Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Oikoniki Pragmatikotita. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Oikoniki Pragmatikotita. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 19 Μαΐου 2012

Δραχμο-φονιάδες


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Το νόμισμα δεν έχει μόνο ιδιωτικοοικονομικές - χρηματικές λειτουργίες, επί πλέον είναι εργαλείο παρέμβασης του δημόσιου τομέα στην οικονομία. Η παρέμβαση αυτή συντελείται με πράξεις ή παραλείψεις. Λόγου χάρη, στην περίπτωση του ευρώ, η μονολειτουργική χρησιμοποίησή του για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων

● αποτρέπει την αναπτυξιακή επανεκκίνηση οικονομιών όπως η ελληνική,

● αποτρέπει την μακροχρόνια εξυπηρέτηση του χρέους (στον βαθμό που αυτό το χρέος κριθεί μη επαχθές και εξοφλητέο),

● ακυρώνει τη δυναμική της περιφερειακής ανάπτυξης στην ευρωπαϊκή κλίμακα,

● ακυρώνει τις προοπτικές «εξυγίανσης» και αποτελεσματικότερης λειτουργίας του νοτιοευρωπαϊκού δημόσιου τομέα.


Πέμπτη 17 Μαΐου 2012

«Τέλος μεταπολίτευσης»


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Του Γιάννη Σχίζα*

Κάθε «τέλος» απαιτεί ένα ορόσημο, το οποίο στην κλίμακα μιας κοινωνίας είναι προφανώς ένα γεγονός σημαντικό, σεισμικό, πολλών μεγατόνων... Με αυτό το κριτήριο κατά νου, θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ως τέλος της μεταπολίτευσης τον παροξυσμό των μνημονιακών πολιτικών, που οδήγησαν στη δραματική αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, αν αυτή η αλλαγή δεν είχε ήδη μια μακρόχρονη πορεία και δεν ήταν αποκορύφωμα στοχεύσεων μιας δεκαετίας και βάλε...


Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Η δαιμονοποίηση της εξόδου από την ευρωζώνη


Από την Oikoniki Pragmatikotita (το σκίτσο του Τολιάδη δημοσιεύεται στο Διαδίχτυ)

Στη σημερινή Ελλάδα ο πολιτικός παυλωφισμός κάνει θραύση, έχοντας ως κύριο θέμα όχι τη «συνειρμική» σχέση σιελόρροιας ενός σκύλου με την προσέγγιση της τροφής, αλλά τη σχέση του ευρωπαϊκού επιπέδου ζωής με την ύπαρξη του ευρώ...

Γι' αυτό και η επιστροφή στα συγκαλά μας είναι απαραίτητη. Γι' αυτό είναι αναγκαίο να τονισθεί ότι το ευρώ δεν είναι φετίχ ή φυλακτό, αλλά εργαλείο διαχείρισης, μέσω του οποίου (υποτίθεται ότι) εξυπηρετούνται οικονομικοί στόχοι.


Τρίτη 24 Απριλίου 2012

Υποδείξεις του ΟΟΣΑ


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Οι ανοησίες που ξεφουρνίζουν κατά καιρούς τα διάφορα «καλόπαιδα» του διεθνούς συστήματος δεν έχουν όρια... Λόγου χάρη ο Άνχελ Γκουρία, Μεξικανός, γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, του γνωστού μάλιστα σε μας τους Έλληνες (!) από την εκεί συνέχιση της σταδιοδρομίας της κυρίας Μπιρμπίλη, πρώην ΥΠΕΚΑ, έναντι του μηνιαίου ποσού των 20.000 ευρώ...


Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

Ο χυλός των μνημονίων, το γιαούρτι των αναπλάσεων...



Από την Oikoniki Pragmatikotita

Δεν ξέρω πόσο χρόνο πήρε το γεφύρι της Άρτας μέχρι τη κατασκευή του, όμως αποκλείεται να ήταν περισσότερος από το χρόνο που καταναλώθηκε για τις μέχρι τώρα εκφωνήσεις σχεδίων ανάπλασης του αθηναϊκού κέντρου – ιδιαίτερα από το 1985, έτος ψήφισης του Ρυθμιστικού Σχεδίου (ΡΣΑ) και ταυτόχρονα αφιερωμένο στην Αθήνα ως πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης...

Το γεφύρι της Άρτας δομήθηκε τελικά πάνω στην όμορφη γυναίκα του πρωτομάστορα, η Αθηναϊκή ανάπλαση πιθανό να δομηθεί πάνω στα γηγενή ιδιοκτησιακά συμφέροντα, που μέσα στις τρέχουσες συνθήκες μπαχαλοποίησης και εφαρμογής του μνημονίου έχουν υποστεί θανάσιμα πλήγματα....


Δευτέρα 26 Μαρτίου 2012

Η παρέλαση για την παρέλαση


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Οι παρελάσεις που γίνονται για τις παρελάσεις, χωρίς δεσμό με το Εθνικό πνεύμα και τη λαϊκή ψυχή, είναι τόσο παράλογες όσο παράλογη είναι η τέχνη που γίνεται για την τέχνη... Οι παρελάσεις που χρησιμοποιούνται είτε ως ευκαιρία για την αποδοκιμασία ενός καθεστώτος είτε ως επίδειξη αστυνομικής ισχύος είναι τόσο παρελάσεις όσο είναι επίδειξη μόδας μια παρουσίαση μανεκέν σε ομήγυρη σωματείου τυφλών...


Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

Το δικό μας ΑΠΟΕΛ


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Tο ποδόσφαιρο μια φορά κι έναν καιρό είχε εντοπιότητα, ήταν στοιχείο συνοχής των τοπικών κοινωνικών σχέσεων, εκπροσωπούσε τα πιο γυμνασμένα παιδιά μιας περιοχής. Στη συνέχεια βέβαια κυριάρχησαν οι υπερτοπικοί αθλητικοί θίασοι και ο άκρατος παραγοντισμός των αθλητοπατέρων, όμως αυτή η κυριαρχία δεν έγινε απόλυτη και δεν εξάλειψε τελείως το πνεύμα της αφετηριακής περιόδου – που ήταν πνεύμα σύζευξης των αθλητικών δρώμενων με τις ανάγκες της κοινωνίας.


Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

«Πύρια» νίκη...


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Ο Δημήτρης Κουφοντίνας από τον Κορυδαλό:

«Σήμερα οι εργαζόμενοι και η νεολαία, όσοι συνθλίβονται από την κρίση, πέρα από διαχωρισμούς – δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί – είναι ώρα να ξεσηκωθούμε».

Εφημερίδα «Το Ποντίκι», 8.2.2012


Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

Μήνυμα από την Αργεντινή


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Του Χόρχε Σεμπάγιος*

Αδέλφια Έλληνες,

Σύντροφοι και Φίλοι,

Ο λαός μας παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα σας. Ο λαός της Αργεντινής ξαναζεί το δράμα, την τραγωδία της λεηλασίας και της ακραίας φτώχειας, βλέποντας και διαβάζοντας γι αυτά που συμβαίνουν στη Ελλάδα.


Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011

Πέντε λεπτά από την Ομόνοια...


Από την Oikoniki Pragmatikotita

«Οικόπεδα 5 λεπτά από την Ομόνοια»... Ξεκίνησε σαν «εξαντρίκ» διαφημιστικό σύνθημα στις αγγελίες των μεσιτών και των οικοπεδάδων της δεκαετίας του 1950 και του 1960, σαν μια υπόσχεση παραδείσιας γης κοντινής στο αθηναϊκό κέντρο – για να μετατραπεί σταδιακά σε ανέκδοτο και να προκαλεί κωμικά ερωτηματικά του είδους: «Πέντε λεπτά από την Ομόνοια με τα πόδια, ή με αυτοκίνητο, ή με ελικόπτερο;». Και τελικά για να αποσυρθεί, να ξεχασθεί, να περάσει στα ψιλά γράμματα, στις υποσημειώσεις της ιστορίας της πόλης...


Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011

Αγνή στάση πληρωμών...


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Ενώ η χώρα βρίσκεται σε φάση αφασίας, οι Νεάντερταλ του Νεοφιλελευθερισμού αποθρασύνονται ακόμη περισσότερο μετά τον «ανένδοτο» του ΓΑΠ, τις κόκκινες γραμμές, τα πιστόλια στο τραπέζι κ.λπ. και προσθέτουν μειωτικούς όρους και προϋποθέσεις στην είσπραξη της 6ης δόσης. Η κατάσταση έχει τη «χάρη», αλλά όχι και το όνομα της «ελεγχόμενης χρεοκοπίας», όμως στη φόρα βγαίνουν διάφορες λύσεις που θεσπίζουν – και υπερβαίνουν – τις λογικές ενός παράλληλου εθνικού μέσου πληρωμών.


Habemus πρωθυπουργό


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Στο Habemus Papam ο Μισέλ Πικολί υποδύεται έναν νεοεκλεγμένο Πάπα, ο οποίος σκέπτεται το πράγμα σοβαρότερα, μετά την εκλογή του, και παραιτείται. Εδώ στην Ελλάδα habemus πρωθυπουργό, χωρίς τα υπαρξιακά προβλήματα του Μισέλ Πικολί, αλλά ουδείς γνωρίζει αν θα habemus συντάξεις, μισθούς, κοινωνική πρόνοια...


Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011

Άγαμοι Θύται


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Το θράσος τους δεν έχει όρια. Είπε η Αυστριακή υπουργός Οικονομικών, Μαρία Φέκτερ, πριν από την έναρξη της συνόδου (7.11.11) των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης: «Μόνον αφού έχουμε διασφάλιση από όλες τις πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα, μπορεί να εκταμιευτεί η επόμενη δόση του δανείου».


Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011

Μια κακία (σχετικά με τον Παπανδρέου) και μια ουτοπία...


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Είναι κάθε άλλο παρά της αρεσκείας μου, αλλά θα ήθελα τον Κώστα Σημίτη ως επόμενο μεταβατικό πρωθυπουργό αντί του Παπαδήμου μόνο για έναν λόγο: Για να τιμωρήσει τον αχάριστο υποτακτικό του, τον οποίο προβίβασε το 2004 σε πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ με άτυπες, ηλεκτρονικο-κομφουζιονιστικές διαδικασίες, με τα emails της πλάκας, για να υποστεί σε κάποια φάση την αχαριστία του και τελικά ακόμη και τη διαγραφή από το κόμμα...


Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2011

Πολιτική τοκογλυφία


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κύριος Κάρολος Παπούλιας ενοχλήθηκε από τις εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη, που οδήγησαν στη ματαίωση της τακτικής στρατιωτικής παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου. Και αντικρούοντας κάποιους επικριτές έσπευσε να υπενθυμίσει τη συμβολή του στους ιστορικούς αγώνες του ελληνικού λαού προτάσσοντας τη συμμετοχή του στην αντίσταση στη γερμανική Κατοχή, σε ηλικία μόλις 15 χρόνων.


Πέμπτη 27 Οκτωβρίου 2011

Μοιάζει με ποίημα, αλλά δεν είναι...


Από την Oikoniki Pragmatikotita

● Εκεί που πριν υπήρχε μια σημαία, σήμερα υπάρχει ένα εμπορικό κέντρο.

● Εκεί που υπήρχε μια ιστορία, σήμερα υπάρχει ένα φαστφουντάδικο.

● Εκεί που άνθιζαν λουλούδια, σήμερα υπάρχει ένας έρημος τόπος.

● Εκεί που υπήρχε μνήμη, σήμερα υπάρχει λήθη.

● Στη θέση της δικαιοσύνης, ελεημοσύνη.

● Στη θέση της Πατρίδας, ένας σωρός ερείπια.

● Στη θέση της μνήμης, το άμεσο και το εφήμερο.

● Στη θέση της ελευθερίας, ένας τάφος.

● Στη θέση της δημοκρατίας, ένα διαφημιστικό σποτ.

● Στη θέση της πραγματικότητας, οι αριθμοί.


Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

Xeftilization


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Διαβάζω την τελευταία είδηση, για την ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών περί αφαίρεσης του τίτλου του «επίτιμου δικηγόρου» από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και συνταξιούχο δικηγόρο Θεόδωρο Πάγκαλο...

Στις 25.9 περνάω έξω από την Εμπορική Τράπεζα της οδού Αθηνάς και βλέπω στον τοίχο γραμμένο το σύνθημα (;) – ή γνωμικό καλύτερα: «Ο λαός θα κρεμάσει τους νέους δωσίλογους»...


Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011

Του Στρος Καν η μάνα κάθονταν


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Ο Χιου Χέφνερ, εκδότης του γνωστού πολιτιστικού (!) περιοδικού Playboy, ισχυριζόταν μια φορά κι έναν καιρό ότι «η εξουσία είναι ισχυρό αφροδισιακό»... Δεν θέλω βεβαίως να απαξιώσω το κίνημα των καμαριέρων που διαδήλωσε εναντίον του Στρος Καν σε μια από τις προσαγωγές του στο δικαστήριο ούτε να υποστηρίξω ότι γενικά δεν ασκείται βία ή/και σεξουαλική παρενόχληση εναντίον των γυναικών που εργάζονται στον τομέα των υπηρεσιών.


Δευτέρα 4 Ιουλίου 2011

Το Μεσοπρόθεσμο ταφόπλακα της Ελλάδας


Από τον Άτακτο Λόγο (via Oikoniki Pragmatikotita)

Του Γιάννη Χρυσοβέργη

Όπως ήταν αναμενόμενο, το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα ψηφίστηκε. Όπως ήταν αναμενόμενο, όλοι οι «αντιρρησίες» του ΠΑΣΟΚ, πλην Κουρουμπλή, αποδείχτηκαν καραγκιόζηδες με περικεφαλαία. Απομένει πλέον η εφαρμογή του διαβόητου Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, η επιτυχία του οποίου θα κριθεί από το ποσοστό εξανδραποδισμού του πληθυσμού αυτής της χώρας.


Πέμπτη 30 Ιουνίου 2011

Μεσοπρόθεσμο και μικρο-μεσο-μακροπρόθεσμη εξαθλίωση...


Από την Oikoniki Pragmatikotita

Πρώτον, τιμή στον Παναγιώτη Κουρουμπλή, που είχε το θάρρος να πει Όχι: Τον άνθρωπο που έχασε κάτι, αναμφισβήτητα σημαντικό, αλλά που βρήκε τον πραγματικό εαυτό του και το δικαίωμα να ασκεί κριτική σαν ελεύθερος πολίτης. Τον άνθρωπο με μια «ειδική ανάγκη», που έδειξε ότι αυτοί που έχουν πολύ περισσότερες «ειδικές ανάγκες» και ελλείμματα χαρακτήρα είναι οι ψευτοκριτικοί του Μνημονίου – ιδιαίτερα μάλιστα κάποιοι υπουργοποιηθέντες «ψευτόμαγκες», που μέχρι προ μηνών έκαναν τον «καμπόσο»...