Από το Βλέμμα Γράφαμε την περασμένη εβδομάδα για τον «αγγλοσαξονικό» τρόπο σκέπτεσθαι των διαχειριστικών - ηγεμονικών ελίτ στην Ελλάδα σήμερα. Και για τη δραματική ανεπάρκεια του συγκεκριμένου τεχνικού - εργαλειακού σκέπτεσθαι στις παρούσες μεταιχμιακές συνθήκες: σε μια Ελλάδα ευρισκόμενη σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, κατεχόμενη πολιτικά από το Μνημόνιο της τρόικας ΔΝΤ - Ε.Ε. - ΕΚΤ, σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση που αναζητεί εναγωνίως τρόπους επιβίωσης, σε έναν κόσμο που μετασχηματίζεται γεωπολιτικά. Οφείλουμε ορισμένες αποσαφηνίσεις. Καταρχάς, υπό τον αναγκαστικά περιληπτικό και συμβατικό όρο «αγγλοσαξoνισμός», εννοούμε πρωτίστως τον εμπειρισμό που διατρέχει την κουλτούρα του μάνατζμεντ, τη διδασκόμενη διοίκηση επιχειρήσεων και τα διδασκόμενα οικονομικά, σε αγγλοαμερικανικά πανεπιστήμια και κολέγια. Δευτερευόντως και τις πολιτικές επιστήμες και τις διεθνείς σχέσεις.
Από topontiki.gr, απ' όπου και το σκίτσο του Soloup
Ακούμε καθημερινά ότι η χώρα βρίσκεται πριν από τη χρεοκοπία και για τον λόγο αυτόν η κυβέρνηση μάς ζητά να αποδεχτούμε περικοπές στο εισόδημά μας και εκθεμελίωση των ασφαλιστικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων. Στόχος των περικοπών (εισοδημάτων και δημόσιων δαπανών) είναι η εξυπηρέτηση του χρέους.
Με άλλα πιο απλά λόγια, μαζεύουμε χρήμα το οποίο δίνουμε για να πληρωθούν τόκοι παλαιότερων δανείων. Κι επειδή αυτό το χρήμα που μαζεύουμε δεν είναι αρκετό, συνεχίζουμε να δανειζόμαστε διευρύνοντας τον φαύλο κύκλο του χρέους. Δεν είμαστε οι μόνοι...
Τι ακριβώς είναι αυτή η απειλή κατάσχεσης για περιουσία του Δημοσίου;
Από το analitis.com Του Πάνου Παναγιώτου
διευθυντή ΕΚΤΑ - 3FVIP.com Στο διεθνές τραπεζοκεντρικό οικονομικό σύστημα τα κράτη, μάλλον, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να μάθουν καλά τη διάκριση μεταξύ χρηματιστηριακής και πραγματικής οικονομίας αλλά και τους πολύπλοκους τρόπους που αυτές οι δύο συνδέονται μεταξύ τους. Η Ελλάδα προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε αυτό το διφυές σύστημα από ιδρύσεως του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους, το 1821, και το πετυχαίνει άλλοτε με μεγαλύτερη και άλλοτε με μικρότερη επιτυχία. Το μυστικό έγκειται στην αναγνώριση και την κατανόηση των αδυναμιών του συστήματος ώστε να μπορέσει να γίνει όσο το δυνατόν σωστότερη εκμετάλλευσή τους, αλλά και στη συνειδητοποίηση της εγγενούς αδυναμίας των κρατών, τουλάχιστον των περισσότερων εξ αυτών, να κινηθούν εναντίον του είτε να προσπαθήσουν να το παρακάμψουν.
Στις 12.10.2009 η «Αυριανή» του Γ. Κουρή εμφανίστηκε με το πρωτοσέλιδο που βλέπετε: «ΣΥΡΙΖΑ κατάντησαν τη Νέα Δημοκρατία». Σήμερα κάλλιστα θα μπορούσε ο τίτλος να έχει αντιστραφεί, αφού πράγματι κάποιοι κατάντησαν τον ΣΥΡΙΖΑ... Νέα Δημοκρατία. Τότε ο παραλληλισμός της «Αυριανής» ήταν απλώς... υπερβολικός, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ – τύποις τουλάχιστον – ήταν ακόμη ενιαίος, παρότι τα μεγάλα μαχαίρια είχαν βγει μήνες πριν οδηγώντας πολύ κόσμο όχι μόνο στην αγανάκτηση, αλλά και στα κακά αποτελέσματα τόσο των ευρωεκλογών του Ιουνίου όσο και των βουλευτικών του Οκτωβρίου. Επομένως τη Νουδούλα λίγο θα τη χάλαγε να την παρομοιάσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το παρακάτω σχόλιο το βρήκα στον Γιάννη Παπαϊωάννου, ο οποίος το αναδημοσίευσε από το ZoomNews: «Μιλώντας στη συνεδρίαση του λεγόμενου διαθεσμικού οργάνου ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου παρείχε διαβεβαιώσεις ότι η ελληνική οικονομία δεν κινδυνεύει με αποσταθεροποίηση. Σε υψηλούς τόνους απέρριψε όλα τα σενάρια τρόμου για χρεοκοπία και έξοδο από την ευρωζώνη και προσπάθησε να εκπέμψει μήνυμα καθησυχαστικό. Είχε προηγηθεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής, ο οποίος επίσης έδωσε διαβεβαιώσεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση επιστροφής στη δραχμή.
Παράλληλα, και οι τραπεζίτες κ.κ. Β. Ράπανος και Ν. Νανόπουλος δήλωσαν ότι οι ελληνικές τράπεζες δεν κινδυνεύουν και συνεπώς δεν υπάρχει κανένας λόγος πανικού. Τι σημαίνουν όλα αυτά; Προφανώς ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Κανείς δεν βγαίνει στη γύρα για να πείσει ότι δεν είναι ελέφαντας, όταν δεν είναι γενικευμένη η εντύπωση ότι, τουλάχιστον, μοιάζει με ελέφαντα».
Μάλλον δεν χρειάζεται να προσθέσω οτιδήποτε...
Από topontiki.gr
Λίγες μέρες πριν ο πρωθυπουργός ανακοινώσει την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ, όταν ακόμη πολλοί θεωρούσαν ότι αυτή η προοπτική μπορούσε να αποφευχθεί ή πίστευαν ότι η κυβέρνηση είχε εναλλακτικό σχέδιο ή, ακόμη, ερμήνευαν τη σχετική ειδησεογραφία σαν... «εκβιασμό των κερδοσκόπων», μια μάχη εξελισσόταν μεταξύ των μελλοντικών επιτηρητών μας:
● Ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν επιζητούσε πάση θυσία τη δυνατότητα να παρέμβει στη συναλλαγματική ισοτιμία της Ελλάδας, ενώ πρώην και νυν στελέχη του Ταμείου έλεγαν πως η παραμονή στο ευρώ θα μπορούσε να είναι καταστροφική υπενθυμίζοντας το προηγούμενο της Αργεντινής.
● Οι Ευρωπαίοι – με προεξάρχουσες την Κομισιόν και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα – δεν ήθελαν να ακούσουν λέξη για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.
Ο κύβος ερρίφθη και ένα μέρος των ανανεωτικών του ΣΥΝ είναι πανέτοιμο να φύγει από το κόμμα το οποίο αποτελούσε μέχρι πρότινος τον φυσικό τους χώρο. Επί της ουσίας μιλάμε για διάσπαση, αλλά το ερώτημα αν αυτή η διάσπαση θα ολοκληρωθεί και θα είναι βιώσιμη παραμένει. Ο Κουβέλης π.χ. παραιτείται οσονούπω από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου, αλλά, μιλώντας στο Βήμα FM, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος, καθώς η δημιουργία ενός νέου φορέα αποτελεί συνάρτηση πολλών παραγόντων που θα κριθούν το επόμενο διάστημα. Ταυτόχρονα έβαλε τέλος στις φήμες που τον θέλουν να συμμαχεί είτε με το ΠΑΣΟΚ είτε με τους Οικολόγους - Πράσινους: «Δεν υπάρχει καμία συνεννόηση για συνεργασία, δεν μιλάμε για αναζήτηση συμμαχίας».
Η μεσοβέζικη απόφαση των ανανεωτικών του ΣΥΝ να μην συμμετάσχουν στα όργανα του κόμματος που θα εκλεγούν σήμερα το βράδυ από το 6ο Συνέδριό του αφήνει τα πάντα ανοιχτά. Σε κάθε περίπτωση όμως προδίδει την αδυναμία βιώσιμης διάσπασης του Συνασπισμού. Είναι αμφίβολο, εφ' όσον το κόμμα αυτό διασπαστεί, αν έστω το ένα από τα δύο (;) κομμάτια που θα προκύψουν θα μπορεί να επιβιώσει στην όλο και αγριότερη πολιτική αρένα.
● Γι' αυτό οι ανανεωτικοί κοντοστάθηκαν – άλλωστε οι εσωτερικοί τους διαχωρισμοί δύσκολα θα μπορούσαν να βγάλουν μια «καθαρή» απόφαση.
● Γι' αυτό ο Τσίπρας υποχρεώθηκε να κάνει δύο ομιλίες στο συνέδριο χωρίς να πει οτιδήποτε σαφές, οτιδήποτε πολιτικό, κάτι που τόσο έχει ανάγκη η κοινωνία καθώς βλέπει τη θύελλα να έρχεται ταχύτατα. Ήταν τόσο λεπτές οι ισορροπίες, ώστε κάθε απόπειρα εκφοράς πολιτικού λόγου θα μπορούσε να τινάξει τα πάντα στον αέρα.
Από την Αυγή
Αν υπάρχει «γαλάζιος» υπουργός που πήρε μίζα, εμείς έχουμε την πολιτική βούληση να τον αποκαλύψουμε, δήλωσε χθες ο βουλευτής της Ν.Δ. Τάσος Νεράντζης, ο οποίος, όπως διευκρινιζόταν, εκφράζει την άποψη του κόμματος.
Δήλωση όχι τυχαία, βέβαια, μετά τις τόσες αρνήσεις μέχρι τώρα και με τις πληροφορίες που θέλουν οι κυριακάτικες εφημερίδες να έχουν αποκαλύψεις, αλλά και τον ορυμαγδό στοιχείων που αναφέρονται στις καταθέσεις στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που διερευνά το σκάνδαλο, οι οποίες αγγίζουν με δύο αδιευκρίνιστα τιμολόγια την πρώην υπουργό της Ν.Δ. Ντόρα Μπακογιάννη, αλλά και με πυκνές επαφές με Χριστοφοράκο, όπως και το σύνολο της οικογένειας Μητσοτάκη.
Στάση πληρωμών του τοκογλυφικού χρέους
Έξοδος από την Ευρωζώνη
Από τον Παναγιώτη Ανανιάδη, τεχνικό υπεύθυνο του site της εφημερίδας Χριστιανική
Το φθινόπωρο του 2008 οι υπερεθνικές οικονομικές ελίτ της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας διέσωσαν από την κατάρρευση τα χρηματοπιστωτικά τους ιδρύματα διοχετεύοντας σ' αυτά τεράστια χρηματικά ποσά από τα κρατικά ταμεία. Δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που το κεφάλαιο κοινωνικοποιεί τις ζημιές και ιδιοποιείται τα κέρδη.
Δεν πέρασε όμως μεγάλο χρονικό διάστημα και, παρά τις θριαμβολογίες για έξοδο από την κρίση, οι τράπεζες και τα πάσης φύσεως κερδοσκοπικά κεφάλαια, που διασώθηκαν με τη διοχέτευση προς αυτά 1 τρισ. δολαρίων από τα κράτη, τζογάρουν τώρα πάνω στα κράτη, ιδιαίτερα στον Ευρωπαϊκό Νότο και όχι μόνο.
Από τη Ρήξη, 5.6.2010Του Θανάση Τζιούμπα(Ημερολόγιο καταστρώματος, από το πλοίο Ελεύθερη Μεσόγειος, όταν οι κουκίδες των σκοπεύτρων λέιζερ γέμισαν τα σώματα όσων βρίσκονταν στη γέφυρα και τα πηδάλια) Για να κατασταλάξουν οι εντυπώσεις χρειάζεται χρόνος, χρειάζεται πρώτα απ’ όλα να σταματήσει να κουνάει η στεριά. Σκόρπιες εικόνες, λοιπόν, το νήμα της συνέχειας θα το κλώσουμε μετά. Εν αρχή ην ο λόγος, αυτός που μας έκανε να μπαρκάρουμε για Γάζα. Κι ο λόγος αυτός δεν ήταν άλλος από την ίδια τη γραμματική της αντίστασης που οι ελεύθεροι πολιορκημένοι της στενής αυτής γης δίδαξαν στον κόσμο.
Από Το Ποντίκι, 3.6.2010, απ' όπου και το σκίτσο του Πάνου
Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή
Μια περίεργη ησυχία επικρατεί στο μέτωπο των αγορών σχετικά με την Ελλάδα. Εκεί όπου επικρατούσε ένας βομβαρδισμός πληροφοριών και αναλύσεων σχετικά με την πορεία της Ελλάδας, άλλες αξιόπιστες και άλλες, οι περισσότερες, για τη δημιουργία κατάλληλου επενδυτικού κλίματος, εκεί όπου όλες οι αγορές είχαν στραμμένη την προσοχή τους πάνω στο «ελληνικό πρόβλημα», ξαφνικά επικράτησε σιγή. Τι συμβαίνει; Μήπως καταλάγιασαν οι πιέσεις των αγορών προς την Ελλάδα; Όχι βέβαια. Τα επιτόκια εξακολουθούν να κινούνται σε δυσθεώρητα ύψη και η πιθανότητα άμεσης χρεοκοπίας της χώρας εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο. Τότε τι γίνεται;
Από την kathimerini.gr (με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ) Στην ελληνική οικονομία αναφέρθηκαν οι γνωστοί οικονομολόγοι Νουριέλ Ρουμπίνι, Αμάρτια Σεν και Πολ Κρούγκμαν κατά τη διάρκεια ομιλιών τους τις τελευταίες μέρες στην Ελβετία, όπως περιγράφονται από τον ελβετικό Τύπο. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Tribune de Geneve» ύστερα από ομιλία του στη Γενεύη, ο Νουριέλ Ρουμπίνι υποστήριξε ότι οι επιθέσεις που δέχεται η ευρωζώνη αποτελούν το δεύτερο στάδιο της κρίσης, που ξεκίνησε από τις μεγάλες επενδυτικές τράπεζες. Για την Ελλάδα πιστεύει ότι θα προβεί τελικά σε αναδιάρθρωση του χρέους, ενώ δεν αποκλείει έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη.
Από την Ελευθεροτυπία Για την αγορά ελληνικών τραπεζών ενδιαφέρονται Τούρκοι επενδυτές, σύμφωνα με ανταπόκριση του πρακτορείου «Ρόιτερς» από την Αθήνα. «Εχουμε εντολή από μία μικρή και μία μεσαίου μεγέθους ελληνική τράπεζα να εξερευνήσουμε το ενδιαφέρον πιθανών αγοραστών», δηλώνει στο «Ρόιτερς» ο Ερολ Γιουσέρ, διευθύνων σύμβουλος της εδρεύουσας στην Κωνσταντινούπολη επενδυτικής τράπεζας USER Corp. Ο Τούρκος τραπεζίτης δεν έδωσε ονόματα, αλλά είπε ότι οι ενδιαφερόμενοι είναι μία τράπεζα με μικρό δίκτυο 20-23 καταστημάτων και μία μεσαίου μεγέθους με περίπου 300 υποκαταστήματα. Η μία, είπε, δραστηριοποιείται εκτός Ελλάδας. Το «Ρόιτερς» ερμήνευσε τον χρησμό ως τουρκικό ενδιαφέρον για την αγορά των τραπεζών Proton και First Business Bank, οι οποίες έχουν 20-30 καταστήματα.
Από topontiki.gr
Η ανακοίνωση για τις μαζικές πωλήσεις όλων όσα συνθέτουν την περιουσία του Δημοσίου (δηλαδή όλων ημών) μοιάζει με τον επιθανάτιο ρόγχο μιας χώρας η οποία βρίσκεται ένα βήμα πριν από τα Τάρταρα. Μιας χώρας η οποία, σύμφωνα και με τα ρεπορτάζ του «Π» που κυκλοφορεί, περιμένει:
● Τους ελεγκτές, οι οποίοι πρακτικά θα υποκαταστήσουν τις ηγεσίες όλων των υπουργείων και όλων των κρίσιμων τομέων, τους οποίους η επιτήρηση κρίνει απαραίτητους για την επίτευξη των στόχων της: των τραπεζών, των υπουργείων, του προϋπολογισμού, των στατιστικών στοιχείων και του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Για όποιον δεν κατάλαβε το παρασύνθημα, πρόκειται γι’ αυτούς που θα ελέγχουν τις «εκθέσεις προόδου» υπουργείων και κρατικών οργανισμών και, όπως ακριβώς έχει δεσμευθεί η κυβέρνηση, θα δίνουν τις εντολές για νέα μέτρα.
● Τον «αρχιεπιτηρητή» (και... «πρωθυπουργεύοντα» σύμφωνα με ρεπορτάζ άλλης εφημερίδας) από το ΔΝΤ.
● Την απόφαση του Eurogroup, το οποίο τη Δευτέρα θα κληθεί να δεχτεί ή να απορρίψει την πρόταση του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε περί της δυνατότητας για ελεγχόμενη πτώχευση μιας χώρας της Ευρωζώνης. Ο γερμανικός στόχος είναι σαφής: Να μην κάνει η Ελλάδα πλήρη χρήση του «πακέτου στήριξης» των 110 δισ. ευρώ. Να τελειώνει το παραμύθι με άλλη μία δόση – το πολύ. Και ύστερα... πάπαλα.
Από το Άρδην Πολλοί απορούν για τον πειρατικό, βάρβαρο και απρόκλητο χαρακτήρα της επίθεσης των σιωνιστικών δυνάμεων του κράτους του Ισραήλ εναντίον της αποστολής βοήθειας στον παλαιστινιακό λαό. Όμως το κράτος του Ισραήλ αποτελεί ένα εκ γενετής πειρατικό κράτος, δημιουργημένο εξ υπαρχής με τον βιασμό του παλαιστινιακού λαού, και με μια επαναλαμβανόμενη επιθετική και πειρατική συμπεριφορά δεκαετιών ενάντια σε όλους τους λαούς της περιοχής. Από τις σφαγές του 1948, με την ίδρυση του «κράτους» τους, στο χωριό Ντέιρ Γιασίν, μέχρι τη Σάμπρα και Σατίλα το 1982 και τη σφαγή της Γάζας πριν από τρία χρόνια, η ιστορία αυτού του κράτους είναι σημαδεμένη από σφαγές, εξανδραποδισμούς, πειρατικές επιθέσεις, παραβιάσεις ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, διεθνών κανόνων κ.λπ., ων ουκ έστιν αριθμός.
Από το Βλέμμα Ό,τι μάς συμβαίνει είναι πρωτόγνωρο και σοκαριστικό, κι όχι επειδή είχαμε καλομάθει και γίναμε μαλθακοί, ούτε επειδή φταίνε καθ' ολοκληρίαν οι παθογένειες του ελλαδικού κράτους και η οκνηροπονηρία του Έλληνος και τέτοια στερεοτυπικά. Όχι. Ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα τώρα και θα εξελίσσεται με σφοδρότητα μήνα με τον μήνα, είναι πρωτόγνωρο για όλη τη μεταπολεμική Ευρώπη. Η κρίση κρατικών χρεών, οι εγγενείς ασυμμετρίες στην Ε.Ε., η ταχύτατη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας, η ριζική αμφισβήτηση του κοινωνικού συμβολαίου, η εξουθενωτική πίεση στα μεσοστρώματα, η χειρουργική αφαίρεση του μέλλοντος, οι απειλές αποκλεισμού, ο μαζικός εκφοβισμός, η συλλογική ενοχοποίηση, όλα τούτα είναι πρωτόγνωρα για τους λαούς της μεταπολεμικής Ευρώπης και ασφαλώς πρωτόγνωρα για τους Έλληνες της 36χρονης Γ' Ελληνικής Δημοκρατίας.
Έφτασε η ώρα της μεγάλης λεηλασίας. Έναντι του θλιβερού ποσού των 3 δισ. ευρώ η Ελλάδα παραχωρεί στο εγχώριο και διεθνές νταβατζιλίκι ό,τι έχει και δεν έχει. Υποδομές, γη, μεταφορές, ενέργεια, επικοινωνίες, κοινή ωφέλεια, τυχερά παιχνίδια παίρνουν τον δρόμο προς τους «επενδυτές», μόνο και μόνο για να βρεθούν κάτι ψίχουλα, τα οποία θα πάνε κατ’ ευθείαν στις τσέπες των πιστωτών και επιτηρητών μας.
Ο επικεφαλής αυτής της διαδικασίας, ο Παπακωνσταντίνου, ένας από τους πλέον ανίκανους πολιτικούς που ποτέ ανέλαβαν να διαχειριστούν την οικονομία της χώρας, είχε το θράσος να ανακοινώσει στους υποτελείς του ΔΝΤ ότι δεν πρόκειται για εκποίηση, αλλά για... αξιοποίηση (!) της δημόσιας περιουσίας, για ανάπτυξη και βελτίωση της ποιότητας ζωής, οικονομική αναδιάρθρωση και βελτίωση των δημοσιονομικών!
Από topontiki.gr
Επιτροπές κατοίκων, ανοιχτές λαϊκές συνελεύσεις, τοπικές πρωτοβουλίες, αυτόνομες κινήσεις ή συλλογικότητες, όπως θέλετε πείτε το, αλλά έχετε μάτια και αυτιά ανοιχτά γιατί πλέον ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια με κυρίαρχο το σύνθημα «Να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας». Πολλές από αυτές δεν είναι καινούριες αλλά αναζωογονούνται και συνεχίζουν με νέα φόρα, με καύσιμα την οργή ενάντια στα μέτρα και την αξιοπρέπεια του ανθρώπου που δεν «σκύβει το κεφάλι» όταν διά της βίας του επιβάλλεται το άδικο. Ο κόσμος τριγύρω στις γειτονιές αυτοοργανώνεται και ανακαλύπτει ξανά το «μαζί», την κοινωνική αλληλεγγύη, την ανταλλαγή.
οικονομολόγου - αναλυτή
Αυτό που αγνοεί ο πολύς κόσμος είναι ότι το κυρίως ζητούμενο με το «πακέτο στήριξης» και την εγκατάσταση του ΔΝΤ στη χώρα υπό την εποπτεία της Ε.Ε. δεν είναι απλώς οι επιπλέον «θυσίες» που θα κληθούν να καταβάλουν τα λαϊκά στρώματα. Το επίδικο ζήτημα είναι η εθνική κυριαρχία της χώρας. Με την κηδεμονία του ΔΝΤ και της Ε.Ε. ο Έλληνας εργαζόμενος δεν κινδυνεύει να χάσει μόνο τη δουλειά του, τη σύνταξή του, τα δικαιώματά του, αλλά και την ίδια τη χώρα του.
Η ίδια η δυνατότητα επιβίωσης της χώρας αμφισβητείται πλέον ανοιχτά από τους ιθύνοντες της Ευρωζώνης και τις αγορές. Αν χρειαστεί, θα πρέπει – τουλάχιστον οικονομικά – να αποχωριστεί η χώρα από περιοχές και περιφέρειες, να πουλήσει την εκμετάλλευση των νησιών και τα δικαιώματα στο Αιγαίο. Η χώρα απειλείται να μεταβληθεί σε κράτος υβρίδιο, σε κράτος υπό αίρεση, διαρθρωμένο με ημι-αυτόνομες περιφέρειες εύκολα ιδιωτικοποιήσιμες και προσαρτήσιμες σε γειτονικά κράτη και κρατίδια ανάλογα με τα συμφέροντα των μεγάλων και κυρίως των ΗΠΑ.
Του Δημήτρη Καζάκη
οικονομολόγου - αναλυτή *
(To σκίτσο του Γιάννη Καλαϊτζή έχει δημοσιευθεί στην Ελευθεροτυπία)
Η Ελλάδα βρίσκεται ήδη υπό καθεστώς χρεοκοπίας. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αδυνατεί να εξυπηρετήσει τα χρέη της από μόνη της. Κι έτσι από την 6η Μαΐου έχει τεθεί επισήμως υπό καθεστώς νέας κατοχής από την «τρόικα», δηλαδή από την ΕΚΤ, την Κομισιόν στις Βρυξέλλες και το ΔΝΤ.
Ποιος είναι ο στόχος αυτού του καθεστώτος κατοχής; Να τεθεί η χώρα σε μια ιδιότυπη «καραντίνα» για να μην επεκταθεί η αποκαλούμενη «μόλυνση» και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης. Το κύριο ενδιαφέρον της «τρόικας» δεν είναι η κατάσταση ή η αποκατάσταση της οικονομίας της χώρας, αλλά η προστασία των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών και του ευρώ.
Την ίδια στιγμή που δύο μέλη του Άρδην, ο Θανάσης Τζιούμπας και ο Νίκος Βαλκάνος, βρίσκονται κρατούμενοι στις σιωνιστικές φυλακές μετά τη δολοφονική πειρατική ενέργεια εναντίον της ανθρωπιστικής αποστολής προς τη Γάζα, οι εγχώριοι πράκτορες του σιωνισμού προχώρησαν τη νύχτα σε εμπρησμό του Εναλλακτικού βιβλιοπωλείου, στην οδό Θεμιστοκλέους 37.
Μετά τη δολιοφθορά στο αυτοκίνητο του Βαγγέλη Πισσία, της ψυχής του ελληνικού Κινήματος για την Ελεύθερη Γάζα, πριν από ένα μήνα, τα φασιστοειδή στην υπηρεσία των σιωνιστών προχώρησαν σε μια ακόμα εγκληματική ενέργεια ενάντια στο βιβλιοπωλείο, τις Εναλλακτικές Εκδόσεις και το Άρδην, που έχουν αποκαλύψει με δεκάδες εκδόσεις και βιβλία τους τον ρόλο των σιωνιστών και συμμετέχουν εδώ και δεκαετίες ενεργά στο κίνημα για τη δικαίωση του λαού της Παλαιστίνης.
(Αριθμός λογαριασμού για όσους θέλουν να συμβάλουν στην αποκατάσταση των ζημιών: Εθνική 116/768054-65).
Η φρικαλέα επιχείρηση των Ισραηλινών βατραχανθρώπων κατά των πλοίων που αποτελούσαν την αποστολή παράδοσης ανθρωπιστικής βοήθειας στην αποκλεισμένη Γάζα δείχνει να κουβαλάει μεγάλο πολιτικό φορτίο και μάλλον θα μας υποχρεώσει να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο βλέπαμε μέχρι πρότινος την ευρύτερη γειτονιά μας.
H πρωτοβουλία Ένα Καράβι για τη Γάζα είχε αφετηρία, τον Αύγουστο του 2008, 44 ανθρώπους από 13 χώρες, οι οποίοι, επιβαίνοντας σε δυο ελληνικά ψαροκάικα, έσπασαν, πρώτη φορά έπειτα από 41 χρόνια, τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Γάζας. Όμως, την τελευταία μέρα του φετινού Μαΐου, έφτασε να αποτελέσει ένα θέατρο δολοφονικής βίας εκ μέρους του Ισραήλ με αδιευκρίνιστο, μέχρι στιγμής, αριθμό θυμάτων.
