Από Το Μανιτάρι του Βουνού Το ΔΝΤ ταξιδεύει εδώ και χρόνια στον Τρίτο Κόσμο, τον λεγόμενο φτωχό. Εκεί του αρπάζει με «φιλάνθρωπες» προσπάθειες τα ιθαγενή πλούτη του και τον κάνει φτωχότερο. Πέρασε από Αφρική και Λατινική Αμερική. Πριν από λίγα χρόνια ήλθε και στον Δεύτερο Κόσμο της Ευρώπης: Ρωσία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Λετονία... Η Ρωσία απελευθερώθηκε χάριν των τιμών πετρελαίου, φυσικού αερίου, μεγέθους και φυσικά αλλαγής πολιτικής στο εσωτερικό. Απ’ όπου πέρασε, πέρασε και ο τρόμος, η φτώχεια, η κλοπή του πλούτου, η διάλυση δημόσιων αγαθών - εργασιακών σχέσεων και γύρισαν οι μεσαιωνικές μορφές δημοκρατίας... Στην Αργεντινή, έστω και αργά, το 2001, ξετινάχτηκε από μια μεγάλη εξέγερση... Το 2010 μπήκε για πρώτη φορά στον Πρώτο Κόσμο, δηλαδή στη Ελλάδα. Το έφερε ένας πρωθυπουργός με ρίζες ελληνικές... Φαίνεται σχεδιασμένο πολύ νωρίτερα από τις εκλογές του 2009...
Από την Αλεπού του Ολύμπου Φίλοι μου, αναλογιζόμενοι τη σημερινή κατάσταση υποτέλειας του έθνους μας σε μια χούφτα τραπεζίτες, λόγω τού ότι εκχωρήσαμε ως λαός την πολιτική δράση σε σύγχρονους Μαυροκορδάτους καί Κωλέττηδες, είναι χρήσιμο να κάνουμε έναν παραλληλισμό με το «ψήφισμα τής υποτέλειας», πού σημάδεψε την εθνική ανεξαρτησία τού νεότερου Ελληνικού Κράτους, μετά από τόσους αγώνες για την απελευθέρωση.
Από την ange-ta
Βαρέθηκα να διαβάζω τους σοφούς και πάνσοφους να λένε πώς θα ξεπεράσουμε την κρίση, όταν η μόνη συνταγή που έχουν, είναι η μείωση των μισθών και των δημοσίων δαπανών. Το γεγονός ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται επ' άπειρο το λησμονούν ή κάνουν πως το λησμονούν ή το μυαλό τους έχει πάθει αγκύλωση και δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους.
● Πού θα τα βρει η ΕΚΤ τα 800 δισ. ευρώ, για να χρηματοδοτήσει τις χώρες του Νότου;
● Πού τα βρήκε η Αμερική τα 10 περίπου τρισ. δολάρια που χρηματοδότησε τις τράπεζες για να χρηματοδοτήσουν με τη σειρά τους άλλες τράπεζες και επιχειρήσεις και πάει λέγοντας;
Από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία
Τίτλος: Επιχειρηματική η γέφυρα προσέγγισης
Του Παναγιώτη Δ. Υφαντή
Ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα – κυρίως ευρωπαϊκά και αμερικανικά – σε συνδυασμό με τις επιδιώξεις ελληνικών και τουρκικών ομίλων βρίσκονται πίσω από την προσπάθεια ελληνοτουρκικής προσέγγισης. Οι 21 συμφωνίες που υπέγραψαν οι δύο πλευρές επιχειρούν να δημιουργήσουν πεδία συνεργασίας, αφήνοντας το χρόνο να δείξει αν μπορεί να επιτευχθεί μια επί της ουσίας προσέγγιση.
Οι δύο πλευρές αναθέτουν σε πρώτη φάση την πρωτοβουλία των κινήσεων στους επιχειρηματίες των δύο χωρών. Σ’ αυτό το πλαίσιο ο τουρισμός θα αποτελέσει βασικό «πεδίο δοκιμών» αλλά και αντοχής της δρομολογούμενης ελληνοτουρκικής συνεργασίας.
Από την Καθημερινή της Κυριακής
Του Σταύρου Λυγερού
Όπως αναμενόταν, η 1η σύνοδος του ελληνοτουρκικού Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας απέδωσε καρπούς μόνο στο επίπεδο της λεγόμενης «χαμηλής πολιτικής». Ο Γιώργος Παπανδρέου ακολουθεί την τακτική που είχε εφαρμόσει την περίοδο 1999-2004 ως υπουργός Εξωτερικών. Επιχειρεί να διεμβολίσει τον σκληρό πυρήνα της ελληνοτουρκικής διένεξης, όταν θα έχει δημιουργήσει ένα καλό κλίμα και ένα πλέγμα συνεργασιών σε τομείς που δεν έχουν εθνική φόρτιση.
Οι 21 συμφωνίες που υπογράφτηκαν αφορούν κυρίως αυτούς τους τομείς, καθώς και τη διαδικασία του διμερούς δομημένου διαλόγου. Η μορφή αυτού του διαλόγου είχε προταθεί με την επιστολή Ερντογάν και είναι αυτή που έχει υιοθετήσει η Τουρκία στις σχέσεις με τους άλλους γείτονές της.
Από την Καθημερινή της Κυριακής Του Νίκου Γ. Ξυδάκη Κανείς δεν γνωρίζει με τι θα μοιάζει η Ελλάδα σε λίγα χρόνια. Η κρίση που μας πλήττει τώρα φαίνεται να είναι οικονομική και πολιτική· πολύ σύντομα θα φανεί και σαν κρίση κοινωνική και ανθρωπολογική. Η αναμενόμενη ύφεση – για δύο, τρία, πέντε, περισσότερα χρόνια; –, όταν και όπως αποδράμει, θα αφήσει πίσω της μια Ελλάδα διαφορετική, τέτοια που αδυνατούμε να φανταστούμε τώρα. Θα 'ναι μια δεκαετία δακρύων.
Είχε δεν είχε, ο διευθυντής της Καθημερινής Αλέξης Παπαχελάς βρήκε έναν ομολογουμένως εύσχημο τρόπο να βάλει τους αγαπημένους του επιχειρηματίες στην πολιτική: διά της τοπικής αυτοδιοίκησης. Διαβάστε τη νέα του ιδέα, που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή της Κυριακής με τον τίτλο «Επικοινωνιακές φούσκες»:
Κείμενο: Σπύρος Θύμης - Εκπαιδευτικός
Ζούμε σε έναν κόσμο όπου οι φήμες και οι υποψίες περί μη αξιοπιστίας των χωρών διαδίδονται όπως οι οσμές σε δημόσια ουρητήρια· σε έναν κόσμο όπου οι καταστροφικές οικονομικές «αρρώστιες» μεταφέρονται από τη μια χώρα στην άλλη όπως η χολέρα και οι πάσης φύσεως πανδημίες.
Τώρα, λοιπόν, αρχίζουν να πέφτουν σιγά - σιγά οι μάσκες· τώρα που η διαφθορά και η μη παραγωγικότητα ως αιτίες της ελληνικής κρίσης αρχίζουν να μπαίνουν στη θέση που τους ταιριάζει... Και ακόμα κι αν διαφωνούμε για το ποια είναι αυτή η θέση, οπωσδήποτε πλέον θα συμφωνήσουμε ότι, παρόλο που αυτές οι αιτίες είναι υπαρκτές, σίγουρα δεν βρίσκονται στην πρώτη θέση της λίστας.
Το σκίτσο του Soloup δημοσιεύτηκε στο Ποντίκι, 13.05.2010
Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από χθες έχει κάθε λόγο να αισθάνεται σουλτάνος! Η επίσκεψή του στους Έλληνες υποτελείς του στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία και ήδη έγινε το πρώτο μεγάλο βήμα προς τη σύσταση της νεο-Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του.
Από Το Ποντίκι, 13.05.2010 (Το σκίτσο του Στάθη δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία)
Του Δημήτρη Καζάκη οικονομολόγου - αναλυτή Η Πέμπτη 6 Μαΐου, όταν ψηφίστηκε με τη διαδικασία του κατεπείγοντος η παράδοση της χώρας στον μηχανισμό κατοχής Ε.Ε. και ΔΝΤ, θα καταγραφεί στην ιστορία με τα μελανότερα χρώματα. Τι ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα;
Από την ηλεκτρονική έκδοση της Ελευθεροτυπίας Ελλάδα και Τουρκία υπέγραψαν συνολικά 21 συμφωνίες, στα λεγόμενα θέματα «χαμηλής πολιτικής», στο πλαίσιο της επίσκεψης του Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε η πρώτη, ιδρυτική σύνοδος του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας των δύο κρατών, με τη συμμετοχή των δύο πρωθυπουργών και υπουργών.
Από τον Γιάννη Παπαϊωάννου Λιγότερο από 10 χρόνια από τότε που οι Σκοπιανοί και οι Αλβανοί πλακώθηκαν για λίγα μέτρα γης και μόλις λίγα χρόνια από τότε που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποχώρησε διαμαρτυρόμενος από την Αλβανία καθώς του έθεσαν θέμα Τσαμουριάς. 14 χρόνια από την νύχτα των Ιμίων και 36 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο ο αντιπρόεδρος της ελληνικής κυβέρνησης Θ. Πάγκαλος δηλώνει: «Νιώθω εθνική ντροπή να αγοράζουμε όπλα για φανταστικούς κινδύνους» και μας ξαφνιάζει όλους καθώς αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο αφελής, τόσα χρόνια, και εμείς να μην το πήραμε χαμπάρι.
Εντάξει, η κυβερνητική αθλιότητα είναι δεδομένη. Κάθε κυβέρνηση θα ήθελε να υποβαθμίσει μια επίσκεψη όπως αυτή του Ερντογάν και όλα όσα αυτή σημαίνει και σηματοδοτεί. Αλλά η μούγκα των εφημερίδων είναι τραγική: δίνουν... αίμα (αυτή τη φορά γιατρών) στον λαό για να κρυφτεί η μεγαλύτερη πράξη υποτέλειας που έκανε ποτέ κυβέρνηση – σε συνδυασμό με την υπαγωγή στο ΔΝΤ – την οποία εξαφάνισαν από τα πρωτοσέλιδά τους.
Από Το Ποντίκι, 13.05.2010
Θα τεθεί ή δεν θα τεθεί θέμα μείωσης εξοπλισμών στη συνάντηση Παπανδρέου - Ερντογάν; Έλα ντε! Απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα θα έχουμε αύριο. Το ΔΝΤ και οι Ευρωπαίοι θα ασχοληθούν όμως κάποτε με τις αγορές εξοπλισμών από την Ελλάδα; Τα «κοράκια» του ΔΝΤ ούτε έξω από το Πεντάγωνο δεν πέρασαν!
Είναι πράγματι εντυπωσιακό ότι, τη στιγμή που υποτίθεται ότι έψαξαν και για τη παραμικρή χαραμάδα από την οποία το Ελληνικό Δημόσιο χάνει χρήμα, δεν ασχολήθηκαν καν με τη «μαύρη τρύπα» των εξοπλισμών, που οδηγεί σε μια οικονομική άβυσσο. Τυχαίο είναι;
Από kakaras (και το σκίτσο του Πάνου από την πρώτη σελίδα της εφημερίδας Το Ποντίκι, 13.05.2010)
Με την έλευση του Τούρκου πρωθυπουργού θα έχουμε, καθώς φαίνεται, εξελίξεις, ίσως και συμφωνίες σε θέματα που απασχολούν ως «διαφορές» τις δύο χώρες.
Κρίνεται ως εκ τούτου σκόπιμη μια σύντομη παράθεση και ερμηνεία εκείνου που παρουσιάζεται ως σοβαρότερο απ’ αυτά, δηλαδή της «διευθέτησης» της Υφαλοκρηπίδας. Και τούτο επειδή εμφανίζεται και ως η μόνη διαφορά που αποδέχεται η χώρα μας προς συζήτηση / ρύθμιση. Καίτοι πιο σοβαρό θα ‘πρεπε να θεωρείται ποια συμφέροντα εξυπηρετεί εκατέρωθεν του Αιγαίου η εκάστοτε κυβέρνηση. Και εν προκειμένω ποιοι είναι εκείνοι που σπρώχνουν για επίλυση των ελληνοτουρκικών «διαφορών».
Από το ψύχραιμο Διαδίχτυ (απ' όπου και το σκίτσο του Τολιάδη)
Η κότα έκανε τ' αυτό ή το αυγό την κότα; Οι πολιτικοί φταίνε για τη διαφθορά και για την άθλια οικονομική κατάσταση ή οι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες; Φταίει ο εφοριακός, ο γιατρός ή ο πολεοδόμος που παίρνει φακελάκι ή ο πολίτης που τον λαδώνει; Φταίνε οι έχοντες πισίνα που φοροδιαφεύγουν ή μήπως το «μπουρδέλο» η Βουλή;
Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έρχεται αύριο στην Ελλάδα κουβαλώντας ένα ασκέρι από υπουργούς και ένα πολύ μεγαλύτερο από επιχειρηματίες. Όμως, ο πρωθυπουργός της «συμμάχου» και «γείτονος», στο πλαίσιο της σκληρής διαμάχης του με τους στρατιωτικούς και το παλαιό επιχειρηματικό κατεστημένο, φέρνει μαζί του, στη μεγαλύτερη ίσως μπίζνα της περιόδου, τη νέα γενιά «εξωστρεφών» και «ευρωπαϊστών» επιχειρηματιών, οι οποίοι φιλοδοξούν να υποσκελίσουν την παλαιά επιχειρηματική τάξη της Τουρκίας.
Με την Ελλάδα επί της ουσίας πτωχευμένη και με τραπεζικό σύστημα που πνέει τα λοίσθια, με τον τουρισμό σε κρίση και εκατοντάδες άλλοτε ανθηρές μεγάλες τουριστικές μονάδες να ψάχνουν εναγωνίως αγοραστή, με την ενεργειακή διπλωματία στο απόγειό της, με την Ελλάδα δυσκίνητη εμπορικά λόγω του ευρώ, αλλά και με την προοπτική μιας βαθιάς και σχεδόν σίγουρα παρατεταμένης ύφεσης, η Τουρκία έχει τη χρυσή ευκαιρία να επιχειρήσει τη μεγαλύτερη διείσδυση στην χώρα μας από την ίδρυση του ελληνικού κράτους.
Μεταξύ των είκοσι συμφωνιών «συνεργασίας» που θα υπογραφούν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο πεδίο της – υποτίθεται... «χαμηλής» – πολιτικής κατά την επίσκεψη του Σουλτάνου Ερντογάν στους υποτελείς του στην Αθήνα, δύο από τους στόχους των συζητήσεων βγάζουν μάτι: η «αμοιβαία μείωση εξοπλισμών» και η «ύλη των σχολικών βιβλίων».
Πάντα στο προοίμιο μιας πολιτικής ανωμαλίας υπάρχει ένας Μητσοτάκης. Ενίοτε και τρεις... (Κι ο Καρατζαφέρης της Μαρίκας τέσσερις...)
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ο Γεώργιος Παπαδόπουλος είχε εκδηλώσει πολλές φορές τη διάθεση να συσφίξει τις σχέσεις του με την Τουρκία, προτείνοντας μια ομοσπονδία μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και... Κύπρου. Βεβαίως, ο πόλεμος και η κατοχή της Κύπρου το 1974 φανέρωσαν την πραγματική προοπτική των σχεδίων του.
Σήμερα, 40 χρόνια μετά, καθώς ο κύκλος της μεταπολίτευσης κλείνει με καταστροφικές συνέπειες για τη χώρα, τα χειρότερα φαντάσματα του παρελθόντος επανέρχονται. Μήπως ο Γεώργιος Παπανδρέου, εκλεγμένος πρωθυπουργός της χώρας, με τη βοήθεια του μαθητευόμενου υπουργού του, θα προωθήσει ανάλογα σχέδια με εκείνα του εμπνευστή και εκτελεστή της δικτατορίας 40 χρόνια πριν;
Από την Κόκκινη Πιπεριά
Αποσπάσματα από την ομιλία της γ.γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα σε σπουδαστές του ΤΕΙ Αθήνας:
Έρχεται ο Ερντογάν στην Ελλάδα. Εμείς δεν θα πούμε να μην έρθει ο Ερντογάν γιατί είναι Τούρκος, όπως λένε οι γνωστοί εθνικιστές. Και είμαστε και οι πρώτοι που θα υποστηρίξουμε ότι θέλουμε ομαλή συμβίωση με την γειτονική χώρα και θέλουμε την πλήρη διεθνιστική αλληλεγγύη και φιλία ανάμεσα στον ελληνικό, τον τουρκικό και τον κουρδικό λαό. Δεν το συζητάμε.
Του Νεοκλή Θεοδωρόπουλου
Σύμφωνα με το έγκυρο και ιστορικό ιταλικό περιοδικό «Rinascita» ήρθε η ώρα της Ιταλίας... Έκθεση του ΔΝΤ στην ουσία την καλεί να προσφύγει στο μεγάλο οικονομικό όπλο - επικυριαρχία των ΗΠΑ...
Το πείραμα και το δήθεν «όραμα» για μια αυτόνομη Γηραιά Ήπειρο τελειώνει. Οι ΗΠΑ δεν επιτρέπουν άλλους πειραματισμούς, αγοράζουν κυβερνήσεις ώστε να προσφεύγουν στο ΔΝΤ... Για την Ελλάδα η «Rinascita» επισημαίνει:
Ενώ η κρίση καλπάζει χωρίς ανάσχεση, πλέον όλοι οι «κακορίζικοι», οι οποίοι προέβλεπαν τα χειρότερα, δυστυχώς δικαιώνονται ακόμη και στις «μαντείες» τις οποίες οι περισσότεροι θεωρούσαν ακραίες. Ναι, τώρα επιβεβαιώνεται ότι ο Παπανδρέου συγκροτημένα και με σχέδιο μας πήγε στο ΔΝΤ, χωρίς καν να εξετάσει ή να αναζητήσει άλλες πιθανές λύσεις.
Το διήμερο Παρασκευή 14 και Σάββατο 15 Μαΐου ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, δέκα υπουργοί της κυβέρνησής του και εκατό από τους μεγαλύτερους Τούρκους επιχειρηματίες θα βρίσκονται στην Αθήνα, βοηθώντας μας να απαντήσουμε το παμπάλαιο ρητορικό ερώτημα «Τι θέλει η αλεπού στο παζάρι»; Κοτόπουλα, προφανώς…
Τώρα που ο μύθος της «ισχυρής Ελλάδας» έχει δώσει τη θέση του στην εφιαλτική πραγματικότητα της χρεοκοπίας και η αδυναμία της χώρας καταγράφεται σε όλες της τις διαστάσεις (οικονομική, πολιτική - στρατιωτική, κοινωνική) είναι η κατάλληλη στιγμή για την Άγκυρα να επιχειρήσει μια ακόμη «έφοδο». Το τουρκικό ρεσάλτο δεν θα πραγματοποιηθεί με τη χρήση των όπλων. Άλλωστε τα όπλα χρησιμοποιούνται όταν ο αντίπαλος έχει τη δυνατότητα (και το σθένος) να αντισταθεί. Στην προκειμένη περίπτωση η Τουρκία μπορεί να πάρει από την Ελλάδα (σχεδόν) τα πάντα, χωρίς να πέσει ούτε μια τουφεκιά… Η συνέχεια στον έμπειρο Σκακιστή...
Από το Blackmail Μια μέρα ένας ανθοπώλης πήγε να κουρευτεί στον κουρέα της γειτονιάς του. Μετά το κούρεμα ρώτησε πόσο οφείλει, και ο κουρέας του είπε: - Δεν θέλω χρήματα από εσένα σήμερα, είναι προσφορά του καταστήματος. Ο ανθοπώλης έφυγε ευχαριστημένος. Όταν ο κουρέας πήγε την άλλη μέρα το πρωί να ανοίξει το μαγαζί του, βρήκε στην πόρτα του ένα σωρό τριαντάφυλλα και μια ευχαριστήρια κάρτα. Αργότερα, έρχεται ένας μανάβης για κούρεμα, κι όταν ρώτησε πόσο κάνει, ο κουρέας του είπε: - Δεν θέλω χρήματα, είναι προσφορά του καταστήματος. Ο μανάβης έφυγε ευχαριστημένος. Όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει το μαγαζί του την άλλη μέρα το πρωί, βρήκε στην πόρτα του ένα τελάρο μ’ ένα σωρό φρούτα να τον περιμένει. Κάποια μέρα ήρθε κι ένας βουλευτής για κούρεμα. Ρώτησε τι οφείλει, ο κουρέας του είπε: - Τίποτα, δεν θέλω χρήματα είναι προσφορά του καταστήματος. Ο βουλευτής έφυγε και αυτός ευχαριστημένος. Όταν ο κουρέας πήγε την άλλη μέρα ν’ ανοίξει το μαγαζί του βρήκε στην πόρτα του... ένα σωρό βουλευτές να περιμένουν για κούρεμα!!!
