρους και το αποτέλεσμα θα είναι γενική αταξία και αναταραχή παντού». Συνιστούσε έναν κύκλο ακυρώσεων χρεών μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, ένα πλάνο που με μια μολυβιά θα αφαιρούσε μεγάλο κομμάτι του προβλήματος.

Η αρχή της τελευταίας πράξης για την Ευρώπη

Από το Stratfor (via Euro2day)

Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη μετατρέπεται σε πολιτική κρίση. Τα μέτρα λιτότητας που απαιτεί η Γερμανία από την Ελλάδα και άλλες χώρες όχι μόνο πυροδοτούν την κρίση στην Ελλάδα, αλλά εγείρουν και σοβαρότατα ερωτήματα και για την υπόλοιπη Ευρώπη. Τα ερωτήματα αυτά δεν αφορούν μόνο τα μέτρα λιτότητας, αλλά και τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, που κυριαρχούν στην Ευρώπη εδώ και μία γενεά.

Οι εκλογές στη Γαλλία και στην Ελλάδα δεν αντιπροσωπεύουν ακόμα οριστική ρήξη με το παρελθόν, είναι όμως προάγγελοι για εντεινόμενη πολιτική κρίση που επικεντρώνεται στην παλιά ευρωπαϊκή τάξη.

Προσδεθείτε για την ισπανική διάσωση

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Nouriel Roubini

Κανείς δεν μπορεί να προσποιείται ότι γνωρίζει αν η Ισπανία πάσχει από ρευστότητα ή είναι χρεοκοπημένη, αν δεν μετρηθεί το μέγεθος της μαύρης τρύπας στον τραπεζικό κλάδο της χώρας. Η ισπανική κυβέρνηση άρχισε επιτέλους να το κάνει: η Bankia και άλλες τράπεζες αρχίζουν να λαμβάνουν ενέσεις ρευστότητας από τη Μαδρίτη.

Με την ισπανική οικονομία να συρρικνώνεται δριμύτατα και την ανεργία να εκτινάσσεται, ήταν αναπόφευκτο να χρειαστεί να διασώσει τη κυβέρνηση τις τράπεζες. Όμως αυτό είναι το ένα μόνο κομμάτι του παζλ. Χωρίς ανάπτυξη, το ισπανικό κράτος θα χρειαστεί και το ίδιο διάσωση.

Γαλλικό φιλί... ζωής στη Μέρκελ

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Quentin Peel

Η νίκη του Φρανσουά Ολάντ στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας αντιμετωπίστηκε στο Βερολίνο με γκωλική... αδιαφορία, τουλάχιστον στους κυβερνητικούς κύκλους. Η φράση που ακούστηκε περισσότερο αναφορικά με την επικράτηση των σοσιαλιστών ήταν: «Εντάξει, λοιπόν». Δεν υπήρξαν βεβαίως πανηγυρικές τυμπανοκρουσίες, αλλά ούτε και οργισμένες κατάρες. Επικράτησε μία μάλλον ρεαλιστική αντίδραση για τη νέα πραγματικότητα, με την οποία το Βερολίνο θα πρέπει να συνυπάρξει.

Η Ελλάδα θα ξεσκεπάσει γρήγορα τον Ολάντ

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Gideon Rachman

Στην επαρχιακή Γαλλία την Κυριακή το βράδυ, ο νεοεκλεγμένος πρόεδρος της χώρας ανέβηκε στο βήμα και ανακοίνωσε ότι θα καθοδηγήσει τη μάχη της Ευρώπης κατά της λιτότητας. Στην άλλη άκρη της ηπείρου, οι Έλληνες ψηφοφόροι τον προκάλεσαν στην μπλόφα του.

Επιλέγοντας με αποφασιστικότητα κόμματα που θέλουν είτε να ακυρώσουν είτε να επαναδιαπραγματευτούν τη συμφωνία διάσωσης της Ελλάδας, φέρνουν στον Φρανσουά Ολάντ ένα πολύ δύσκολο δίλημμα: θα συμπαραταχθεί με τον ελληνικό λαό κατά της λιτότητας ή θα συνταχθεί με τη γερμανική κυβέρνηση και το ΔΝΤ, επιμένοντας ότι δεν μπορεί να ξανασυζητηθεί η ελληνική διάσωση;

Πλουτοκρατία, παράλυση, αβεβαιότητα

Από τους New York Times (via Το Βήμα)

Του Paul Krugman

Πριν από την οικονομική κρίση, συχνά έδινα διαλέξεις στις οποίες συζητούσα για την αυξανόμενη ανισότητα, υποστηρίζοντας ότι η συγκέντρωση του πλούτου προς τα πάνω είχε φθάσει σε επίπεδα που δεν είχαμε ξαναδεί από το 1929. Συχνά κάποιος από το ακροατήριο θα ρωτούσε αν αυτό σήμαινε ότι επέρχεται ακόμη μία Μεγάλη Ύφεση.

Πού να το φανταζόμασταν... Άραγε η αύξηση του 1% (ή, καλύτερα του 0,01%) προκάλεσε τη Μικρότερη Μεγάλη Ύφεση που τώρα βιώνουμε; Πιθανώς συνέβαλε. Αλλά το πιο σημαντικό ζήτημα είναι ότι η ανισότητα είναι από τους κυριότερους λόγους που η οικονομία βρίσκεται σε αυτό το σημείο και η ανεργία είναι τόσο υψηλή.