Περί ανταγωνιστικότητας και άλλων συναφών πράσινων αλόγων

Από topontiki.gr

Του Κώστα Γεώρμα

Ο Γκρέι στο βιβλίο Η Αλ Κάιντα και η νεωτερικότητα σημειώνει για τις επιδόσεις του ΔΝΤ: «Σίγουρα ο υποβιβασμός ενός σύγχρονου κράτους στο επίπεδο ενός τριτοκοσμικού καθεστώτος σε λιγότερο από μία δεκαετία είναι ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα. Ωστόσο οι πολιτικές του ΔΝΤ στην Αργεντινή δεν διαφέρουν από αυτές που έχει επιβάλει σε άλλες χώρες. Καθώς διαμορφώνει την πορεία του προχωρώντας από γκάφα σε γκάφα και από τη μία τσαπατσουλιά στην άλλη, οι στόχοι του ΔΝΤ δεν αλλάζουν σε όποια χώρα και αν εφαρμόζονται» [1]! Επίσης, ο υπογράφων είχε σημειώσει παλιότερα:

Οι επιθανάτιοι σπασμοί της ελληνικής οικονομίας

Από τη Ρήξη Ιανουαρίου

Του Κώστα Γεώρμα

Οι εκπρόσωποι του μνημονίου σε αγαστή συνεργασία με την ελληνική κυβέρνηση καταδίκασαν την Ελληνική οικονομία σε θάνατο. Οι ελληνικές ελίτ, ακολουθώντας μία προδοτική - ξενόδουλη λογική, καλλιεργώντας την κλεπτοκρατία, τον κομματικό σφετερισμό των κρατικών πόρων, την μίζα, την παπανδρεϊκο-σημιτικής λογικής διαφθορά του συνόλου της κοινωνίας καταφέρουν σήμερα τα τελειωτικά χτυπήματα κατά της οικονομικής υπόστασης του ελληνικού έθνους.

Δημόσιοι υπάλληλοι, παγκοσμιοποίηση και ελληνικές ελητείες

Από τη Ρήξη Οκτωβρίου

Του Κώστα Γεώρμα

Το προηγούμενο άρθρο μας για το κράτος στην Ελλάδα προκάλεσε μία δημιουργική συζήτηση και αυτό, μαζί με τις τελευταίες εξελίξεις περί εργασιακής εφεδρείας, μας δίνει το έναυσμα για κάποια περαιτέρω σχόλια.

Εάν κάτι έχουν καταφέρει οι δημοσιογραφικές, κομματικές και ακαδημαϊκές και επιχειρηματικές ελητείες αυτής της χώρας, είναι η διασπορά του αισθήματος του φόβου στους Έλληνες. Όπως σημειώνει ο Μπάουμαν στο βιβλίο του Ρευστοί καιροί, ο φόβος οδηγεί στην εξατομίκευση, στην αμυντική δράση.

Η προσπάθεια επανασύστασης του πασοκικού κράτους

Από topontiki.gr

Του Κώστα Γεώρμα*

Σήμερα η Ελλάδα και οι Έλληνες αποτελούν το αντικείμενο ενός μακροσκοπικού οικονομικού και κοινωνιολογικού πειράματος, με εμπνευστές τα υπολείμματα νεοφιλελεύθερων και ολοκληρωτικών πεποιθήσεων διεθνών οργανισμών, όπως το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, και των νεοφιλελεύθερων θυλάκων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Φορέας υλοποίησης αυτού του πειράματος είναι η ομάδα με επικεφαλής τον κ. Παπανδρέου, με κοινή ψυχοσύνθεση και ιδεολογική κατεύθυνση.

Το κράτος, η κρίση και το έθνος

Από τη Ρήξη Σεπτεμβρίου

Του Κωνσταντίνου Γεώρμα

Ο Χέγκελ, μας θυμίζει ο Παπαϊωάννου, (1) επισημαίνει ότι οι ιδιώτες και η αγορά δεν διαθέτουν καμία συνείδηση της ολότητας των κοινωνικών αναγκών... Απέναντι στη φυσική τάξη των αγροτών και την σκεπτόμενη τάξη των παραγωγών βιομηχανικών προϊόντων μόνον η κρατική γραφειοκρατία μπορεί να παρουσιαστεί σαν μία οικουμενική τάξη ικανή να ανυψωθεί πάνω από τον αντιφατικό και διασπασμένο οικονομικό κόσμο, να θεωρήσει την ολότητα των αναγκών από μια οικουμενική σκοπιά και να ζητήσει συνειδητά και συστηματικά να επιβάλει και να συγκρατήσει την ενότητα του συνόλου.

Δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις

Από Το Ποντίκι 25.8.2011

Του Κωνσταντίνου Δ. Γεώρμα
Δρος Κοινωνιολογίας - συγγραφέα

Αυτό που η Ιστορία θα καταγράψει για την παρούσα κρίση είναι ασφαλώς η διγλωσσία των κυρίαρχων ελίτ (των πολιτικών υπαλλήλων των τραπεζών, όπως αναλύουν συχνά άλλες στήλες αυτής της εφημερίδας). Έτσι, με έκπληξη ανακαλύψαμε ότι η κ. Μέρκελ και ο κ. Σόιμπλε άλλα μας επιβάλλουν να πράξουμε και άλλες πολιτικές προωθούν στην ίδια τη χώρα τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι, ενώ μας επιβάλλονται περικοπές επιδομάτων, δημοσιονομική λιτότητα και περιορισμοί κρατικών επιδοτήσεων, οι Γερμανοί έκαναν τα αντίθετα!

Η επερχόμενη κοινωνική έρημος

Από Το Ποντίκι 11.8.2011

Του Κωνσταντίνου Γεώρμα
Δρα Κοινωνιολογίας - συγγραφέα

Μέσα στον ορυμαγδό ει­δήσεων για το χρέος και τα ελλείμματα, οι εξελί­ξεις στο μέτωπο του κοι­νωνικού περνούν σε δεύτερη μοίρα. Η απουσία προβληματισμού πάνω στις κοινωνικές προκλήσεις που αντιμε­τωπίζουμε – και τις οποίες η υποταγή στην πασοκοτροϊκανή βαρβαρότητα θα εντείνει στο έπακρο – αποτελεί ένα βαθύτερο πρόβλημα: αντανακλά την απουσία εθνικού σχεδιασμού σε όλες τις πτυχές της ανάπτυξης της χώρας.

Όπως έχει καταδειχθεί από πληθώρα μελετητών, η διαμόρφωση της κοινωνι­κής πολιτικής αποτελούσε, μεταξύ των άλλων, στοιχείο εθνικής ολοκλήρωσης. Η κοινωνική πολιτική απαιτεί σχεδια­σμό για τις ανάγκες του συνόλου του λαού, στο πλαίσιο της παραδοχής ενός εθνικού αναπτυξιακού προτάγματος και των αρχών της κοινωνικής δικαιο­σύνης και αλληλεγγύης (1).

ΠΑΣΟΚο-τροϊκανή βαρβαρότητα

Από τη Ρήξη Ιουλίου

Του Κώστα Γεώρμα

Οι εξελίξεις στον τομέα της κοινωνικής προστασίας είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές. Ασφαλώς, στον βαθμό που η κοινωνική προστασία αποτελεί ιστορικά στοιχείο ενός εθνικού σχεδιασμού, δεν θα ανέμενε κανείς από μία κυβέρνηση, η οποία διαθέτει την πρωτοτυπία να υπακούει σε τέσσερα αφεντικά (Αμερικάνοι, Ε.Ε., Ισραήλ, Τουρκία), να προχωρήσει σε ενέργειες για την αντιμετώπιση φαινομένων όπως η ανεργία, η διεύρυνση της φτώχειας και ό,τι αυτή συνεπάγεται.

Ο Μπουαζίζι στο Κουρδιστάν!

Μία εξέγερση όπου χιλιάδες άτομα για ενάμιση μήνα διαδήλωναν στους δρόμους διαφόρων πόλεων!

Από τη Ρήξη Απριλίου

Του Κώστα Γεώρμα

Η κατάσταση στην περιοχή της Μεσογείου τείνει να καταστεί ανεξέλεγκτη. Το γελοίο ανθρωπάκι που παριστάνει τον πρόεδρο των ΗΠΑ σύρθηκε κυριολεκτικά από την μύτη από το φιλοϊσραηλινό λόμπι, μέρος των νεοσυντηρητικών και των φιλοϊσραηλινών δημοκρατικών για να ξεκινήσει τον πόλεμο εναντίον της Λιβύης. Αφού τα έκανε μαντάρα στο Αφγανιστάν, παρ’ όλους τους 100.000 στρατιώτες που έχει εκεί, προσπαθεί τώρα να καλύψει την αδυναμία του παίζοντας επιθετικά παιχνίδια.

Η εξέγερση του αραβικού έθνους ενάντια στην παγκοσμιοποίηση

Από τη Ρήξη Φεβρουαρίου

Του Κώστα Γεώρμα

Ο Μπουαζίζι ήταν τριών ετών όταν ο πατέρας του, ένας χαμηλόμισθος εργάτης στη γειτονική Λιβύη, πέθανε από προβλήματα καρδιάς. Στα δώδεκά του πήγαινε στο σχολείο και τα βράδια δούλευε. Στα δεκαεπτά του χρόνια άρχισε να δουλεύει κανονικά και παράτησε τα όνειρά του να συνεχίσει στο πανεπιστήμιο, γιατί έπρεπε να στηρίξει τα άλλα αδέλφια του και την αδελφή του Λέιλα που φοιτούσε στο πανεπιστήμιο. Η δουλειά που χρόνια ήξερε ήταν να πουλά φρούτα με ένα καρότσι.

Ήταν 17 Δεκεμβρίου όταν, έχοντας αγοράσει τα πράγματα που θα πουλούσε και περιμένοντας τους πελάτες του, μία αστυνομικός τον ράπισε στο μέτωπο, του κατέσχεσε τη ζυγαριά και σκόρπισε στον δρόμο τα φρούτα. Βλέπεις ο Μπουαζίζι αρνιόταν να πληρώσει τη μίζα που ήταν αναγκαία για να του δώσουν την άδεια.