Μέτρα σοκ για 2013-16!

Μαχαίρι σε συντάξεις - κοινωνικό κράτος προτείνονται από το ΚΕΠΕ και οδηγούν σε κοινωνική έκρηξη

Από τη SofokleousIn

Σε κοινωνική έκρηξη με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν τα μέτρα που προτείνει το Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) για την εξοικονόμηση των 11,6 δισ. ευρώ που απαιτούνται στην περίοδο 2013-16. Σύμφωνα με την έκθεση που θα κατατεθεί άμεσα στο υπουργείο Οικονομικών, το ΚΕΠΕ προτείνει πλαφόν στις συντάξεις στα 2.400 ευρώ και περιορισμό του κοινωνικού κράτους κατά 3,2 δισ.

«Η πολιτική είναι η ρίζα του προβλήματος»

Από το Euro2day

Οι πολιτικές λιτότητας οδηγούν σε διπλή ύφεση προειδοποιεί ο Αμερικανός οικονομολόγος Joseph Stiglitz μιλώντας στο περιοδικό The European. Ο ίδιος κάνει λόγο για παραλογισμό σε ό,τι αφορά τις περικοπές στην κοινωνική προστασία, ενώ προβλέπει και τη δημιουργία νέων κινημάτων διαμαρτυρίας.

Σύμφωνα με τον ίδιο η λιτότητα από μόνη της «είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα είναι καταστροφική», καθώς οδηγεί σε διπλή ύφεση, η οποία θα μπορούσε να είναι πολύ σοβαρή. «Πιθανότατα θα κάνει την ευρωπαϊκή κρίση χειρότερη» τονίζει συμπληρώνοντας πως «οι βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις θα είναι πολύ κακές για την Ευρώπη».

ΔΝΤ: Αμφίβολα τα αποτελέσματα της υπερβολικής λιτότητας στη Λετονία

Το Ταμείο συνιστά στην κυβέρνηση μικρότερες περικοπές σε κοινωνικές δαπάνες

Από Το Βήμα

Κριτική στην κυβέρνηση της Λετονίας για «υπερβολικές περικοπές δημοσίων δαπανών» ασκούν στην τελευταία τους έκθεση για τη χώρα, μετά την λήξη της δανειακής σύμβασης τον περασμένο Δεκέμβριο, οι εκπρόσωποι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στη Ρίγα.

Το ΔΝΤ διαπιστώνει ότι «το οικονομικό πρόγραμμα έχει επιτύχει τους βασικούς στόχους» επισημαίνοντας ότι «η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας επιτεύχθηκε μέσω της μείωσης μισθών και τιμών». Οι πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί ως σήμερα «θα προωθήσουν μεσοπρόθεσμα την ανάπτυξη και θέτουν τη χώρα σε έναν ευθύ δρόμο προς την υιοθέτηση του ευρώ» αναφέρουν οι ελεγκτές του ΔΝΤ.

Ο κόσμος διψά για κοινωνικά αγαθά

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Τα δημόσια αγαθά είναι τα τούβλα με τα οποία χτίζεται ο πολιτισμός. Η οικονομική σταθερότητα είναι δημόσιο αγαθό. Το ίδιο και η ασφάλεια, οι επιστήμες, το καθαρό περιβάλλον, η εμπιστοσύνη, η τίμια διακυβέρνηση και η ελευθερία του λόγου. Ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς. Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία, γιατί είναι δύσκολο να εξασφαλιστεί επαρκής προσφορά.

Όσο παγκοσμιοποιούνται τα κοινωνικά αγαθά, τόσο δυσκολότερο είναι να εξασφαλιστούν. Ειρωνικά, όσο καλύτεροι γινόμαστε στην παροχή δημοσίων αγαθών, τόσο πλουσιότεροι γινόμαστε και τόσο πιο περίπλοκα αγαθά μας χρειάζονται. Η προσπάθεια της ανθρωπότητας να αντεπεξέλθει σε αυτή την πρόκληση, θα μπορούσε να γίνει η υπόθεση που θα καθορίσει τον αιώνα.

Η Θάτσερ τώρα δικαιώνεται

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Η ενσάρκωση της Μάργκαρετ Θάτσερ από τη Μέριλ Στριπ στην ταινία «Η Σιδηρά Κυρία» φέρνει στον νου εκείνη την περιβόητη δήλωση της γυναίκας που διέλυσε τη βρετανική κοινωνία: «Αυτό που κάποιοι λένε κοινωνία είναι κάτι που δεν υπάρχει». Η διαφορά της με τους σημερινούς ηγέτες είναι πως αυτοί διαλύουν σήμερα οτιδήποτε είναι κοινωνικό, χωρίς να τολμούν να το ομολογήσουν ανοιχτά.

Μια κοινωνία καθορίζεται από ένα σύνολο αμοιβαίων παροχών και υποχρεώσεων που είναι ενσωματωμένες σε δημόσιους θεσμούς λέει ο Ρόμπερτ Ράιχ, καθηγητής της Δημόσιας Πολιτικής στο Μπέρκλεϊ: δημόσια σχολεία, δημόσιες βιβλιοθήκες, δημόσιες μεταφορές, δημόσια νοσοκομεία, δημόσια πάρκα, δημόσια μουσεία, δημόσια πανεπιστήμια.

Το κοινωνικό κράτος υπάρχει μόνο για τη Γερμανία

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Μισό εκατομμύριο... Τουλάχιστον. Μισό εκατομμύριο άνθρωποι, που ήταν άνεργοι στις δικές τους χώρες (τις νοτιοευρωπαϊκές χώρες που εδώ και μερικά χρόνια μαστίζονται από την κρίση), έκαναν φέτος Χριστούγεννα στη Γερμανία. Μισό εκατομμύριο άνθρωποι βρήκαν εκεί τη δουλειά και το σπίτι που δεν μπορούσαν να βρουν στις πατρίδες τους. Γιατί δεν μπορούσαν; Επειδή εκεί η ανελέητη λιτότητα και οι «διαρθρωτικές αλλαγές» έχουν διαλύσει την παραγωγική βάση τους.

Η οικονομική κρίση απειλεί το κράτος πρόνοιας στην Ευρώπη

Από τον ANT1 online

Η κρίση στην ευρωζώνη και τα μέτρα λιτότητας που ανακοινώνονται από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες θα τσακίσουν τα κοινωνικά μοντέλα που εφαρμόστηκαν μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, τα οποία θα πρέπει πλέον να προχωρήσουν σε μεταρρυθμίσεις για να μπορέσουν να επιβιώσουν, υποστηρίζουν Ευρωπαίοι οικονομολόγοι.

Οι μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος, η μείωση των προνοιακών βοηθημάτων, το πάγωμα των συντάξεων, η περικοπή των επιδομάτων σε περίπτωση ασθενείας – όλα αυτά τα μέτρα λιτότητας που ανακοινώθηκαν εδώ και ένα χρόνο από τις χώρες της ευρωζώνης, πήραν τη σκυτάλη από τις παραδοσιακές δαπάνες του ευρωπαϊκού κράτους πρόνοιας.

Αρκεί, λοιπόν, να κλείσει... το κράτος

Από την Καθημερινή

Της Ζέζας Ζήκου

Η θανάσιμη διασύνδεση του υπερβολικού χρέους με τα Μνημόνια – το πρώην και τα επόμενα – προκαλεί την εσωτερική πτώχευση της χώρας... Η χώρα ασφυκτιά επειδή ζει χωρίς καμία χαραμάδα αναπτυξιακής προοπτικής. Το αποτέλεσμα είναι απολύτως προβλέψιμο: ένας φαύλος κύκλος. Η χώρα θα ασφυκτιά, η κοινωνία θα αντιδρά και, όσο η κοινωνία αντιδρά, η χώρα θα παραλύει. Εδώ και μήνες γράφουμε ότι το εφιαλτικό σενάριο για την Ελλάδα είναι το ενδεχόμενο τα σκληρά μέτρα να μην αποδώσουν. Τότε είναι που η ασφυξία οδηγεί στην εξαθλίωση.

Παράλληλες τροχιές στην άβυσσο της κρίσης

Από topontiki.gr

Από το Μαρικάκι

Κι ενώ οδεύουμε στην καταστροφή – κάποιοι την ονομάζουν ακόμη «κρίση» αλλά μάλλον συζητάμε για κάτι πολύ μεγαλύτερο από αυτό – η ζωή συνεχίζεται σε παράλληλες τροχιές.

Κάποιοι εξακολουθούν να κάνουν τα πράγματα που έκαναν, να έχουν τις δραστηριότητες που είχαν, να βγαίνουν και να διασκεδάζουν, να πηγαίνουν σε εκδηλώσεις, θέατρα, σινεμά, να πραγματοποιούν εξόδους για φαγητό. Ίσως με μειωμένη συχνότητα, ίσως για να διασκεδάζουν τις ψυχολογικές συνέπειες της κρίσης μέσα τους, ίσως επειδή ακόμα δεν τους έχει αγγίξει και παραμένει μια λέξη της επικαιρότητας και των δελτίων ειδήσεων.

Δημόσιοι υπάλληλοι, παγκοσμιοποίηση και ελληνικές ελητείες

Από τη Ρήξη Οκτωβρίου

Του Κώστα Γεώρμα

Το προηγούμενο άρθρο μας για το κράτος στην Ελλάδα προκάλεσε μία δημιουργική συζήτηση και αυτό, μαζί με τις τελευταίες εξελίξεις περί εργασιακής εφεδρείας, μας δίνει το έναυσμα για κάποια περαιτέρω σχόλια.

Εάν κάτι έχουν καταφέρει οι δημοσιογραφικές, κομματικές και ακαδημαϊκές και επιχειρηματικές ελητείες αυτής της χώρας, είναι η διασπορά του αισθήματος του φόβου στους Έλληνες. Όπως σημειώνει ο Μπάουμαν στο βιβλίο του Ρευστοί καιροί, ο φόβος οδηγεί στην εξατομίκευση, στην αμυντική δράση.