Μας θέλουν στην Ευρώπη για τα πειράματά τους

Από Το Ποντίκι 27.5.2012

Πόσο ρεαλιστικό μπορεί να είναι το σενάριο της εξό­δου από το ευρώ; Προ ημερών ο Ρίτσαρντ Πάρκερ, που μίλησε στο Sky News, απο­κάλυψε ότι η Ελλάδα είχε εξετάσει πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ από το 2010 και μάλι­στα σε κορυφαίο κυβερνητικό επί­πεδο. Ο καθηγητής Οικονομικών του Χάρβαρντ ήταν την περίοδο εκείνη ένας εκ των «σοφών» που συμβού­λευαν τον Γ. Παπανδρέου για θέμα­τα πολιτικού και οικονομικού σχεδι­ασμού.

Ο Πάρκερ, γνώριμος παράγοντας σε συγκεκριμένα think tanks, επι­βεβαιώνει τον σημαίνοντα ρόλο του σε ζητήματα άσκησης αμερικανικής στρατηγικής με εκτενείς αναφορές και στην Ελλάδα.

Ώρα για βελούδινο διαζύγιο στο ευρώ

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Gideon Rachman

Καθώς διαβάζω το πολλοστό άρθρο για την Grexit, έρχεται στο μυαλό μία φράση από την ταινία Marathon Man. Σε αυτό το cult thriller, ο Lawrence Olivier υποδύεται έναν εγκληματία πολέμου ο οποίος γίνεται οδοντίατρος και βασανίζει τον Dustin Hoffman σκαλίζοντας τα οδοντικά του νεύρα χωρίς αναισθητικό. Κατά τη διάρκεια, ρωτά συνεχώς: «Είναι ασφαλές;».

Το φάντασμα της 18ης Ιουνίου

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Υπό κανονικές συνθήκες η εκλογική συνεργασία ενός μικρού κόμματος με ένα μεγάλο, για τη δημιουργία ενός πόλου διεκδίκησης της εξουσίας, είναι μείζον πολιτικό γεγονός. Γίνεται με χαμόγελα, με τόνους αισιοδοξίας, με δυναμική διακήρυξη των στόχων της συνεργασίας, με πίστη για τη νίκη. Υπό κανονικές συνθήκες η συνεργασία δύο ορκισμένων πολιτικών και προσωπικών αντιπάλων είναι γεγονός αισιόδοξο. Και όχι κάτι σαν κηδεία ή μνημόσυνο...

Τουρκικές εταιρείες στην κατασκευή του φράκτη του Έβρου

Η προσφορά των τουρκικών εταιρειών θεωρείται η πλέον συμφέρουσα

Από Το Βήμα

Του Βασίλη Λαμπρόπουλου

«Τουρκικός» θα είναι – κατά ένα μεγάλο μέρος του – ο φράχτης του Έβρου! Η κατασκευή του φράκτη, μήκους 10,3 χιλιομέτρων και ύψους τριών μέτρων, που δημιουργείται με σκοπό την ανακοπή του κύματος των λαθρομεταναστών, θα ανατεθεί κατά ένα μεγάλο μέρος σε τουρκικές εταιρείες, έτσι ώστε να περιορισθεί το κόστος.

Η Ελλάδα είναι Ευρώπη

Από το Βλέμμα

Του Νίκου Ξυδάκη

Οι εκλογές της 6ης Μαΐου διεξήχθησαν διλημματικά: υπέρ ή κατά του Μνημονίου. Υπέρ του Μνημονίου ετίθεντο αναγκαστικά το ΠΑΣΟΚ, που το εισήγαγε και το επέβαλε ως μόνη εναλλακτική λύση έναντι της πτώχευσης, και η Νέα Δημοκρατία, που μετεστράφη και ακολούθησε μετά τον Οκτώβριο του 2011. Υπέρ ετέθησαν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, και κάποια μικρότερα κόμματα. Εναντίον του Μνημονίου ετέθησαν όλα τα άλλα κόμματα, αριστερά και δεξιά· και σχηματισμοί που προέκυψαν εξ αποσχίσεως από τα μεγάλα μνημονιακά κόμματα.

Πώς θα σταματήσει η μαζική τραπεζική φυγή

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Wolfgang Munchau

Αν θέλετε να μάθετε τι θα οδηγήσει την ευρωζώνη στην καταστροφή, θα σας συμβούλευα να ακολουθήσετε το χρήμα και να αγνοήσετε την πραγματική οικονομία. Υπερβάλλω, βέβαια, αλλά μόνο λίγο. Οι αναταράξεις στην ανταγωνιστικότητα ανάμεσα στα μέλη της ευρωζώνης είναι σημαντική, αλλά βραχυπρόθεσμα πρέπει να τις αγνοήσουμε για τρεις λόγους:

Τα πραγματικά διλήμματα

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Το νέο προεκλογικό σκηνικό έχει ήδη αρχίσει να στήνεται. Ο Σαμαράς έδωσε το στίγμα του. Επιδιώκει να μετατρέψει τις νέες εκλογές σε σύγκρουση της ευρείας Κεντροδεξιάς με τον ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο εμφανίζει σαν ανεύθυνο και τυχοδιωκτικό. Για να ενισχύσει, μάλιστα, τη θέση του, προσθέτει και το διακύβευμα της παραμονής στην Ευρωζώνη.

Με άλλα λόγια επιχειρεί να εμφανίσει τη Ν.Δ. ως το κόμμα που επιδιώκει να συγκροτήσει ένα μέτωπο ευρωπαϊστών με σκοπό την ανάσχεση της εκλογικής ανόδου τού – κατ’ αυτόν – αντιευρωπαϊκού ΣΥΡΙΖΑ. Στο πλαίσιο αυτό, η Ν.Δ. έχει στρέψει όλα τα πυρά της προς τον Τσίπρα και το κόμμα του.

Ο Τσίπρας, ο Ολάντ, η Μέρκελ και... εμείς

Από topontiki.gr

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Δεσμευόμαστε να λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να ενισχύσουμε και να τονώσουμε τις οικονομίες μας και να καταπολεμήσουμε τις χρηματοοικονομικές πιέσεις αναγνωρίζοντας πως τα σωστά μέτρα δεν είναι τα ίδια για όλους μας». Αυτό ήταν το σημείο ισορροπίας που βρήκαν οι οκτώ ισχυρότερες χώρες του κόσμου – ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ρωσία και Καναδάς – για να διατυπώσουν την ανάγκη ενίσχυσης της οικονομίας χωρίς να θίξουν... υπολήψεις.

Ελλάδα: όπου να 'ναι έρχονται τα όρνεα

Οι χρηματοπιστωτικοί επενδυτές έχουν ήδη πιει το αίμα του ελληνικού χρέους, αλλά αυτή η δραστηριότητα δεν είναι αναπόφευκτη: τέτοια όρνεα μπορούν να εμποδιστούν

Από τον Guardian (via Αυγή)

Του Νικ Ντίαρντεν

Δεν είναι όλοι δυσαρεστημένοι με τη δεινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Μια ομάδα χρηματοπιστωτικών «επενδυτών» ήπιε το αίμα του ελληνικού χρέους την Τρίτη – απλά με το να είναι πιο ανερμάτιστοι παίκτες της αγοράς.

Η Dart Management είναι μία επενδυτική εταιρεία με βάση τα νησιά Κέιμαν, μια βρετανική υπερπόντια κτήση, διαβόητη για το ότι αποτελεί φορολογικό παράδεισο. Το επιχειρηματικό μοντέλο της Dart τής έχει προσδώσει τον τίτλο «fund - όρνεο» (vulture fund).

Δύο επικίνδυνοι μύθοι γύρω από την Grexit

Ο γερμανός καθηγητής Οικονομικών Σεμπάστιαν Ντούλιεν προειδοποιεί την Ε.Ε. να μην παίζει με την ελληνική έξοδο από το ευρώ

Από Το Βήμα

Να μην παίζουν με τη φωτιά της ελληνικής εξόδου από το ευρώ, προειδοποιεί τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο γερμανός καθηγητής Διεθνούς Οικονομίας και συνεργάτης της δεξαμενής σκέψης «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων» (ECFR) Σεµπάστιαν Ντούλιεν.

Σε άρθρο του που δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα του ECFR ο καθηγητής Ντούλιεν, πρώην συντάκτης της οικονομικής εφημερίδας Financial Times Deutschland, υποστηρίζει ότι δύο εξαιρετικά επικίνδυνοι και παραπλανητικοί μύθοι γύρω από τη λεγόμενη Grexit (έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη) ακούγονται στα ευρωπαϊκά πολιτικά «πηγαδάκια» το τελευταίο διάστημα.

Ο νέος... δικομματισμός και το οραματικό κενό

Από τη Ρήξη Μαΐου (το σκίτσο του Soloup δημοσιεύθηκε στο Ποντίκι)

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Οι Έλληνες πολίτες, ύστερα από δυόμισι χρόνια εξαθλίωσης, λεηλασίας, στέρησης της κυριαρχίας και της προσωπικής και εθνικής αξιοπρέπειάς τους, ύστερα από δυόμισι χρόνια αγωνιστικών εκλάμψεων και ήττας, βρέθηκαν μπροστά στη μόνη δυνατότητα έκφρασης που ακόμη η χρηματοπιστωτική και πολιτική χούντα της ευρωζώνης και του ΔΝΤ δεν τους έχει στερήσει: την κάλπη.

Εκεί λοιπόν κατέθεσαν, ποικιλοτρόπως, τις... απόψεις τους για όσα έχουν συμβεί στην Ελλάδα αυτά τα δυόμισι χρόνια. Και το αποτέλεσμα ήταν πανομοιότυπο με αυτό που έχουμε δει σε όσες χώρες βρέθηκαν υπό τον ίδιο ζυγό: ώθησαν το σύστημα εξουσίας στην κατάρρευση. Αν και, για να είμαστε ακριβείς, δεν χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια. Η κατάστασή του ήταν ήδη δραματική.

Θα πιαστούν πολλοί στον ύπνο από διάλυση του ευρώ

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Της Sarah O'Connor (Λονδίνο)

Μπορεί οι φήμες να δίνουν και να παίρνουν ότι σε διάφορες αίθουσες συνεδριάσεων μελετώνται πυρετωδώς σχέδια αντίδρασης στο ενδεχόμενο διάλυσης της ευρωζώνης, αλλά από τις έρευνες προκύπτει ότι πολύ λίγοι επιχειρηματίες στον κόσμο είναι πράγματι προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο.

Πάνω από τα τρία τέταρτα των επικεφαλής επιχειρήσεων που συμμετείχαν σε έρευνα, δηλώνουν ότι οι εταιρίες τους δεν έχουν καταρτίσει σχέδιο αντιμετώπισης μιας διάλυσης της ευρωζώνης, μολονότι η συντριπτική πλειοψηφία τους πιστεύει ότι κάτι τέτοιο θα είχε μεγάλη επίδραση στις επιχειρήσεις.

Πτώχευση και ανάκαμψη

Από Το Ποντίκι 17.5.2012 (Μέρος B' - το Μέρος Α' εδώ)

Του Θεόδωρου Παπαηλία, Καθηγητή ΤΕΙ Πειραιά

4. Οι προταθείσες λύσεις: μια αξιολόγηση

Κατά κανόνα, οι καθυστερημένες οικονομίες συντηρούν και υπανάπτυκτο πολιτικό προσωπικό (εννοείται ότι υπάρχει αμφίδρομη σχέση). Ήταν σχεδόν απίθανο να ξεφύγουν χώρες σαν την Ελλάδα από την κεντρομόλο αυτή δύναμη που έλκει τους χειρότερους στην Αρχή.

Έτσι, η μεν κυβέρνηση το 2009 δραπέτευσε εφευρίσκοντας πρόφαση, η δε νέα εμφανίσθηκε, όπως ήταν αναμενόμενο, εντελώς απροετοίμαστη, αν και φυσικά γνώριζε το πρόβλημα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιοι από το λοιπό προσωπικό της αντιπολίτευσης προσέφεραν λύση.

Ισπανία: ο επόμενος μεγάλος ασθενής της ευρωζώνης

Όλο και πιο συχνά ακούγονται σενάρια περί εξόδου της χώρας από το ευρώ

Από Το Βήμα

Στο επίκεντρο της κρίσης μπήκε και η Ισπανία για την οποία πλέον ακούγονται όλο και πιο συχνά σενάρια περί εξόδου της από το ευρώ. Σύμφωνα με τους οικονομολόγους, αν οι Ισπανοί πιστέψουν ότι η νέα πεσέτα αποτελεί πιθανότητα, θα αρχίσουν να αποσύρουν μαζικά τις τραπεζικές τους καταθέσεις, όπως συνέβη στην Ελλάδα.

Ο εξανδραποδισμός του ελληνικού λαού

Από Το Χωνί, 13.5.2012

Του Δημήτρη Καζάκη

Τι συμπέρασμα θα βγάζατε για μια χώρα, αν σας έλεγαν ότι ο πληθυσμός της φθίνει με ρυθμούς ανεξέλεγκτους; Το προφανές: Η χώρα αυτή και ο λαός της κινδυνεύει να σβήσει από τον χάρτη. Αυτό παράδειγμα έχει συμβεί με τον πληθυσμό της Βουλγαρίας. Το 1985 ο πληθυσμός της χώρας αυτής ανερχόταν σε 8.948.649. Ήταν το αποτέλεσμα μιας ορμητικής πληθυσμιακής ανόδου της Βουλγαρίας από το 1946, πρωτοφανής για την ιστορία της χώρας, με βάση την οποία ο πληθυσμός αυξήθηκε σχεδόν κατά 2 εκατομμύρια.

Και μετά ήρθε η καταστροφή. Η ανατροπή του καθεστώτος του υπαρκτού σοσιαλισμού και η κατάρρευση των κοινωνικών δομών που ακολούθησε, μαζί με την βίαιη προσαρμογή που επιβλήθηκε στην Βουλγαρία από το ΔΝΤ και τους άλλους παγκόσμιους οργανισμούς των αγορών, είχε σαν αποτέλεσμα μια πραγματική γενοκτονία.

Αμετανόητοι καταστροφολόγοι

Από Το Ποντίκι 17.5.2012 (απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου)

Το τετριμμένο περί της Δημο­κρατίας που δεν έχει αδιέξο­δα ισχύει υπό την προϋπόθε­ση ότι η λαϊκή βούληση θα καταφέρει να νικήσει όλα αυτά που την εμποδίζουν να διαμορφωθεί με σαφήνεια και να εκφραστεί με δύνα­μη και αποφασιστικότητα. Τα εμπόδια που πρέπει να υπερπηδηθούν είναι ήδη ολοφάνερα μετά τα όσα διαδρα­ματίστηκαν ύστερα από τις εκλογές της 6ης Μαΐου και τον κύκλο των διερευνη­τικών επαφών:

Δραχμο-φονιάδες

Από την Oikoniki Pragmatikotita

Το νόμισμα δεν έχει μόνο ιδιωτικοοικονομικές - χρηματικές λειτουργίες, επί πλέον είναι εργαλείο παρέμβασης του δημόσιου τομέα στην οικονομία. Η παρέμβαση αυτή συντελείται με πράξεις ή παραλείψεις. Λόγου χάρη, στην περίπτωση του ευρώ, η μονολειτουργική χρησιμοποίησή του για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων

● αποτρέπει την αναπτυξιακή επανεκκίνηση οικονομιών όπως η ελληνική,

● αποτρέπει την μακροχρόνια εξυπηρέτηση του χρέους (στον βαθμό που αυτό το χρέος κριθεί μη επαχθές και εξοφλητέο),

● ακυρώνει τη δυναμική της περιφερειακής ανάπτυξης στην ευρωπαϊκή κλίμακα,

● ακυρώνει τις προοπτικές «εξυγίανσης» και αποτελεσματικότερης λειτουργίας του νοτιοευρωπαϊκού δημόσιου τομέα.

Διάλυση του ευρώ: μια Φουκουσίμα στην καρδιά της Ευρώπης...

Από την Καθημερινή

Της Ζέζας Ζήκου

Για τους περισσότερους Έλληνες το μέλλον προβάλλει μουγκό και αβέβαιο, ίσως και ζοφερό. Το επιχείρημα «διάσωσης της Ελλάδας» οδηγεί στον γκρεμό, επισημαίνεται στον διεθνή Τύπο. Το δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Guardian που έκανε τον γύρο του κόσμου, προβλέπει πως η διάλυση του ευρώ θα κοστίσει ένα τρισ. δολάρια στην Ευρώπη!

Η Guardian επισημαίνει πως μετά τις προειδοποιήσεις του διοικητή της κεντρικής τράπεζας της Αγγλίας ότι η Ευρώπη αυτοδιαλύεται, η βρετανική κυβέρνηση προετοιμάζεται πυρετωδώς για να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις μιας ελληνικής εξόδου από το ευρώ.

Τρεις λόγοι για τους οποίους θα μπορούσε να σωθεί το ευρώ

Από το Project Syndicate (via Το Βήμα)

Του Barry Eichengreen

Ακούμε όλο και περισσότερες προβλέψεις ότι το ευρώ θα έχει την μοίρα του κανόνα του χρυσού, στη δεκαετία του 1930. Και η συλλογιστική πίσω από τέτοιες προβλέψεις ακούγεται όλο και πιο πειστική. Αλλά σημαίνει αυτό ότι έχουν δίκαιο οι Κασσάνδρες που προδικάζουν το τέλος του ευρώ;

Μετά το Κραχ του 1929, η Ευρώπη χτυπήθηκε από ένα μαζικό αποπληθωριστικό σοκ. Η παραγωγή κατέρρευσε και η ανεργία εκτοξεύθηκε στα ύψη. Ανίκανες να συμφωνήσουν σε κοινή πολιτική, οι κυβερνήσεις έδρασαν μονομερώς. Η μία μετά την άλλη, εγκατέλειψαν τον κανόνα χρυσού, υποτιμώντας τα νομίσματά τους. Με τέτοια πιστωτική επέκταση, ανέκαμψαν, η μία μετά την άλλη, από την Μεγάλη Ύφεση.

«Θυσίες με όριο, αλλιώς... δραχμή»!

Από το Euro2day

Του Γιώργου Παπανικολάου*

Για πρώτη φορά δημοσκόπηση της Pulse RC για λογαριασμό της εφημερίδας «Ποντίκι» φέρνει στο προσκήνιο τι ακριβώς σκέφτεται η κοινή γνώμη σε σχέση με το περίφημο (και εντελώς πλαστό, κατά τη γνώμη μου), δίλημμα μεταξύ ευρώ και δραχμής.

Δεν νομίζω ότι το αποτέλεσμα αποτελεί «έκπληξη» για όσους έχουν έστω και ελάχιστη κοινή λογική. Πράγματι, η συντριπτική πλειονότητα έλκεται πολύ περισσότερο από το ευρώ. Μόλις το 7% των ερωτηθέντων σήμερα προτιμά την επιστροφή στη δραχμή. Ποσοστό μικρότερο κι από αυτό που έλαβε το ΚΚΕ στις τελευταίες εκλογές.

Το colpo grosso του Αλέξη Τσίπρα

Για δεύτερη φορά ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς δοκιμάζει να υπερφαλαγγίσει το ΠΑΣΟΚ...

Από τη Ρήξη Μαΐου

Του Γιώργου Καραμπελιά

Για δεύτερη φορά στη μεταπολιτευτική περίοδο – κι αυτή τη φορά στο τέλος της – ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς δοκιμάζει να υπερφαλαγγίσει το ΠΑΣΟΚ ως εκφραστής του προοδευτικού χώρου...

Η πρώτη φορά ήταν το 1988 με τον ενιαίο Συνασπισμό και σήμερα γίνεται με τον ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, ανάμεσα στις δύο περιόδους, υπάρχει μια ριζική διαφορά:

Τότε, παρά την κρίση του (ήδη το χρέος βρισκόταν στο 100% και το έλλειμμα διευρυνόταν), το σύστημα διέθετε πολύ μεγαλύτερα αποθέματα και οι μεσαίες τάξεις ήταν μάλλον σε φάση επέκτασης.

Απομονωμένη η Μέρκελ στο G8

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Των Robin Harding, Richard McGregor

Παραμονή της συνόδου του G8, οι ΗΠΑ δηλώνουν ότι καλωσορίζουν την εξέλιξη της συζήτησης στην Ευρώπη προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης και η Angela Merkel, η καγκελάριος της Γερμανίας, μπορεί να δει ότι πλέον είναι απομονωμένη, καθώς οι παγκόσμιοι ηγέτες της ασκούν έντονες πιέσεις να συμβάλει στην ώθηση της ευρωπαϊκής οικονομίας.

Προσδοκώντας σε μία σύνοδο λιγότερο τυπική και περισσότερο ουσιαστική, ο Barack Obama θα διευθύνει ο ίδιος τη συζήτηση - δεδομένου ότι και η δική του προεκλογική μάχη, άλλωστε, θα δοθεί σε θέματα που σχετίζονται με την οικονομία -, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στο Camp David, στο Maryland.

Είσαι τόσο μικρός ή τόσο μεγάλος όσο θέλεις να είσαι...

Από το Τρύπιο Ευρώ

Αν ο Γολιάθ είχε μια δεύτερη ευκαιρία να αναμετρηθεί με το Δαβίδ, το πιθανότερο θα ήταν πως θα τον κέρδιζε. Η ζωή, άλλωστε, είναι μια ζούγκλα όπου συνήθως ο ισχυρότερος κατασπαράσσει τον πιο αδύναμο. Η ιστορία, όμως, έχει κρατημένες τις πιο χρυσές από τις σελίδες της για εκείνους που δεν αποδέχονται το πεπρωμένο τους, που κατανοούν ότι ο στόχος που έχουν θέσει είναι πολύ δύσκολος, ωστόσο δεν είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν τη μάχη.

Οι νοσηλευτές, ο Τσίπρας και η άλλη πολιτική

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Μιλώντας χθες στους βουλευτές του, ο Τσίπρας έδωσε μία απάντηση σε όσους κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι σκοπεύει να κάνει προσλήψεις. Κάλεσε τους πολιτικούς αρχηγούς να επισκεφθούν μαζί ένα νοσοκομείο για να διαπιστώσουν ότι μία νοσηλεύτρια εξυπηρετεί 40 ασθενείς. Επισημαίνουμε αυτή την αναφορά, επειδή καταδεικνύει την απουσία της πολιτικής που έχει τόσο ανάγκη η χώρα.

Αναμφίβολα, οι ελλείψεις σε νοσηλευτές είναι μεγάλες, παρότι την τελευταία 30ετία έχουν προσληφθεί περισσότεροι απ’ όσοι χρειάζονται. Υπάρχουν ελλείψεις, επειδή πολλοί νοσηλευτές έχουν αποσπασθεί και μεταταχθεί σε διοικητικές θέσεις, για να αποφύγουν τον επαχθή χαρακτήρα του επαγγέλματος. Τις αποσπάσεις και μετατάξεις τις ζήτησαν, βεβαίως, οι ίδιοι, αλλά το αίτημά τους κατά κανόνα ικανοποιήθηκε στο πλαίσιο των πελατειακών σχέσεων.

Η ψευδαίσθηση του ΣΥΡΙΖΑ

Ο Χάιντς Ρίχτερ, διαπρεπής γερμανός ιστορικός, άριστος γνώστης της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας, ερευνητής του Εμφυλίου στην Ελλάδα, μιλάει στη DW για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις

Από την Deutsche Welle

Αναμενόμενο χαρακτηρίζει ο καθηγητής το ναυάγιο στο οποίο κατέληξαν οι διαπραγματεύσεις στην Ελλάδα για τον σχηματισμό κυβέρνησης:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία πρόθεση να συμπράξει με οιονδήποτε τρόπο με τα άλλα κόμματα. Προβλέπουν ότι θα λάβουν περίπου 30% (στις επόμενες εκλογές) και γι' αυτό δεν είναι συνεργάσιμοι. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να κάνει κάτι που είχε συζητηθεί στην αρχική φάση, τρόπον τινά μια προσπάθεια εκβιασμού.