Από topontiki.gr
Του Δημήτρη Μυ
Τον τίτλο του σημερινού σημειώματος τον δανειστήκαμε από τη
σκέψη του Μπρεχτ («Ιστορίες
του κ. Κόυνερ») και την ενδόμυχη ελπίδα (η οποία πάντα πεθαίνει
τελευταία) ότι η ελληνική κοινωνία, παρά τα όσα βιώνει, εξακολουθεί να έχει
ανοιχτά τα μάτια της, να βλέπει, να αντιλαμβάνεται, να σκέπτεται... Τα προφανή
είναι αδιαμφισβήτητα: τα είδε χθες όλη η Ελλάδα και δεν αξίζει να αφιερώσουμε
τίποτε περισσότερο από λίγες μόνο λέξεις.
