Ο Βενιζέλος όμηρος Σαμαρά και Τσίπρα

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Από topontiki.gr

Η εικόνα του Ευάγγελου Βενιζέλου την περασμένη Τετάρτη στο βραδινό δελτίο του Mega «χρωμάτισε» ανεξίτηλα το δραματικό τέλος μιας εποχής: αποτέλεσε τον ενταφιασμό του ΠΑΣΟΚ ως κεντρικής – πολιτικά και ιδεολογικά – δύναμης της χώρας τα τελευταία τριάντα χρόνια, αν μετρήσουμε από το ιστορικό 1981. Όμως το τέλος θα είναι επώδυνο. Τουλάχιστον όσο επώδυνη είναι η εποχή των μνημονίων για τον ελληνικό λαό. Και όσο βασανιστική θα είναι η διαδικασία μετασχηματισμού του πολιτικού συστήματος.

«Γκρεμίστηκε από το θρονί του ιθαγενούς αγά αφρίζοντας στο παράθυρό του σαν δικολάβος των καφενείων της Ευελπίδων» έγραψε με απαξιωτικό τόνο στην «Καθημερινή» ο σταθερά οξυδερκής και διεισδυτικός Νίκος Ξυδάκης.

Ξεκίνημα με «βαρίδια»

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Μπορεί να ήταν εξ αρχής αναμενόμενος ο σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ, αλλά όσοι είχαν χάσει τον ύπνο τους από τον φόβο της ακυβερνησίας έβγαλαν αναστεναγμό ανακούφισης. Η ανακούφισή τους, όμως, σύντομα εξατμίσθηκε. Η σύνθεση δεν προσφέρει έρεισμα αισιοδοξίας ακόμα και στους πολίτες που ψήφισαν αυτά τα κόμματα. Με άλλα λόγια, πέρα από το γενικότερο πολιτικό πρόβλημα που αφορά το Μνημόνιο, εγείρεται και πρόβλημα λειτουργικότητας.

Κεντροαριστερή «πολυκατοικία»

Από Το Ποντίκι 10.5.2012 (απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Το εκλογικό αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής ήταν το πιο εντυπωσιακό από το 1981 και μετά. Υπό όρους, ίσως αναδειχθεί στο πλέον καθοριστικό για την πορεία της χώρας, η οποία, εν μέσω της θυελλώδους και γενικευμέ­νης κρίσης, αναζητεί αγωνιωδώς μια νέα πρόταση εξουσίας την ώρα που το παλιό σύστημα διακυ­βέρνησης απαξιώνεται και καταρρέει υπό το βά­ρος των ταπεινωτικών δανειακών συμβάσεων και των δολοφονικών για την κοινωνία και την οικονο­μία μνημονίων τους.

Ας μπούμε στα... παπούτσια τους

Από topontiki.gr

Του Δημήτρη Μυ

Ας ρίξουμε μια διαφορετική ματιά στη διαδικασία της διερεύνησης σχηματισμού κυβέρνησης, κάνοντας την... υπόθεση ότι οι αποφάσεις και οι συμβιβασμοί δεν λαμβάνουν υπόψη απλά και μόνο τη σωτηρία της χώρας, αλλά ταυτόχρονα υπολογίζουν και τη διάσωση των πολιτικών σχηματισμών οι οποίοι αναλώνονται στην προσπάθεια δημιουργίας μιας κυβερνητικής «λύσης».

Έτσι όπως καταγράφεται το πολιτικό τοπίο μετά τα αποτελέσματα της κάλπης και τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών δε χωρά αμφιβολία ότι σε περίπτωση επαναληπτικών εκλογών:

Ο Βενιζέλος «διαπραγματεύεται» την πρόταση του ΔΝΤ που απέρριψε!

Από την Αυγή

Την προεκλογική εξαπάτηση των Ελλήνων πολιτών από τον πρώην υπουργό Οικονομικών και νυν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευ. Βενιζέλο, ότι έχει ζητήσει την παράταση της περιόδου δημοσιονομικής προσαρμογής κατά ένα έτος, αποκάλυψαν προχθές πηγές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Όπως επεσήμαναν, όχι μόνο ήταν το ίδιο του ΔΝΤ το οποίο είχε προτείνει στην απερχόμενη κυβέρνηση την χρονική επιμήκυνση της διορίας επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων κατά έναν χρόνο, αλλά επιπλέον ήταν η κυβέρνηση που «είχε απορρίψει την ιδέα αυτή»!

Οι μπουλντόζες των υποσχέσεων

Από topontiki.gr

Του Αλέξανδρου Μερκούριου

Μπορεί να μην είχαν το χρόνο να «διαβάσουν» τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών, αλλά οι Έλληνες πολιτικοί αρχηγοί έδειξαν τα τελευταία 24ωρα αδιάβαστοι και κυρίως αμετανόητοι. Αντί να φροντίσουν να μιλήσουν στο κοινό τους με ταπεινοφροσύνη και ρεαλισμό, επέλεξαν πάλι την αμετροέπεια.

Κρύβουν την κόλαση του Ιουνίου

Από Το Ποντίκι 22.3.2012 (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Καθώς η χώρα τρέχει προς την πρόωρη κάλπη, τα κόμματα της συγκυβέρνησης κάνουν τα πάντα για να περιορίσουν τις ζημιές τους από τη διαφαινόμενη διασπορά – έως και λεηλασία – τών (κάποτε...) «δικών τους» ψήφων από τα (κάποτε...) μικρότερα κόμματα, αλλά και από τα κάμποσα καινούργια.

Διλήμματα, εκβιασμοί και τρομοκράτηση αποτελούν το βασικό τους οπλοστάσιο, μαζί με άχρηστες και υποκριτικές «συγγνώμες» και ψευδείς υποσχέσεις για κάποιου είδους απροσδιόριστη «ανάπτυξη». Όμως ο βασικότερος επικοινωνιακός στόχος δεν μπορεί να είναι υποσχέσεις που κανένας πλέον δεν πιστεύει.

Τόση συναίνεση είχαμε να δούμε απ' τον εμφύλιο

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Τέτοιο σορόπι, σαν αυτό μεταξύ Παπαδήμου και Βενιζέλου επί τη παραιτήσει του δευτέρου από το υπουργείο Οικονομικών, χρόνια και ζαμάνια είχαμε να ακούσουμε. Μπήκαν στη θήκη τα σπαθιά, αν και το αίμα από τον ανηλεή μεταξύ τους παρασκηνιακό πόλεμο ακόμη στάζει. Κι ο Αβραμόπουλος όμως δεν πήγε πίσω σε διπλωματική αβρότητα. Μέχρι και καλή επιτυχία ευχήθηκε στον Ευάγγελο. Τόσος πολιτικός πολιτισμός, σπάνιο πράμα...

Προτάσεις, ουχί μπλα - μπλα

Από Το Βήμα

Της Λώρης Κέζα

ν είχαν λίγο περισσότερο χιούμορ στο ΠΑΣΟΚ, θα δήλωναν την προσέλευση 2 εκατ. ψηφοφόρων. Λίγο πάνω, λίγο κάτω, πολύ πάνω, πολύ κάτω – δεν έχει καμιά σημασία. Κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά μια ψηφοφορία με έναν υποψήφιο, πολλώ δε όταν απουσιάζουν οι εκλογικοί κατάλογοι και γενικώς η διαδικασία ήταν «πέρναγα απέξω, έχω το δίευρο, να μπω;».

Στην επικύρωση ενθρόνισης του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου δεν υπάρχει δυνατότητα να διασταυρωθούν τα στοιχεία ή έστω και να υποβληθούν σε έναν απλό έλεγχο. Άλλωστε κανείς δεν έχει λόγο να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα.

«Επανασύνδεση» με το 8,3% του ΠΑΣΟΚ...

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όποιος επιχειρήσει να συγκρίνει τους 250.000 του Ευάγγελου Βενιζέλου με το «εκατομμύριο» του Γιώργου Παπανδρέου το 2004 ή τους 800.000 στην κάλπη της Ν.Δ. το 2009 μάλλον θα πρέπει να χαρακτηριστεί κακεντρεχής και πικρόχολος. Στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα το ΠΑΣΟΚ, ύστερα από τα έργα της τελευταίας διετίας και τα απτά αποτελέσματά τους, μια τέτοια σύγκριση θα ήταν άκαιρη, άτοπη και φαιδρή. Συνεπώς ο Βενιζέλος είχε χθες κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος για τη συμμετοχή στην εκλογή του.

Στη στροφή... με φρένο ο Βενιζέλος

Από Το Ποντίκι 15.3.2012

Εν όψει της κυριακάτικης κάλπης για την εκλογή του Ευάγγελου Βενιζέλου ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ, ομολογουμένως η έρευνα της Pulse RC δεν προσφέρει αισιόδοξα μηνύματα στον διάδοχο του Γιώργου Παπανδρέου.

Το πρώτο ζήτημα που ο ίδιος έχει να αντιμετωπίσει είναι πως, παρ' ότι ρητορικώς θέτει ως στόχο τη νίκη και την αυτοδυναμία, το ζητούμενο είναι ένα ποσοστό πολύ πιο αξιοπρεπές από το 13,5% που του δίνει η (με όλα τα μεθοδολογικά ρίσκα) αναγωγή επί των εγκύρων.

Μετεκλογικά σενάρια

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Όλα δείχνουν ότι – κατά απαίτηση του Σαμαρά – ο χρόνος των εκλογών έχει κλείσει. Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, οι κάλπες δεν επιφυλάσσουν εκπλήξεις. Η Ν.Δ. είναι σταθερά και με απόσταση το πρώτο κόμμα, αλλά χωρίς ελπίδα να κερδίσει αυτοδυναμία. Εάν πριν από μερικούς μήνες είχε λίγες πιθανότητες, σήμερα δεν φαίνεται να έχει καμία.

Μετά την υπερψήφιση του νέου Μνημονίου, η «γαλάζια» παράταξη έχει αρχίσει να χάνει έδαφος, αλλά όχι με ρυθμό που να θέσει σε αμφισβήτηση την πρωτιά της. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι την επόμενη ημέρα ο Σαμαράς θα βρεθεί με το πριμ των 50 εδρών και με την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.

Χορός πάνω στα ερείπια

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Οι πανηγυρισμοί για την ολοκλήρωση του «κουρέματος» του ελληνικού χρέους προς ιδιώτες παραπέμπουν σε τσίρκο. Επειδή, υποτίθεται, η Ελλάδα δεν χρεοκόπησε. Και όμως, η Ελλάδα έχει πλέον όλα τα τεχνικά και ουσιαστικά χαρακτηριστικά μιας χρεοκοπημένης χώρας. Αλλά και οι πανηγυρισμοί για τη διαδοχή του Παπανδρέου από τον Βενιζέλο στο ΠΑΣΟΚ – με στόχο τη νίκη στις εκλογές και την αυτοδυναμία! – είναι της ίδιας αξίας. Κυρίως επειδή κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι το κόμμα αυτό θα υπάρχει και στο μέλλον.

Χωρίς σχέδιο

Από Τα Νέα

Του Ι.Κ. Πρετεντέρη

Για κάποιον ανεξήγητο σε εμένα λόγο, ο υπουργός Οικονομικών φαίνεται να έχει επιλέξει ως ενδεδειγμένη μέθοδο διακυβέρνησης όχι την πειθώ αλλά τη φοβέρα.

Και δεν εννοώ τη διαρκή απειλή ότι «θα χρεοκοπήσει η χώρα» – αυτά μας τα έχουν πει και άλλοι...

Ούτε τους μισθούς που θα μείνουν απλήρωτοι. Ούτε τις σκηνές τρόμου με τράπεζες που καταρρέουν και μαγαζιά με άδεια ράφια.

Αλλά τη γενική απειλή που λέει ότι όποιος διαφωνεί με τις επιταγές της τρόικας καταστρέφει τη χώρα, το έθνος, το ευρώ, ενδεχομένως την ανθρωπότητα.

Το σύνδρομο του λουστράκου

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Εγώ, ξέρετε, δεν έχω γεννηθεί ούτε υπουργός ούτε αντιπρόεδρος, αλλά έχω ξεκινήσει από τις δυτικές συνοικίες της Θεσσαλονίκης και ξέρω τι σημαίνει μεροδούλι - μεροφάι». Θα μπορούσε να είναι λαϊκός τραγουδιστής, από αυτούς που με την τσίμπλα στο μάτι ψαρεύουν την πελατεία τους στα πρωινάδικα. Ίσως ακόμη και πρωταγωνιστής σε μελό του πενήντα. Ο φτωχός πλην έντιμος λουστράκος. Όμως, όχι! Είναι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπαδήμου και υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος.

Ελλάδα - Αργεντινή: χρεοκοπία και απάτη

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η εικόνα της Ελλάδας σήμερα «είναι ακριβώς αυτό που αντιμετώπισε η Αργεντινή το 2001. Αν η Ευρώπη δεν καταφέρει να διδαχθεί από την εμπειρία της Αργεντινής, οι παραλληλισμοί με την Ελλάδα ίσως καταλήξουν να αφορούν και μία χρηματοπιστωτική κατάρρευση». Αυτό έγραψε, μεταξύ άλλων, αυτές τις μέρες ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν, ο διαχειριστής του μεγαλύτερου επενδυτικού κεφαλαίου στον κόσμο (PIMCO). Κατά τη γνώμη του η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα θυμίζει υπερβολικά την Αργεντινή του 2001.

«Κουρεύοντας» τη λογική

Από topontiki.gr (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ώστε, λοιπόν, δεν θα έχουμε... επίτροπο, αλλά αυξημένη επιτήρηση. Σε αυτό συγκλίνουν η Μέρκελ και ο Γιούνκερ. Διότι η Ελλάδα είναι ασυνεπής, κατά την Άνγκελα, αλλά και διότι, κατά τον «φιλέλληνα» πρόεδρο του Eurogroup, «οι Έλληνες φίλοι μας θα πρέπει να γνωρίζουν ότι τελούν υπό ενισχυμένη παρακολούθηση» και «όλοι γνωρίζουν επίσης ότι απαιτούνται πιο ισχυρές πιέσεις των υπολοίπων προς την Ελλάδα, προκειμένου η χώρα να επιστρέψει στο δρόμο του τρέχοντος πρώτου προγράμματος βοήθειας».

Ο κύβος ερρίφθη!

Από Το Ποντίκι 26.1.2012 (απ’ όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Σκληρό παζάρι για την τύχη της Ελλάδας εξελίσσεται αυτές τις μέρες σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Τα μαντάτα που έρχονται από τις Βρυξέλλες δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά, παρά τις επίσημες δηλώσεις για στήριξη της χώρας μας. Όπως είναι σε θέση να αποκαλύψει το «Π», η Γερμανία και το ΔΝΤ έχουν ήδη λάβει την απόφαση να τραβήξουν το σχοινί μέχρι τα άκρα τόσο στο θέμα του PSI όσο και στο νέο δάνειο των 130 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Στη συνάντηση που είχε την περασμένη Κυριακή η καγκελάριος της Γερμανίας Άνγκελα Μέρκελ με την επικεφαλής του Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ αποφασίστηκε ότι η γραμμή κατά της χώρας μας πρέπει να είναι σκληρότερη, ακόμη και εάν αυτό σημαίνει ότι η κατάληξη αυτού του πολύ σκληρού παζαριού θα είναι η πλήρης ελεγχόμενη χρεοκοπία.

Μνημόνιο δύο μηνών όρος για το «κούρεμα»

Από Το Ποντίκι 12.1.2012 (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Ο πρωθυπουργός της συγκυβέρνησης των τριών κομμάτων Λουκάς Παπαδήμος κρατά κλειστά τα χαρτιά του και εμπιστεύεται τις κινήσεις του σε απειροελάχιστους ανθρώπους. Οι περισσότεροι δημοσιογράφοι που μεταφέρουν σχετικά ρεπορτάζ για τις κινήσεις του δεν έχουν καμία επαφή μαζί του, παρά τα όσα διαρρέουν οι ίδιοι.

Έτσι είναι δύσκολο για τον μέσο πολίτη να σχηματίσει πραγματική εικόνα για το τι ακριβώς συμβαίνει στο πλαίσιο της συγκυβέρνησης. Καλό λοιπόν είναι να δούμε τι μας περιμένει το αμέσως επόμενο διάστημα χωρίς να «τσιμπάμε» σε διαρροές και πληροφορίες που μικρή έως ελάχιστη σχέση έχουν με την πραγματικότητα.

Κλεπτοκρατίας και συγκάλυψης γωνία...

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Όταν ο Γ. Παπανδρέου εξευτέλιζε την Ελλάδα διεθνώς μιλώντας για μια χώρα διεφθαρμένη μέχρι το κόκαλο, κάνοντας ακόμη και Ευρωπαίους αξιωματούχους όπως ο Γιούνκερ να βγουν από τα ρούχα τους για την πρωτοφανή – ακόμη και... στα μάτια τους – αθλιότητα, όταν ο («Μαζί τα φάγαμε») Πάγκαλος αναδεικνυόταν σε αρχιστράτηγο κατά της διαφθοράς, ποιος θα περίμενε ότι, μέσα σε λίγο μόλις καιρό, το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» θα οδηγούσε στο περιθώριο κάθε έρευνα περί διαφθοράς;