Πώς οι Έλληνες έπεσαν στα τούρκικα

Από την Καθημερινή

Του Νίκου Γ. Ξυδάκη

Πέρυσι, όταν άρχιζε να φουντώνει η κρίση, σε ένα εστιατόριο της Θεσσαλονίκης έβλεπα τους Έλληνες να τραγουδούν και να χορεύουν λαϊκά. Άρχιζαν με Ρασούλη και κορύφωναν με Στράτο Διονυσίου και Άκη Πάνου. Βαριά τραγούδια, νταλκαδιάρικα, ζεϊμπέκικα προ πάντων.

Σκέφτηκα τότε ότι στον δύσκολο καιρό που έρχεται οι Έλληνες θα αναδιπλωθούν προς τα έσω, για καλό και για κακό. Καλό, γιατί η ενδοσκόπηση μπορεί να δώσει καρπούς αυτογνωσίας, να απομακρύνει έναν ορισμένο επιπόλαιο κοσμοπολιτισμό, συνυφασμένο με την εύκολη χλιδή των δανεικών. Κακό, γιατί η εσωστρέφεια μπορεί εύκολα να φουντώσει έναν αμυντικό ναρκισσισμό και μιαν αυταρέσκεια θύματος.

Η αστυνόμευση του πολιτισμού

Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά

Μια εικόνα σοκάρισε τη Νέα Υόρκη πιο πολύ τις τελευταίες μέρες που πλήθη καταλαμβάνουν και ανακαταλαμβάνουν τη Γουόλ Στριτ. Ηταν εκείνη ακριβώς η εικόνα που οι Αρχές φρόντισαν να μη δημοσιευθεί, απαγορεύοντας στους δημοσιογράφους που βρίσκονταν εκεί να τραβήξουν φωτογραφίες.

Επειδή θα έδειχνε αστυνομικούς και δημοτικούς υπαλλήλους να κάνουν έφοδο στη μεγάλη υπαίθρια βιβλιοθήκη των διαδηλωτών, να αρπάζουν τα βιβλία τους και να τα φορτώνουν σε σκουπιδιάρικα του δήμου. Τα βιβλία τους.