Πρώτα οι απολύσεις και ύστερα... βλέπουμε

Από topontiki.gr (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Είμαι βεβαία πως η ελληνική κυβέρνηση θα έχει λαμπρά αριθμητικά στοιχεία να μας παρουσιάσει. Ανυπομονώ να δω τι έχει πράξει τους τελευταίους μήνες για να προσαρμοστεί στο πρόγραμμα». Ποιος είπε ότι η Λαγκάρντ δεν έχει χιούμορ; Αν δεν είχε, μάλλον δεν θα έδινε αυτή την απάντηση στο ερώτημα του τηλεοπτικού δικτύου CNBC για το τι ακριβώς θα κάνει από αύριο η τρόικα στην Αθήνα και αν σκοπεύει να επαναδιαπραγματευτεί σημεία του «μνημονίου».

Στο... σοβαρό μέρος της απάντησής της, η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου είπε: «Ουδεμία διάθεση έχω να διαπραγματευθώ και να αναδιαπραγματευτώ. Διάθεση έχουμε να βρούμε τα δεδομένα».

Οι νοσηλευτές, ο Τσίπρας και η άλλη πολιτική

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Μιλώντας χθες στους βουλευτές του, ο Τσίπρας έδωσε μία απάντηση σε όσους κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι σκοπεύει να κάνει προσλήψεις. Κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς να επισκεφθούν μαζί ένα νοσοκομείο για να διαπιστώσουν ότι μία νοσηλεύτρια εξυπηρετεί 40 ασθενείς. Επισημαίνουμε αυτή την αναφορά, επειδή καταδεικνύει την απουσία της πολιτικής που έχει τόσο ανάγκη η χώρα.

Αναμφίβολα, οι ελλείψεις σε νοσηλευτές είναι μεγάλες, παρότι την τελευταία 30ετία έχουν προσληφθεί περισσότεροι απ’ όσοι χρειάζονται. Υπάρχουν ελλείψεις, επειδή πολλοί νοσηλευτές έχουν αποσπασθεί και μεταταχθεί σε διοικητικές θέσεις, για να αποφύγουν τον επαχθή χαρακτήρα του επαγγέλματος. Τις αποσπάσεις και μετατάξεις τις ζήτησαν, βεβαίως, οι ίδιοι, αλλά το αίτημά τους κατά κανόνα ικανοποιήθηκε στο πλαίσιο των πελατειακών σχέσεων.

Πιο ισχυρές οι δημόσιες τράπεζες

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Όταν οι κυβερνήσεις καλούν τους φορολογουμένους να πληρώνουν από το υστέρημά τους τις πτωχευμένες ιδιωτικές τράπεζες, όταν κρατικοποιούν τις ζημιές αυτών των τραπεζών αλλά όχι και τα κέρδη τους, όταν ακόμη και οι κεντρικές τράπεζες – που δεν είναι πια δημόσιες αλλά ιδιωτικές – βάζουν χέρι στις οικονομίες του κοσμάκη, δεν υπάρχει πια κανένας λόγος για να θεωρούνται οι κρατικές τράπεζες μαύρα πρόβατα.

Θα πληρώνουμε σαμπάνια, θα πίνουμε νερό

Από το Πράσινο Ποντίκι 5.4.2012

Της Βάλιας Μπαζού

Την ώρα που στη χώρα μας προβάλλεται ως ανάπτυξη και ως «εργαλείο» εξόδου από την κρίση η ιδιωτικοποίηση του νερού μέσα από την πώληση ποσοστού της ΕΥΔΑΠ και της ΕΥΑΘ, στον υπόλοιπο πλανήτη η τάση που τα τελευταία χρόνια έχει παγιοποιηθεί είναι η επιστροφή των δικτύων ύδρευσης κα αποχέτευσης σε δημοτικές ή κρατικές επιχειρήσεις.

Και αυτό γιατί το μοντέλο της δεκαετίας του '80 και του '90, που μέσω του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας προωθήθηκε ή, καλύτερα, επιβλήθηκε για την εξαγορά των δικτύων από ιδιωτικές εταιρείες, απέτυχε παταγωδώς, με αποτέλεσμα η νέα αντίληψη, το σύγχρονο μοντέλο για τον 21ο αιώνα να απαιτεί τη δημοτική ή κρατική διαχείριση του νερού.

Η διαφθορά στο Δημόσιο

Από την Καθημερινή

Του Νίκου Ξυδάκη

Είναι επιστήμονας με σπουδές σε κορυφαία πανεπιστήμια του εξωτερικού, κάτοχος διδακτορικού, και με λαμπρές επαγγελματικές επιδόσεις. Στέλεχος του Δημοσίου, εργάτης του κράτους, χωρίς κομματική εμπλοκή. Φέτος, μετά 35ετή ευδόκιμο θητεία στο Δημόσιο, συνταξιοδοτήθηκε. Γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα. Πέρασε από πολλούς υπουργούς, είδε εκατοντάδες συμβούλους και υπουργανθρώπους να περνούν σαν αλεξιπτωτιστές, να υποκαθιστούν τη διοίκηση, να πλουτίζουν και να φτιάχνουν καριέρες.

Περί ανταγωνιστικότητας και άλλων συναφών πράσινων αλόγων

Από topontiki.gr

Του Κώστα Γεώρμα

Ο Γκρέι στο βιβλίο Η Αλ Κάιντα και η νεωτερικότητα σημειώνει για τις επιδόσεις του ΔΝΤ: «Σίγουρα ο υποβιβασμός ενός σύγχρονου κράτους στο επίπεδο ενός τριτοκοσμικού καθεστώτος σε λιγότερο από μία δεκαετία είναι ένα αξιοσημείωτο επίτευγμα. Ωστόσο οι πολιτικές του ΔΝΤ στην Αργεντινή δεν διαφέρουν από αυτές που έχει επιβάλει σε άλλες χώρες. Καθώς διαμορφώνει την πορεία του προχωρώντας από γκάφα σε γκάφα και από τη μία τσαπατσουλιά στην άλλη, οι στόχοι του ΔΝΤ δεν αλλάζουν σε όποια χώρα και αν εφαρμόζονται» [1]! Επίσης, ο υπογράφων είχε σημειώσει παλιότερα:

Τρόικα προς δημοσίους υπαλλήλους: Φέρτε πίσω τα λεφτά...

Μηδενικά και αρνητικά εκκαθαριστικά για εκείνους που έχουν λάβει δάνεια

Από Το Βήμα

Του Δημήτρη Νικολακόπουλου

Νέες περικοπές στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, στους οποίους μπορεί να ζητηθεί ακόμη και επιστροφή χρημάτων που έχουν λάβει, επιφυλάσσει το νέο Μνημόνιο. Μετά την εξέλιξη αυτή, που έχει σχέση με την αδυναμία της κυβέρνησης να θέσει άμεσα σε ισχύ το νέο μισθολόγιο, εκτιμάται ότι θα επαναληφθεί το φαινόμενο δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν πάρει δάνεια, να λαμβάνουν μηδενικά ή ακόμη και αρνητικά εκκαθαριστικά. Θα υποχρεωθούν, μ' άλλα λόγια, να επιστρέψουν χρήματα τα οποία έχουν λάβει.

Η Θάτσερ τώρα δικαιώνεται

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Η ενσάρκωση της Μάργκαρετ Θάτσερ από τη Μέριλ Στριπ στην ταινία «Η Σιδηρά Κυρία» φέρνει στον νου εκείνη την περιβόητη δήλωση της γυναίκας που διέλυσε τη βρετανική κοινωνία: «Αυτό που κάποιοι λένε κοινωνία είναι κάτι που δεν υπάρχει». Η διαφορά της με τους σημερινούς ηγέτες είναι πως αυτοί διαλύουν σήμερα οτιδήποτε είναι κοινωνικό, χωρίς να τολμούν να το ομολογήσουν ανοιχτά.

Μια κοινωνία καθορίζεται από ένα σύνολο αμοιβαίων παροχών και υποχρεώσεων που είναι ενσωματωμένες σε δημόσιους θεσμούς λέει ο Ρόμπερτ Ράιχ, καθηγητής της Δημόσιας Πολιτικής στο Μπέρκλεϊ: δημόσια σχολεία, δημόσιες βιβλιοθήκες, δημόσιες μεταφορές, δημόσια νοσοκομεία, δημόσια πάρκα, δημόσια μουσεία, δημόσια πανεπιστήμια.

«Οι κόκκινες γραμμές»...

Από την Καθημερινή

Της Ζέζας Ζήκου

Ο κοινωνικός διάλογος εξπρές, που ξεκίνησε ύστερα από πρόσκληση του πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, έχει στόχο τη δημιουργία κοινού μετώπου και κυρίως συγκεκριμένων θέσεων και προτάσεων εν όψει της έλευσης της τρόικας στις 16 Ιανουαρίου, που επιμένει να ζητεί βίαια μέτρα και περαιτέρω αποδιάρθρωση της αγοράς εργασίας, θέτοντας θέμα μείωσης του κατώτατου μισθού, ενίσχυση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, ενώ δεν έχει ξεχάσει και την κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Αυτά διαρρέουν...

Οι παρεούλες του ΥΠΕΞ

Από Το Ποντίκι 27.10.2011

Οι παρεούλες, όπως πολλές φορές έχει ειπωθεί, γράφουν ιστορία. Κάποιες παρεούλες, ωστόσο, και οι ιστορίες τους είναι εξοργιστικά προκλητικές. Μια από αυτές (τις παρεούλες) κατοικοεδρεύει στο υπουργείο Εξωτερικών.

Πρόκειται για την παρέα του μηχανισμού (παντός πολιτικού καιρού) που περιστρέφεται γύρω από τη διοικητική κεφαλή. Πρεσβευτάδες, πρόθυμοι να χειροκροτήσουν τον εκάστοτε υπουργό και να χρησιμοποιηθούν με το... αζημίωτο.

Η ώρα της σφαγής των θεατών

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Στην αρχή είχαν πιστέψει πως ήταν γι' αυτούς μια μεγάλη ευκαιρία να ζήσουν μια καλύτερη ζωή. Με περισσότερες και καλύτερες δουλειές. Με περισσότερα και καλύτερα νοσοκομεία. Με περισσότερα και καλύτερα πανεπιστήμια. Έτσι τους είχαν δείξει την Ευρωπαϊκή Ένωση: ως συνώνυμη του κοινωνικού κράτους.

Σήμερα οι λαοί των περιφερειακών ευρωπαϊκών χωρών ανακαλύπτουν ότι άλλη Ευρώπη τούς έδειξαν και σε άλλη τους έβαλαν. H Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ανοίγει σε αυτές τις χώρες περισσότερες και καλύτερες δουλειές, περισσότερα και καλύτερα νοσοκομεία, περισσότερα και καλύτερα πανεπιστήμια. Μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κλείνει και αυτά που υπάρχουν.

Δεύτερο κύμα εφεδρείας

Στόχος, η κατάργηση 10.000 οργανικών μονάδων της δημόσιας διοίκησης

Από την Ελευθεροτυπία

Της Ελένης Δελβινιώτη

Ετοιμάζεται με εξαιρετική σπουδή και πρωτόγνωρους για το Δημόσιο ρυθμούς η εφεδρεία νούμερο 2, που θα προκύψει πρώτα απ' όλα από το δραστικό μαχαίρι κατά 30% σε όλες τις οργανικές μονάδες της δημόσιας διοίκησης που σχεδιάζει η κυβέρνηση από τις αρχές του νέου χρόνου.

Ο στόχος του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι μία στις τρεις υπηρεσίες να καταργηθεί. Έτσι με... ψύχραιμους υπολογισμούς αναμένεται να κοπούν τουλάχιστον 10.000 οργανικές μονάδες σε όλο το Δημόσιο (αφού συνολικά υπολογίζονται σε 30.000), ενώ «αόρατο» είναι το μέλλον χιλιάδων υπαλλήλων που υπηρετούν σε αυτές.

Δημόσιοι υπάλληλοι, παγκοσμιοποίηση και ελληνικές ελητείες

Από τη Ρήξη Οκτωβρίου

Του Κώστα Γεώρμα

Το προηγούμενο άρθρο μας για το κράτος στην Ελλάδα προκάλεσε μία δημιουργική συζήτηση και αυτό, μαζί με τις τελευταίες εξελίξεις περί εργασιακής εφεδρείας, μας δίνει το έναυσμα για κάποια περαιτέρω σχόλια.

Εάν κάτι έχουν καταφέρει οι δημοσιογραφικές, κομματικές και ακαδημαϊκές και επιχειρηματικές ελητείες αυτής της χώρας, είναι η διασπορά του αισθήματος του φόβου στους Έλληνες. Όπως σημειώνει ο Μπάουμαν στο βιβλίο του Ρευστοί καιροί, ο φόβος οδηγεί στην εξατομίκευση, στην αμυντική δράση.

Η προσπάθεια επανασύστασης του πασοκικού κράτους

Από topontiki.gr

Του Κώστα Γεώρμα*

Σήμερα η Ελλάδα και οι Έλληνες αποτελούν το αντικείμενο ενός μακροσκοπικού οικονομικού και κοινωνιολογικού πειράματος, με εμπνευστές τα υπολείμματα νεοφιλελεύθερων και ολοκληρωτικών πεποιθήσεων διεθνών οργανισμών, όπως το ΔΝΤ, ο ΟΟΣΑ, και των νεοφιλελεύθερων θυλάκων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Φορέας υλοποίησης αυτού του πειράματος είναι η ομάδα με επικεφαλής τον κ. Παπανδρέου, με κοινή ψυχοσύνθεση και ιδεολογική κατεύθυνση.

30% μείωση των υπαλλήλων στα υπουργεία

Νομοθετική ρύθμιση θα φέρει στη Βουλή ο Δ. Ρέππας

Από Το Βήμα

Του Δημήτρη Νικολακόπουλου

Στο πλαίσιο της ευρύτερης αναδιάρθρωσης του κράτους εντάσσει η κυβέρνηση την εφεδρεία στο στενό, κυρίως, δημόσιο τομέα, έτσι ώστε να «ευθυγραμμιστεί» και με τις απαιτήσεις της τρόικας που πιέζει για αποχώρηση ως το τέλος του έτους 30.000 υπαλλήλων.

Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης κ. Δ. Ρέππας, αναμένεται να φέρει προς ψήφιση στη Βουλή νομοθετική ρύθμιση με την οποία θα υποχρεούνται όλα ανεξαιρέτως τα υπουργεία να μειώσουν κατά 30% τις δομές τους.

Οι «κοπρίτες» του Δημοσίου

Από Το Ποντίκι 29.9.2011

Για το ελληνικό Δημόσιο πολλά μπορεί κανείς να πει. Και για τους δημοσίους υπαλλήλους επίσης. Ωστόσο, είναι εξόφθαλμο ψεύδος ότι για όλα τα δεινά του τόπου ευθύνη έχουν οι υπεράριθμοι καλοπληρωμένοι και μέχρι πρότινος ασφαλείς δημόσιοι υπάλληλοι. Η πραγματικότητα είναι μάλλον κάπως διαφορετική από αυτήν που περιγράφουν τα εκτελεστικά όργανα της τρόικας (η κυβέρνησή μας δηλαδή) κρατώντας το μαχαίρι των απολύσεων.

Η εφεδρεία προσκρούει σε Σύνταγμα - νόμους

Δύο συνταγματολόγοι, οι Κ. Χρυσόγονος και Γ. Κατρούγκαλος, επισημαίνουν τις αστοχίες της ρύθμισης

Από την Ελευθεροτυπία

Της Βάνας Φωτοπούλου

Σε πέντε συνταγματικά και νομικά εμπόδια προσκρούει η εργασιακή εφεδρεία, σύμφωνα με τους συνταγματολόγους Κ. Χρυσόγονο και Γ. Κατρούγκαλο.

Οι πολλαπλές αστοχίες της ρύθμισης συνίστανται στο ότι:

● Η αρμοδιότητα επιλογής των «εφέδρων» ανήκει στο σκληρό πυρήνα άσκησης δημόσιας εξουσίας και δεν μπορεί να εκχωρείται σε ιδιωτικούς φορείς.

● Δεν έχει θεσπιστεί σύστημα αντικειμενικών κριτηρίων.

● Δεν έχει εκδοθεί προεδρικό διάταγμα, το οποίο που θα καθορίζει τη διαδικασία και τον τρόπο ένταξης στην εφεδρεία.

● Δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε οργανισμούς χωρίς πλεονάζον προσωπικό.

● Η επιλογή πρέπει να υπακούει στις συνταγματικές αρχές (ισότητα, αξιοκρατία) και στους κοινοτικούς περιορισμούς για τις ομαδικές απολύσεις.

Δεκάδες χιλιάδες απολύσεις αν δεν προχωρήσει η εφεδρεία

Συνεχίζεται το Σάββατο η διαπραγμάτευση με Βενιζέλο και Ρέππα

Από Το Βήμα

Ατελείωτη είναι η λίστα των εκκρεμοτήτων που επεσήμαναν στην ελληνική κυβέρνηση τα στελέχη της τρόικας, καθώς ένα μήνα μετά από την αποχώρησή τους, το βράδυ της Πέμπτης 1 Σεπτεμβρίου, διαπιστώνουν ότι τα βασικά θέματα που είχαν θέσει έχουν προχωρήσει από ελάχιστα ως καθόλου.

Οι κυριότερες εκκρεμότητες είναι η εργασιακή εφεδρεία και το Ενιαίο Μισθολόγιο του Δημοσίου, ενώ παραλλήλως τίποτε δεν προχώρησε και για το θέμα των κλειστών επαγγελμάτων.

Οι 100.000 απολύσεις και το πρωτοφανές πλεόνασμα ανοησίας

Από την Ελευθεροτυπία

Του Δημήτρη Παπαθανασίου

Εκατό χιλιάδες απολύσεις από το Δημόσιο, εδώ και τώρα, ζητούν επιτακτικά τις τελευταίες μέρες, η τρόικα, η κυβέρνηση, ο Βενιζέλος, ο Πάγκαλος, ο Λοβέρδος και τα παπαγαλάκια τους, που ξεστομίζουν το... μακρύ τους και το κοντό τους από τα δελτία των οκτώ.

Ας δεχτούμε, λοιπόν, ότι ο Βενιζέλος επιστρέφει από τις ΗΠΑ έχοντας στις αποσκευές του ένα νέο πακέτο σωτηρίας (χρεοκοπίας είναι το σωστό) για τη χώρα, το οποίο, μεταξύ άλλων, προβλέπει την άμεση απόλυση 100.000 υπαλλήλων από το Δημόσιο. Και ας πάρουμε χαρτί και μολύβι για να υπολογίσουμε, έτσι απλά, μπακάλικα, ποιο και πόσο θα είναι το οικονομικό όφελος για τον κρατικό κορβανά.

Ζουν ανάμεσά μας

Από topontiki.gr