Συνωστισμένες στο Ζάλογγο

Του Γιώργου Καραμπελιά*

Στις μέρες μας, λοιπόν, στα πλαίσια της (αποδομητικής;) κριτικής των «εθνικών αφηγήσεων», οι οποίες επέτρεψαν τη συγκρότηση και την εδραίωση του εθνικού κράτους, μαζί με άλλους κομβικούς «εθνικούς μύθους» – κρυφό σχολειό, κήρυξη της επανάστασης την 25η Μαρτίου κ.ά. –, επιχειρείται και η «απομυθοποίηση» του Σουλίου και των Σουλιωτών. Και το επιχείρημα, ή μάλλον η δικαιολογία, που προβάλλεται, είναι πως επιβάλλεται να «ξαναγραφτεί» η ιστορία, χρησιμοποιώντας νέα ερευνητικά και θεωρητικά εργαλεία.

Το 1821 και οι καταπατητές

Από την Oikoniki Pragmatikotita

Η επανάσταση του 1821 ήταν μια μεγαλειώδης λαϊκή εξέγερση, με απίστευτο πνεύμα αυτοθυσίας, με εξαιρετική γενναιότητα και μάλιστα παρά το δυσμενές σκηνικό της «Ιεράς Συμμαχίας» – που είχε επιβληθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη το 1815. Όμως ταυτόχρονα κατέληξε σε αποτυχία, οι δε σκοποί της δεν θα είχαν ευοδωθεί αν δεν παρουσιαζόταν «ο από μηχανής ευρωπαϊκός θεός» στο χώρο του Ναυαρίνου – και όχι μόνο.

Βερέμειος ιστορία του ελληνικού έθνους

Συνοπτική, εικονογραφημένη

Αναθεωρημένη και επικαιροποιημένη υπό του Αλαφούζειου Ιδρύματος για την Ειρήνη και τη Συμφιλίωση στην Ψωροκώσταινα

Από το Ξύλα Πέτρες

18ος αιώνας: Η άλλοτε προοδευτική και ανεκτική Οθωμα­νική Αυτοκρατορία έχει μετατραπεί σε ένα διεφθαρμένο δημοσιοϋπαλληλικό κράτος.

Το έθνος στην παγίδα του τεχνητού οφσάιντ

Από την Oikoniki Pragmatikotita

Διαβάζω τη συνέντευξη του συγγραφέα Πέτρου Τατσόπουλου στο Tvxs, στην Κρυσταλία Πατούλη, με αφορμή την πολύκροτη σειρά επεισοδίων που στην αρχή εμφανίστηκε υπό τον τίτλο «1821 - Η γέννηση ενός Έθνους» αλλά στη συνέχεια αναδιπλώθηκε και περιορίστηκε στο απλό «1821»... Υπενθυμίζω ότι στην ανάρτηση της 23.1.2011 υπό τον τίτλο «Γέννηση ή αναγέννηση;» είχα σημειώσει τα ακόλουθα:

ΣΚΑ(Ε)Ι έθνη η νεωτερικότητα!

Από Το Ποντίκι 3.2.2011 (απ' όπου και το σκίτσο του Soloup)

Εμπνεόμενος από τον φαληρικό φλοίσβο, ο φιλίστωρ ΣΚΑΪ δεν χορταίνει να μας ενημερώνει. Αφού μάθαμε ότι ο πιο δημοφιλής Έλληνας όλων των εποχών είναι, πάνω - κάτω, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο επονομαζόμενος και Εθνάρχης, αυτός ο πολιτικός γίγαντας της αντιπαροχής, του παρακράτους και της αισθητικής της φορμάικας, μείναμε τέλος πάντων με την εντύπωση ότι η ιστορική διαδρομή τού ελληνισμού είναι αδιάρρηκτη.

Πώς αλλιώς θα συνδεόταν ένας σύγχρονος Μακεδών με τον αρχαίο συμπατριώτη του, τον Μεγάλο Αλέξανδρο; Αν δεν προσβάλλω την ιστορική επάρκεια των υπευθύνων του ΣΚΑΪ, επικαλούμαι απλώς την κοινή λογική ή, αν θέλετε, τον επαγωγικό συλλογισμό του Αριστοτέλη, ενός επίσης Μακεδόνα φιλοσόφου.

Birth of a nation

Από το Ξύλα Πέτρες

Έτσι τιτλοφορήθηκε το 1905 μία αμερικάνικη κινηματογραφική παραγωγή, σχετική με τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο και την ανοικοδόμηση των ΗΠΑ. Θεωρήθηκε πρωτοπόρα για τα κινηματογραφικά δεδομένα της εποχής της, προκάλεσε, όμως, και πολλές αντιδράσεις για την ερμηνεία της ιστορίας που προέβαλλε (και κυρίως για την ηρωοποίηση της Κου Κλουξ Κλαν). Τον ίδιο τίτλο επέλεξε και το συγκρότημα Αλαφούζου για τη νέα τηλεοπτική υπερπαραγωγή 1821: η γέννηση ενός έθνους (προσθέτοντας, τελικώς, και τη λέξη «-κράτους»).