Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πείνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πείνα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 15 Φεβρουαρίου 2012

Η εκτροπή


Από topontiki.gr

Του Δημήτρη Μυ

Οι μεταρρυθμιστές - εκσυγχρονιστές άλλων εποχών φρόντιζαν, εκτός των άλλων, και για την σωτηρία της ψυχής των ιθαγενών: τους βάπτιζαν χριστιανούς για να τους εξασφαλίσουν το εισιτήριο στον Παράδεισο. Μετά τους λήστευαν και τους σκότωναν έχοντας ήσυχη τη συνείδησή τους. Οι σύγχρονοι προφέσορες των διαρθρωτικών αλλαγών δεν διαφέρουν και τόσο από τους Ισπανούς Κονκισταδόρες, οι οποίοι επωμίστηκαν το βάρος και την ευθύνη να διδάξουν δίκαιο και εμπορικά ήθη στους Ινδιάνους.

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

Η φτώχεια χτυπά τους μαθητές...


Από τον Ριζοσπάστη

Εκπαιδευτικοί και γονείς καταγγέλλουν περιπτώσεις παιδιών που πηγαίνουν στο σχολείο νηστικά, που φτάνουν να τρώνε ακόμα και από τα σκουπίδια, που αρρωσταίνουν και δεν έχουν χρήματα για γιατρό και θεραπεία...

«Πεινάω. Χτες φάγαμε μόνο ένα πιάτο ρύζι. Ο μπαμπάς μου πληρώνεται με 700 ευρώ και φοβάται ότι θα χάσει τη δουλειά του».

Τα λόγια αυτά βγήκαν από το στόμα μαθήτριας της Τετάρτης Δημοτικού σε σχολείο του Νέου Ηρακλείου Αττικής μέσα στην τάξη και εκφράζουν την αγωνία χιλιάδων παιδιών σε όλη τη χώρα. Η φτώχεια, που πάντα υπήρχε στο καπιταλιστικό σύστημα, τώρα θεριεύει και αποκαλύπτεται μέσα στη σχολική τάξη. Ο «ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια», με υποτυπώδη μισθό και εναλλαγές εργασίας με ανεργία, δεν μπορεί παρά να μεταφράζεται σε φτώχεια.


Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2011

Η πείνα σήμερα


Από την Αυγή

Του Κλέαρχου Τσαουσίδη

Ένα παιδί λιποθύμησε τη Δευτέρα στο σχολείο του. Οι δάσκαλοι το μετέφεραν στο νοσοκομείο και η διάγνωση μάς έστειλε όχι στο 2004, που λέει ο καλοθρεμμένος υπουργός Οικονομικών, αλλά στο 1944: υ-πο-σι-τι-σμός.

Το είπε και το παιδάκι, όταν το πίεσαν οι γιατροί, με κατεβασμένο το κεφάλι από την ντροπή: δεν είχαν κάτι στο σπίτι για να φάει.


Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011

Όπου φτωχός και η... πείνα του;


H Γαλλία προειδοποιεί για διατροφική κρίση

Από το Euro2day

Η Ευρώπη μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με μια διατροφική κρίση, αν εθνικοποιηθεί ευρωπαϊκό πρόγραμμα που παρέχει βοήθεια σε 17 εκατομμύρια Ευρωπαίους, προειδοποίησε την Τρίτη ο υπουργός Γεωργίας της Γαλλίας Bruno Le Maire, μεταδίδει το Reuters.

«Εν μέσω μιας βαθιάς οικονομικής κρίσης, 17 εκατομμύρια Ευρωπαίοι έχουν πρόσβαση σε τροφή μόνο μέσω αυτού του προγράμματος» ανέφερε ο κ. Le Maire στους Ευρωπαίους υπουργούς Γεωργίας σε συνάντηση στις Βρυξέλλες.


Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

«Τρίτος κόσμος» παντού


Από topontiki.gr

Του Δημήτρη Μυ


Δεν είναι μυστικό. Η ευημερία των λίγων βασίζεται στην αρπαγή. Ίσως είναι δύσκολο να το αντιληφθούμε κοιτώντας τη προσωπική μας ανέχεια και να τη συσχετίσουμε με την υποτιμημένη εργασιακή μας δύναμη, η οποία δημιουργεί, τελικά, τον πλούτο. Παραδόξως είναι ευκολότερο να δούμε τη «μεγάλη εικόνα». Ίσως έτσι καταλάβουμε τι μας... ξημέρωσε, τι μας συμβαίνει και κυρίως τι πρόκειται να μας συμβεί.

Σάββατο 11 Ιουνίου 2011

Πείνα ante portas


Από την Κυνική

Δεν είναι μόνο οι τράπεζες, τα κράτη και οι λαοί σε stress. Είναι και ο πλανήτης. Ή, μάλλον, είναι και ο πλανήτης στρεσαρισμένος για τον ίδιο λόγο που και οι τράπεζες, τα κράτη και οι λαοί είναι σε κατάσταση stress. Και ο λόγος δεν είναι άλλος από το δρόμο που τράβηξε η οικονομία τις τελευταίες δεκαετίες.

Ο δρόμος της κερδοσκοπίας επί παντός του επιστητού, ο δρόμος της ανελέητης εκμετάλλευσης της γης και των ανθρώπων, η αντίληψη ότι ο πλανήτης είναι ένα ουδέτερο απύθμενο πηγάδι απ' όπου μπορούμε να τραβάμε όσο νερό και πετρέλαιο τραβάει η ψυχή μας, να ρίχνουμε όσα χημικά θέλουμε και να καλλιεργούμε ό,τι θέλουμε και σε όσες ποσότητες τα θέλουμε.


Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010

«Αυτός είναι ο ήχος της πείνας»


O Eduardo Rosenzvaig, Αργεντινός συγγραφέας βραβευμένος με το κουβανέζικο βραβείο Casa de las Americas, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τουκουμάν, είναι μια από τις πιο γνωστές φιγούρες της μαχόμενης, μαζί με τους «αποκάτω», λατινοαμερικάνικης διανόησης. Στο μικρό αυτό κείμενο, που έγραψε για τα «Αντιτετράδια», περιγράφει, με εκείνη τη χαρακτηριστική για τη λογοτεχνική γραφή ελλειπτικότητα, πλευρές της διαδικασίας με την οποία, τη δεκαετία του 1990, ο οδοστρωτήρας της νεοφιλελεύθερης πολιτικής σάρωσε στην Αργεντινή τη δημόσια εκπαίδευση και τα ζωντανά υποκείμενά της.
Β.Α.