Πετρέλαιο: Αν το χετζάρεις, μπορεί να ρεφάρεις

Από το The Banker (via Euro2day)

Του Paul Wallace

Στο τέλος Απριλίου ένα διυλιστήριο που αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες με το όνομα Trainer και έδρα κοντά στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ αγοράστηκε έναντι 150 εκατ. δολ. μέσω συμφωνίας η οποία υπό κανονικές συνθήκες θα τραβούσε ελάχιστη προσοχή. Ενώ η ίδια η εξαγορά δεν προκαλεί ενδεχομένως έκπληξη, η ταυτότητα του αγοραστή – μια θυγατρική της Delta Airlines – ήταν απρόσμενη. Η εξαγορά αυτή έκανε την Delta την πρώτη αεροπορική που αγόρασε διυλιστήριο.

Ο CEO της Delta, Richard Anderson, λέει ότι πρόκειται για «μια καινοτόμο προσέγγιση ώστε να διαχειριστούμε το μεγαλύτερό μας έξοδο» – τα καύσιμα – και ότι με τον τρόπο αυτόν η εταιρία θα μπορέσει να εξοικονομήσει 300 εκατ. δολ. από τα ετήσια έξοδα για κηροζίνη. Τα έξοδα το 2011 ανήλθαν σε 12 δισ. ευρώ ή σε περισσότερο από το 1/3 των λειτουργικών δαπανών.

Αλήθειες και (επικίνδυνα) ψέματα για την ΑΟΖ

Ο «θησαυρός των πετρελαίων», τα δικαιώματα, οι υποχρεώσεις και το «παραμύθιασμα» του ελληνικού λαού

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου (από το ιστολόγιό του)

Τα τελευταία δύο χρόνια η Ελλάδα ανακάλυψε ξαφνικά, τριάντα χρόνια μετά την ψήφιση της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, την έννοια της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Η ΑΟΖ, μια εξειδικευμένη έννοια του Δικαίου της Θάλασσας, μεταβλήθηκε σε «ιδεολογία», αλλά και σε όχημα παραπλάνησης, γεγονός που, υπό τις δεδομένες ελληνικές και διεθνείς συνθήκες και με τον τρόπο που ασκείται και η εξωτερική - αμυντική πολιτική στη χώρα, εμπεριέχει σοβαρούς κινδύνους για την Ελλάδα.

Πόλεμος

Από topontiki.gr

Του Δημήτρη Μυ

Ας φύγουμε, για λίγο, από τον κόσμο μας, τις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής, την τρομακτική ευρωπαϊκή κρίση, και ας πάμε λίγο πιο πέρα. Εκεί όπου ο πόλεμος έχει αρχίσει και όσο περνά ο καιρός ολοένα και περισσότερο μοιάζει με τις πρώτες αψιμαχίες μιας τεράστιας παγκόσμιας σύγκρουσης συμφερόντων. Ας ρίξουμε λοιπόν μια διαφωτιστική μια ματιά στη Συρία...

Το «μεγάλο – ενεργειακό – παιχνίδι»

Από topontiki.gr

Του Δημήτρη Μυ

Η όποια νέα κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές της ερχόμενης Κυριακής θα υποχρεωθεί, εκτός από την προσπάθεια να ελιχθεί ανάμεσα στις οικονομικές συμπληγάδες, να πάρει μέρος και σε ένα ακόμη σκληρό και άκρως επικίνδυνο παιχνίδι, το οποίο μάλιστα βρίσκεται σε κρίσιμη φάση: πρόκειται για το ενεργειακό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο.

Όλα όσα συμβαίνουν στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου το τελευταίο διάστημα έχουν χαθεί στη σκόνη που προκάλεσε η κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας. Καλό είναι να τα θυμηθούμε στα γρήγορα:

Εκλογές πάνω στα ερείπια

Από Το Ποντίκι 26.4.2012

Της Σοφίας Ν. Αντωνοπούλου, καθηγήτριας ΕΜΠ

Με το διαβόητο «Ειδικό Ταμείο», ένας «παράδο­ξος» τίτλος που σκεπάζει το έγκλημα εις βάρος της Ελλάδας (βλ. άρθρα μας στο «Π» 23.2 και 22.3), αφαιρέθηκε η πολιτική και οικονομική κυριαρχία της χώρας - ου­σιαστικά μεταβιβάστηκε στις Βρυξέλ­λες, το Βερολίνο και το ΔΝΤ. Στο «Τα­μείο» θα κατατεθούν, ως γνωστόν, τα 130 δισ. της νέας, γερμανικής κυρίως, «βοήθειας».

Το Βερολίνο το ξεκαθάρισε με όλους τους τρόπους. Δεν θα δοθεί ούτε ένα ευρώ από αυτό το «Ταμείο» για τις ανά­γκες του ελληνικού κρατικού προϋπο­λογισμού, το έλλειμμα του οποίου συ­νεχώς διευρύνεται λόγω ακραίας λιτό­τητας και ύφεσης. Διαρκώς νέα μέτρα. 


Ο προσεχής Ιούνιος θα είναι τρομερός για τον ελληνικό λαό. Για μια ακόμη φο­ρά. Έχει όμως προ πολλού εξαντλήσει τις αντοχές του. Ολοένα και πιο ακραία λιτότητα. Διαρκώς βαθύτερη ύφεση. Φαύλος κύκλος. Καταδίκασαν την Ελ­λάδα και τον ελληνικό λαό σε ένα τρα­γικό σισύφειο έργο.

Το ενεργειακό δίλημμα της Αργεντινής

Από το Project Syndicate (via Το Βήμα)

Του Αlieto Guadagni

Η εθνικοποίηση της ισπανικής πετρελαϊκής εταιρείας Repsol, θυγατρικής της κρατικής YPF, στην Αργεντινή από την πρόεδρο της χώρας Κριστίνα Φερνάντεζ ντε Κίρτσνερ σήμανε συναγερμό σε όλη την υφήλιο για πολλούς λόγους, νομικής κυρίως φύσεως. Η κίνηση της Κίρχνερ δεν πρόκειται να επιλύσει το ενεργειακό πρόβλημα της χώρας της, κυρίως λόγω της απουσίας γενναίων οικονομικών επενδύσεων στον επιχειρηματικό αυτό τομέα.

Στα άκρα η σύγκρουση Ισπανίας - Αργεντινής

Από το Euro2day

Στην αντεπίθεση περνούν τόσο η ισπανική κυβέρνηση όσο και η διοίκηση της πετρελαϊκής Repsol μετά την αιφνιδιαστική κίνηση της Αργεντινής να κρατικοποιήσει το 51% της YPF. Η Ισπανία αντέδρασε αμέσως ανακαλώντας τον πρέσβη της από το Μπουένος Άιρες, ενώ ο υπουργός Βιομηχανίας της χώρας δήλωσε πως σε λίγες ημέρες θα ανακοινωθούν τα μέτρα που θα λάβει η Μαδρίτη, «τα οποία θα είναι σαφή και αποφασιστικά».

Ο πρωθυπουργός Mariano Rajoy, παράλληλα, ξεκινά επαφές με αρκετούς ηγέτες κρατών της Λατινικής Αμερικής ώστε να αποκτήσει τη διπλωματική τους στήριξη.

Συμβουλές από Σκοπιανή «αλεπού»

Από Το Ποντίκι 29.3.2012

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν με το «παζάρι» της διαγωνιστικής διαδικασίας για την εκχώρηση του κοιτάσματος «Νότια Καβάλα», που εντάσσεται στο φιλόδοξο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων το οποίο είχε εξαγγελθεί επί ημερών Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου;

Για την ακρίβεια εμπλέκεται στη διαδικασία μια Σκοπιανή... «αλεπού», μια Μη Κυβερνητική Οργάνωση, η οποία φέρει το όνομα United Macedonian Diaspora (UMD) με επικεφαλής τον Μέτο Κοσλόσκι, την οποία μπορεί πολλοί να μην ξέρουν, αλλά τη γνωρίζουν πολύ καλά όσοι ασχολούνται εδώ και χρόνια με το «Μακεδονικό», ιδιαίτερα αυτοί που το παρακολουθούν από το 2004, οπότε ιδρύθηκε η συγκεκριμένη ΜΚΟ.

Όλα ανοιχτά για φυσικό αέριο Κύπρου - Ισραήλ

Από το Euro2day

Του Μιχάλη Καϊταντζίδη

Τα σενάρια που αφορούν τη μεταφορά του φυσικού αερίου Κύπρου και Ισραήλ προς την Ευρώπη εξετάζονται. Τίποτε δεν αποκλείεται, ενώ η έναρξη ροής του φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο υπολογίζεται σε 7-10 χρόνια από τη λήψη της επενδυτικής απόφασης.

Τα παραπάνω προέκυψαν από τις τοποθετήσεις των αρμόδιων υπουργών από την Κύπρο, την Ελλάδα και το Ισραήλ στο συνέδριο του Economist, με θέμα επενδύσεις στην ενέργεια από το Ισραήλ, την Ελλάδα και την Κύπρο.

Προετοιμαστείτε για μία νέα εποχή πετρελαϊκών σοκ

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Martin Wolf

Οι τιμές του πετρελαίου ανεβαίνουν. Ευθύνεται ο Barack Obama. Η λύση είναι περισσότερες γεωτρήσεις στις ΗΠΑ. Αυτό είναι το επιχείρημα των αντιπάλων του Αμερικανού προέδρου. Κατά καιρούς, όλοι οι πρόεδροι των ΗΠΑ έχουν χρεωθεί την αύξηση στις τιμές των καυσίμων. Με την τιμή της βενζίνης, όμως, να πλησιάζει στα 4 δολάρια το γαλόνι, οι επικρίσεις κατά του Obama είναι ιδιαίτερα έντονες.

Η θεματολογία της πολιτικής συζήτησης ενδεχομένως να είναι σωστή. Τα επιχειρήματα, όμως, είναι παράλογα. Το πετρέλαιο, όπως και το φυσικό αέριο, είναι ένα εμπόρευμα που τελεί υπό διαπραγμάτευση παγκοσμίως και οι τιμές του διαμορφώνονται σε διεθνές επίπεδο.

Η απειλή των τιμών πετρελαίου επιστρέφει

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Andrew Sentance

Το 2008-09 το χάος στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές έφερε μεγάλη ύφεση σε όλο το φάσμα της παγκόσμιας οικονομίας. Η ανάκαμψη από την ύφεση προδόθηκε από ένα ξεχωριστό πρόβλημα στις αγορές: τις κλιμακούμενες και ευμετάβλητες τιμές της ενέργειας και των εμπορευμάτων.

Το 2010 η παγκόσμια οικονομία ανέκαμψε πιο δυναμικά από την ύφεση, σε σχέση με όσα περίμεναν οι περισσότεροι οικονομολόγοι. Αλλά με την ισχυρότερη ανάπτυξη προκλήθηκαν υψηλότερες τιμές στην ενέργεια και στα εμπορεύματα. Η τιμή του πετρελαίου έπεσε σχεδόν από τα 150 δολ. ανά βαρέλι στα μέσα του 2008 στα 40-45 δολ. περίπου στις αρχές του 2009. Δεν έμεινε όμως εκεί παρά για λίγους μήνες. Έως τις αρχές του 2010 είχε επιστρέψει στα 75-80 δολ., οδεύοντας πάλι πάνω από τα 100 δολάρια.

Επιστρέφει στο ’80 το πετρέλαιο του Ιράν

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Των Guy Chazan (Λονδίνο), George Parker (Ουάσιγκτον)

Η πετρελαϊκή παραγωγή του Ιράν διολίσθησε σε χαμηλό 10 ετών και μπορεί να μειωθεί σε επίπεδα που εμφανίστηκαν τελευταία φορά στον πόλεμο Ιράν - Ιράκ τη δεκαετία του '80, καθώς οι κυρώσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης παρακωλύουν μια βιομηχανία που ήδη υποφέρει εξαιτίας χρόνιας ανεπάρκειας επενδύσεων.

Η παραγωγή αργού πετρελαίου του Ιράν μειώθηκε κατά 50.000 βαρέλια ημερησίως στα 3,38 εκατ. τον Φεβρουάριο, σύμφωνα με τα στοιχεία της International Energy Agency, δηλαδή στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2002.

Εμίρηδες ή κακομοίρηδες;

Από Το Ποντίκι 8.3.2012

Περίεργα πράγματα συμβαίνουν σε αυτή τη χώρα! Πριν από μερικούς μήνες, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης με στεντόρεια φωνή διαλαλούσε μέσα στην αίθουσα του κοινοβουλίου πως «στην Ελλάδα δεν υπάρχει πετρέλαιο».

Σήμερα, η ίδια (ή σχεδόν η ίδια) κυβέρνηση κομπάζει πως σε μερικούς μήνες θα λειτουργούν τα γεωτρύπανα. Και πριν προλάβουν να κλείσουν μερικά 24ωρα βγαίνουν στη δημοσιότητα, και μάλιστα με τον πιο επίσημο τρόπο, χάρτες που καλύπτουν σχεδόν όλα τα χερσαία τμήματα της χώρας κι αφήνουν την εντύπωση πως λίγο ακόμη και θα γίνουμε... Αραβικά Εμιράτα!

Πετρέλαια: Το νέο ελληνικό τυράκι!

Από topontiki.gr

Του Αλέξανδρου Μερκούριου

Κι αφού μας πήραν ό,τι είχαν να μας πάρουν (εάν δεν το έχετε καταλάβει ακόμη θα το διαπιστώσετε τους επόμενους μήνες) δεν θέλουν να μας δώσουν ούτε αυτά που μας χρωστάνε. Ο λόγος για τους μικρο-ομολογιούχους του ελληνικού Δημοσίου, που όπως γράφει το «Π» εδώ και δύο εβδομάδες, πάνε «γραμμή» για κούρεμα.

Αν έχετε προσέξει, ο Βενιζέλος χαρακτήρισε εξ αρχής τους περισσότερους από τους ανθρώπους που εμπιστεύτηκαν τις οικονομίες τους στο ελληνικό δημόσιο, κάτι σαν τζογαδόρους των αγορών.

Απειλή για «πετρελαϊκό σοκ» στην ευρωζώνη

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Javier Blas

Η ευρωζώνη έρχεται αντιμέτωπη με ένα «πετρελαϊκό σοκ» ανάλογων διαστάσεων με εκείνο του 2008, όταν η τιμή του αργού ανήλθε σχεδόν στα 150 δολ. ανά βαρέλι.

Το κόστος του πετρελαίου Brent σε δολάρια παραμένει κάτω από το επίπεδο - ρεκόρ των 150 δολ. και κινείται κοντά στα υψηλά έξι μηνών, στα 120 δολ. ανά βαρέλι. Αν προστεθεί όμως στην εξίσωση η υποτίμηση του ευρώ έναντι του δολαρίου (που κινείται σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από το 2008), το αποτέλεσμα είναι οι καταναλωτές της ευρωζώνης να πληρώνουν σήμερα σχεδόν την ίδια τιμή με αυτήν του 2008.

Η Ελλάδα μπροστά σε μια μεγάλη ευκαιρία στα ενεργειακά

Από το XrimaNews

Αλλάζουν τα δεδομένα στο θέμα της μεταφοράς αζέρικου αερίου στην Ευρώπη μετά τη σημερινή απόφαση της BP να αποκλείσει από τη διαδικασία το σχήμα ITGI, στο οποίο συμμετείχε και η ΔΕΠΑ.

Έτσι μοναδικός μνηστήρας για τον Νότιο Διάδρομο είναι τώρα ο αγωγός TAP, ο οποίος είχε ήδη εκφράσει τη βούλησή του να συνεργαστεί προκειμένου να κερδηθεί η μάχη των αγωγών και να μην μείνει η Ελλάδα έξω από το μεγάλο αυτό επενδυτικό έργο. Τα δύο άλλα έργα, ο αγωγός Nabucco και ο αγωγός South East Europe Pipeline, που τα δύο σχεδιάζονται για να μεταφέρουν το αέριο στην κεντρική Ευρώπη, δεν ακυρώθηκαν.

Η Ελλάδα μετράει και μπορεί να ζήσει

Από Το Βήμα

Του Γιώργου Μαλούχου

Την ώρα που η Ελλάδα χάνεται μέρα με τη μέρα στην κινούμενη άμμο της γερμανικής εξόντωσης, στη Λευκωσία, συντελούνται μείζονες μεταβολές που ανατρέπουν τη γεωπολιτική διάταξη δεκαετιών και χτίζουν ένα νέο μέλλον ασφάλειας και ευημερίας για το πολύπαθο κράτος.

Θα πει ίσως κανείς, τι σημασία έχει τώρα αυτό για μας που χανόμαστε; Έχει τεράστια. Όχι μόνον γιατί η εξασφάλιση της Κύπρου μας αφορά εξίσου με την εξασφάλιση της Ελλάδας, αλλά και επειδή μέσα από αυτό το δρόμο που χάραξε η Λευκωσία ανοίγει άμεση ελπίδα φωτός και για τη χώρα μας:

Ο ελληνικός παράγοντας στη «σκακιέρα» του Ιράν

Από τους Financial Times (via Euro2day)

Του Javier Blas (commodities editor)

Το Ιράν, «μαέστρος» της ριψοκίνδυνης γεωστρατηγικής πολιτικής, έχει αφήσει τις αγορές πετρελαίου να αναρωτιούνται. Υπάρχει πιθανότητα, που διαρκώς αυξάνεται, να εμπλακεί η Ελλάδα στην διαμάχη της Τεχεράνης με την Ευρώπη, με σοβαρές επιπτώσεις. Το Ιράν έχει απειλήσει να αντιδράσει προκαταβολικά στο πετρελαϊκό εμπάργκο με το οποίο απειλεί η Ε.Ε. αίροντας άμεσα τις εξαγωγές μαύρου χρυσού.

«Θα γίνει η Ελλάδα πετρελαιοπαραγωγός χώρα;»

Από το XrimaNews

Στις εκτιμήσεις ότι στο θαλάσσιο χώρο της Ελλάδας κρύβονται σημαντικά ενεργειακά αποθέματα, αναφέρεται άρθρο που έχει αναρτηθεί σε περίοπτη θέση της βελγικής διαδικτυακής ειδησεογραφικής πύλης Dewereldmorgen.be υπό τον τίτλο «Θα γίνει η Ελλάδα πετρελαιοπαραγωγός χώρα;». Ακολουθεί η πλήρης μετάφραση:

NΑΤΟϊκές βολές στη Συρία με στόχο το Ιράν

Από Το Ποντίκι 5.1.2012

Οι πληροφορίες που έρχονται καθημερινά από τη Συρία κάνουν λόγο για τη στυγνή βία με την οποία το καθεστώς Άσαντ καταπνίγει τα δημοκρατικά αιτήματα των εξεγερμένων πολιτών της χώρας.

Ωστόσο, καθώς οι ειρηνικές διαδηλώσεις έχουν εξελιχθεί σε αντάρτικο πόλης και η εξέγερση κοντεύει να κλείσει χρόνο, χωρίς ούτε να καταστέλλεται ούτε να επιτυγχάνει τον μόνο στόχο που θέτει, δηλαδή την εκθρόνιση του Άσαντ, αρχίζει να γίνεται καθαρό ότι αυτή η υπόθεση είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια εσωτερική δημοκρατική διεκδίκηση. Ολοένα και περισσότερο φαντάζει ως μια απροκάλυπτη εξωτερική επέμβαση.