Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Wolf. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Wolf. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 20 Ιουνίου 2012

Όλα του γάμου δύσκολα... για την Ε.Ε.


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

«Παντρέψου γρήγορα, για να έχεις όλο τον καιρό να το μετανιώσεις με την ησυχία σου» λέει μία ρήση. Πριν από δύο δεκαετίες, οι εταίροι της Γερμανίας με ορμητικό πάθος παρέσυραν – ορισμένοι λένε ότι την εκβίασαν – την πιο ισχυρή οικονομία της Γηραιάς Ηπείρου να θυσιάσει τη νομισματική της ανεξαρτησία. Όπως, όμως, σημειώνει και ο Giuseppe di Lampedusa στον «Γατόπαρδο» στον δικό του άρρητο γάμο, «η φωτιά και οι φλόγες κρατούν για έναν χρόνο. Οι στάχτες για μία τριακονταετία». Τώρα είναι η περίοδος της στάχτης για την ευρωζώνη.


Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012

Η προφητεία Soros για την Ευρώπη


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Ένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά των ρυθμιστικών αποφάσεων της Γερμανίας για την κρίση της ευρωζώνης – ή για να είμαστε πιο ακριβείς, της Γερμανίδας καγκελαρίου Angela Merkel – είναι η άποψη ότι ο χρόνος είναι με το μέρος της. Σε μια αξιοσημείωτη ομιλία που έδωσε στην Ιταλία στις αρχές Ιουνίου, ο George Soros, ο επενδυτής και φιλάνθρωπος, αμφισβήτησε ανοιχτά αυτή την άποψη.


Πέμπτη 31 Μαΐου 2012

Ναυάγιο ή αλλαγή πορείας στην Ευρώπη


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Πώς θα λήξει η κρίση στην ευρωζώνη; Πολλοί στις ΗΠΑ μου θέτουν αυτήν την ερώτηση τις τελευταίες εβδομάδες; Για την ακρίβεια, θα μπορέσει η ευρωζώνη να μετακινηθεί από την κρίση στη σταθερότητα; Για να απαντηθεί αυτή η ερώτηση, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τρεις όψεις του προβλήματος: πού πηγαίνει η ευρωζώνη, πού θέλουν οι Γερμανοί να πάει και πού χρειάζεται να πάει.

Η σημερινή κατάσταση της ευρωζώνης είναι δραματικά ξεκάθαρη. Κάποιες χώρες, δύο εκ των οποίων μεγάλες – η Ιταλία και η Ισπανία –, έχουν ήδη ή είναι στα πρόθυρα να έχουν κυβερνήσεις που δεν μπορούν να διαχειριστούν χωρίς βοήθεια τα δημόσια χρέη.


Δευτέρα 28 Μαΐου 2012

Wolf - Krugman: Ένα γεύμα με μενού το... ευρώ


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Μπαίνω στο εστιατόριο Landmark στο Time Warner Center στη Νέα Υόρκη, όπου συμφώνησα να συναντηθούμε για γεύμα με τον Paul Krugman, νομπελίστα οικονομικών επιστημών του 2008.

Ο 59χρονος Krugman, ο πιο μισητός, αλλά ταυτόχρονα και ο πιο αγαπημένος αρθρογράφος στις ΗΠΑ, κάθεται σε ένα μικρό τραπέζι δουλεύοντας στον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή του. Είναι Πέμπτη και γράφει το άρθρο του. «Τι αφορά;» τον ρωτώ.


Παρασκευή 18 Μαΐου 2012

Μετά την Ελλάδα... το χάος



Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Ο εκνευρισμός της ευρωζώνης με την Ελλάδα έχει πάρει ακραίες διαστάσεις. Στο κάτω - κάτω το 80% των Ελλήνων δηλώνουν υπέρ της παραμονής στο ευρώ, αλλά μετά αποτυγχάνουν να εκλέξουν πολιτικούς έτοιμους να εφαρμόσουν τις συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις. Κι αυτό τρελαίνει τους πιστωτές. Όλο και περισσότερο, τους γίνεται ευκολότερο να αποδεχτούν την ελληνική έξοδο, ίσως και να την καλωσορίσουν. Αλλά θα πρέπει να προσέχουν τι εύχονται.


Πέμπτη 3 Μαΐου 2012

Όλες οι «αλήθειες» κάηκαν στην πυρά


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Ποιο είναι το μέλλον των κεντρικών τραπεζών; Θα είναι σίγουρα πολυάσχολο, γιατί τώρα πρέπει να πετύχουν τόσο νομισματική όσο και χρηματοοικονομική σταθερότητα. Θα είναι επίσης αντικρουόμενο, γιατί οι αποφάσεις που καλούνται να πάρουν θα έχουν τεράστιο αντίκτυπο ως προς την διανομή του εισοδήματος, την πρόσβαση που θα έχει ο κόσμος στην χρηματοδότηση, ακόμη και στην φερεγγυότητα των κρατών.


Τετάρτη 11 Απριλίου 2012

Το μοιραίο γερμανικό λάθος


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Πόσο πολύ έχει προχωρήσει η ευρωζώνη στην επίλυση της κρίσης; Οι αισιόδοξοι θα απαντούσαν ότι αυτή γλίτωσε από το έμφραγμα, όμως έχει ακόμη να χειριστεί μία δύσκολη διαδικασία ανάρρωσης, όπου πάντα υπάρχει ο κίνδυνος νέων καρδιακών ανακοπών.

Πρέπει επίσης να υιοθετήσει ένα καθεστώς που θα μπορεί να την προστατεύσει από μελλοντικές κρίσεις. Και αυτό το θέμα δεν έχει τελειώσει. Η ευρωζώνη, όμως, έχει κερδίσει χρόνο. Το μεγάλο ερώτημα είναι πώς θα τον εκμεταλλευτεί.


Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012

Προετοιμαστείτε για μία νέα εποχή πετρελαϊκών σοκ



Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Οι τιμές του πετρελαίου ανεβαίνουν. Ευθύνεται ο Barack Obama. Η λύση είναι περισσότερες γεωτρήσεις στις ΗΠΑ. Αυτό είναι το επιχείρημα των αντιπάλων του Αμερικανού προέδρου. Κατά καιρούς, όλοι οι πρόεδροι των ΗΠΑ έχουν χρεωθεί την αύξηση στις τιμές των καυσίμων. Με την τιμή της βενζίνης, όμως, να πλησιάζει στα 4 δολάρια το γαλόνι, οι επικρίσεις κατά του Obama είναι ιδιαίτερα έντονες.

Η θεματολογία της πολιτικής συζήτησης ενδεχομένως να είναι σωστή. Τα επιχειρήματα, όμως, είναι παράλογα. Το πετρέλαιο, όπως και το φυσικό αέριο, είναι ένα εμπόρευμα που τελεί υπό διαπραγμάτευση παγκοσμίως και οι τιμές του διαμορφώνονται σε διεθνές επίπεδο.


Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012

Ισπανική δοκιμασία στο ευρώ


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Ένας από τους ορισμούς της παράνοιας είναι να κάνεις συνέχεια το ίδιο πράγμα και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Η εμμονή της Γερμανίας να φορέσει στενό δημοσιονομικό κορσέ στους εταίρους της στην ευρωζώνη δεν απέδωσε με το «σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης». Θα αποδώσει άραγε το «σύμφωνο σταθερότητας, συνεργασίας και επιτήρησης» που συμφωνήθηκε την περασμένη εβδομάδα; Αμφιβάλλω.

Το σύμφωνο καθρεφτίζει την άποψη ότι η κρίση προκλήθηκε εξαιτίας δημοσιονομικής απειθαρχίας και η λύση είναι περισσότερη πειθαρχία. Δεν είναι όλη η αλήθεια αυτή. Η επιβολή λιτότητας προκαλεί αποπροσανατολισμό και κινδύνους.


Σάββατο 3 Μαρτίου 2012

Η επόμενη κρίση θα είναι κινεζική


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Η επόμενη μεγάλη χρηματοοικονομική κρίση θα προέλθει από την Κίνα. Αυτό δεν είναι μία ακλόνητη πρόβλεψη. Πάντως, λίγες χώρες απέφυγαν την κρίση μετά την απελευθέρωση του χρηματοοικονομικού τους κλάδου και τη διεθνή τους ενσωμάτωση. Ας θυμηθούμε το παράδειγμα των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1930, την Ιαπωνία και τη Σουηδία στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το Μεξικό και τη Νότιο Κορέα στα τέλη της δεκαετίας του 1990, τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και το μεγαλύτερο μέρος της ευρωζώνης στις μέρες μας.


Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Η Ευρώπη στην εντατική με λάθος διάγνωση


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Οι οικονομικοί ρυθμιστές είναι πιο αισιόδοξοι απ’ όσο δύο μήνες πριν. Ο βασικός λόγος είναι η πεποίθηση ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, υπό την αποφασιστική καθοδήγηση του Mario Draghi, έχει αναιρέσει τον κίνδυνο δημοσιονομικής... ανακοπής στην ευρωζώνη. Όπως άκουσα από τον κεντρικό τραπεζίτη του Καναδά στο World Economic Forum του Νταβός, «δεν θα γίνει γεγονός τύπου Lehman στην Ευρώπη κι αυτό είναι το σημαντικό».

Αυτό σημαίνει ότι η κρίση στην ευρωζώνη έληξε; Καθόλου. Η ΕΚΤ την έσωσε από καρδιακή προσβολή. Όμως τα μέλη της θα μείνουν για πολύ καιρό στην ανάρρωση, την οποία θα δυσκολεύει η επιμονή ότι η δημοσιονομική ασιτία είναι το σωστό φάρμακο για τον εξασθενημένο ασθενή (…).


Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Επτά κινήσεις για να σωθεί το σύστημα


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Τρία χρόνια πριν, όταν η χειρότερη δημοσιονομική και οικονομική κρίση από το 1930 έζωνε την παγκόσμια οικονομία, οι Financial Times δημοσίευαν ένα αφιέρωμα με τίτλο «το μέλλον του καπιταλισμού». Σήμερα, εξαιτίας της αναιμικής ανάκαμψης στις χώρες υψηλού εισοδήματος, τρέχει ένα αφιέρωμα με τίτλο «κρίση στον καπιταλισμό». Τα πράγματα δείχνουν ότι χειροτέρεψαν. Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό;


Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

Ο κόσμος διψά για κοινωνικά αγαθά


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Τα δημόσια αγαθά είναι τα τούβλα με τα οποία χτίζεται ο πολιτισμός. Η οικονομική σταθερότητα είναι δημόσιο αγαθό. Το ίδιο και η ασφάλεια, οι επιστήμες, το καθαρό περιβάλλον, η εμπιστοσύνη, η τίμια διακυβέρνηση και η ελευθερία του λόγου. Ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς. Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία, γιατί είναι δύσκολο να εξασφαλιστεί επαρκής προσφορά.

Όσο παγκοσμιοποιούνται τα κοινωνικά αγαθά, τόσο δυσκολότερο είναι να εξασφαλιστούν. Ειρωνικά, όσο καλύτεροι γινόμαστε στην παροχή δημοσίων αγαθών, τόσο πλουσιότεροι γινόμαστε και τόσο πιο περίπλοκα αγαθά μας χρειάζονται. Η προσπάθεια της ανθρωπότητας να αντεπεξέλθει σε αυτή την πρόκληση, θα μπορούσε να γίνει η υπόθεση που θα καθορίσει τον αιώνα.


Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

Η «σούπα Μερκοζί» δεν γιατρεύει την ευρωζώνη


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Λένε ότι δύο κεφαλές είναι καλύτερες από μία. Στην περίπτωση της συνάντησης της Γερμανίδας καγκελαρίου Angela Merkel και του Γάλλου Προέδρου Nicolas Sarkozy κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Εάν το αποτέλεσμα της συνάντησής τους ήταν να δώσουν στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα το άλλοθι που ζητά για να παρέμβει ακόμη περισσότερο στην αγορά κρατικού χρέους, τότε θα μπορούσε να υπάρξει κάποια ανακούφιση.

Σαν σωστοί Βουρβώνοι, όμως, οι δύο ηγέτες «δεν έμαθαν τίποτα και δεν ξέχασαν τίποτα».


Πέμπτη 1 Δεκεμβρίου 2011

Η Ε.Ε. έχει να επιλέξει μεταξύ κακού και ολέθριου


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Μπορεί το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να σώσει την ευρωζώνη; Όχι. Μπορεί όμως, να βοηθήσει. Η διεθνής κοινότητα, της οποίας τα συμφέροντα αντιπροσωπεύει το ΔΝΤ, έχει αξιώσεις σε ότι θα συμβεί. Αυτό δίνει στο ΔΝΤ το δικαίωμα να δράσει. Το ερώτημα είναι πώς.

Η διεθνής κοινότητά έχει φτάσει σε ένα νέο και πιθανώς ακόμη πιο καταστροφικό επίπεδο ως προς την χρηματοοικονομική κρίση που ανέκυψε στις ανεπτυγμένες οικονομίες το καλοκαίρι το 2007. Το επίκεντρό της είναι η ευρωζώνη.

Απρόθυμοι να επικεντρωθούν στον ασθενή που βρίσκεται μπροστά στα μάτια τους σε κρίσιμη κατάσταση, οι ηγέτες της ευρωζώνης σπατάλησαν τον χρόνο τους σχεδιάζοντας ασκήσεις επί χάρτου για ένα καθεστώς που θα εξασφαλίσει ότι δεν θα υπάρξει ανάλογο καρδιακό επεισόδιο στο μέλλον. Με άλλα λόγια προσπάθησαν να μετατοπίσουν το πρόβλημα.


Τετάρτη 23 Νοεμβρίου 2011

Το μοντέλο της Ισλανδίας δείχνει τον δρόμο


Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Η Ισλανδία ήταν η πρώτη χώρα που καταστράφηκε από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση. Η Lehman Brothers κατέρρευσε στις 15 Σεπτεμβρίου 2008. Στις 9 Οκτωβρίου οι τρεις μεγάλες τράπεζες της Ισλανδίας – Glitnir, Landesbanki και Kaupthing – κατέρρευσαν και αυτές.

Η βρετανική κυβέρνηση προχώρησε σε κατάσχεση της Landesbanki UK με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο, ενώ ο τότε πρωθυπουργός Gordon Brown απείλησε με κατάσχεση των ισλανδικών περιουσιακών στοιχείων στη Βρετανία. Στις 24 Οκτωβρίου η Ισλανδία έκλεισε συμφωνία με το ΔΝΤ.