Η τουρκική ανάμειξη στο... ναρκοπέδιο

Από την Καθημερινή

Του Σταύρου Λυγερού

Η κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού - κατασκοπευτικού από τη συριακή αντιαεροπορική άμυνα έδειξε τα όρια της Άγκυρας. Ούτε το ψήφισμα αλληλεγγύης του ΝΑΤΟ ούτε οι μετακινήσεις τουρκικών στρατιωτικών μονάδων στη μεθόριο ούτε η προειδοποίηση του Ερντογάν αλλάζουν το γεγονός ότι η Άγκυρα ουσιαστικά «κατάπιε» τη δυναμική ενέργεια της Δαμασκού.

Στη Συρία παίζουν με το φιτίλι

Από topontiki.gr

του Δημήτρη Μυ

Αν το Ιράν έχει χαρακτηριστεί ως η πυριτιδαποθήκη της οποίας η ανάφλεξη θα τινάξει τον κόσμο ολόκληρο στον αέρα, η Συρία σίγουρα είναι το φιτίλι αυτής της έκρηξης. Ίσως μας διαφεύγει – η κυρίαρχη διαχείριση της ειδησεογραφίας φροντίζει γι' αυτό – αλλά στη Συρία διεξάγεται ήδη ένας Παγκόσμιος Πόλεμος δι’ αντιπροσώπων (proxy world war).

Από τη μία μεριά έχουμε το στρατόπεδο του δυτικού κόσμου και της δημοκρατίας, από την άλλη τον άξονα των κακών Ιρανών, Κινέζων, Ρώσων. Οι δυτικοί εξοπλίζουν τους μαχητές της δημοκρατικής αντιπολίτευσης στη Συρία, οι κακοί στηρίζουν με κάθε μέσο το καθεστώς της Δαμασκού.

Το Ισραήλ αδυνατεί να σταματήσει το Ιράν

Του Δημήτρη Μαυρίδη (από το ιστολόγιό του)

Το κρίσιμο της κατάστασης περιγράφει η δήλωση του πρωθυπουργού του Ιράν ότι «θα εξαφανίσει το Ισραήλ με μία ατομική βόμβα» και η αντίστοιχη δήλωση του πρωθυπουργού του Ισραήλ ότι «απειλείται η ύπαρξη της χώρας του».

Από το έτος 2002, όταν δορυφορικές φωτογραφίες αποκάλυψαν την κατασκευή εργοστασίου εμπλουτισμού ουρανίου στην πόλη Natanz του Ιράν, το Ισραήλ αφήνει να εννοηθεί ότι δεν θα επιτρέψει την είσοδο του Ιράν στη λέσχη των πυρηνικών δυνάμεων.

Αποπαίδι της Ευρώπης ή στολίδι στην Ανατολή;

Από το Euro2day

Η επιτυχημένη ολοκλήρωση του PSI έδωσε μερικούς «πόντους» στην Ελλάδα από την Ευρώπη. Η προσήλωση στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας μας είναι ο διακηρυγμένος στόχος από τις περισσότερες πολιτικές δυνάμεις και συγκεντρώνει την ευρύτατη συναίνεση του ελληνικού λαού στις δημοσκοπήσεις.

Όμως, παρά την ισχυρή θέληση της Ελλάδας να παραμείνει στην ευρωζώνη, μήπως θα έπρεπε να εξετάσει την πιθανότητα να αισθανθεί πιο… άνετα στη «γειτονιά» της Μέσης Ανατολής;

NΑΤΟϊκές βολές στη Συρία με στόχο το Ιράν

Από Το Ποντίκι 5.1.2012

Οι πληροφορίες που έρχονται καθημερινά από τη Συρία κάνουν λόγο για τη στυγνή βία με την οποία το καθεστώς Άσαντ καταπνίγει τα δημοκρατικά αιτήματα των εξεγερμένων πολιτών της χώρας.

Ωστόσο, καθώς οι ειρηνικές διαδηλώσεις έχουν εξελιχθεί σε αντάρτικο πόλης και η εξέγερση κοντεύει να κλείσει χρόνο, χωρίς ούτε να καταστέλλεται ούτε να επιτυγχάνει τον μόνο στόχο που θέτει, δηλαδή την εκθρόνιση του Άσαντ, αρχίζει να γίνεται καθαρό ότι αυτή η υπόθεση είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια εσωτερική δημοκρατική διεκδίκηση. Ολοένα και περισσότερο φαντάζει ως μια απροκάλυπτη εξωτερική επέμβαση.

Ο 21ος αιώνας αρχίζει τώρα για τη Μέση Ανατολή

Ιωάννης Μάζης: Η κατάσταση μπορεί να εξελιχθεί σε κλασικό αποικιοκρατικό μολυσματικό βάλτο

Από την Αυγή

Ο Ιωάννης Μάζης, καθηγητής στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πολυγραφότατος συγγραφέας (τελευταίο του βιβλίο: «Η γεωπολιτική της ευρύτερης Μέσης Ανατολής και η Τουρκία», εκδ. Λιβάνη), σχολίασε στην «Αυγή» της Κυριακής την κρίση στη Λιβύη με τη δυτική αεροπορική επέμβαση και ανέλυσε πώς αυτή επηρεάζει ευρύτερα τον χώρο της Μέσης Ανατολής.

Αναζητώντας τύχη στη Λιβύη

Από τους New York Times (via Αυγή)

Του Τόμας Φρίντμαν

Υπάρχει ένα παλιό ρητό στη Μέση Ανατολή που λέει πως η καμήλα είναι ένα άλογο που σχεδιάστηκε από επιτροπή. Αυτό σκέφθηκα καθώς άκουγα τον πρόεδρο Ομπάμα να προσπαθεί να δικαιολογήσει την επέμβαση των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στη Λιβύη – και δεν το λέω αυτό με την κακή έννοια. Το λέω με συμπάθεια. Η κατάσταση είναι πολύπλοκη και αυτή είναι ακόμα η αρχή.